Whaw vervolg

En vandaag echt whaw!

Ondanks de komst van mijn derde koortsblaar in twee dagen (naast mijn linkerhoekje, mijn bovenlip, voel ik nu ook mijn onderlip steken…) zeer blij met de publicatie van mijn eerste kriebel in onzen Tam-Tam 🙂

Nu nog effe deadlinen en dan hopelijk vanaf morgen een paar dagen familytime.

Whaw!

Whaw…fantastisch zou Eddy Wally zeggen mocht hij de statistieken van mijn kriebelblog hier volgen. Over de 265 hits in een paar dagen en mijn foto’s van de tussen2feestenloop bijna 400 keer bekeken.

HĂ©las. Den Eddy zit in ’t rusthuis en ik ben ook niet in whaw-stemming. Ik ben zelfs pretty pissed off zoals ze zo schoon in ’t Engels kunnen zeggen. Het lijkt wel of iedereen die ik vandaag tegen kwam aan het samenspande om mij een zo bad (uitspreken op zijn Astrid Bryans), een zo bad mogelijke dag, te geven.

Gelukkig ben ik veel thuis gebleven en dus niet veel mensen tegen gekomen.

HĂ©las. Ben ik thuis ook mensen tegen gekomen. En alhoewel al de mensen die hier wonen voor mij de allerbelangrijkste op aard zijn, blijven het mensen met onhebbelijke trekjes.

Mijn dochter bijvoorbeeld, is zowat een kopie van mezelf. Een echte pain in the ass maar erger. Een self centered individu tot in ’t oneindige die heel, heel goed weet op welk knopje ze moet drukken om via haar vader iets voor zichzelf gedaan te krijgen en nog veel beter weet het welk ze ingedrukt moet houden om haar moeder door ’t lint te laten gaan.

En net op de dag dat ze al zo’n keer op drie met dat knopke heeft zitten spelen, zit ik strop van ’t werk, krijg ik door een urk die op vakantie is (sorry scheteke, ik ga mijn uitlating later goed maken, maar nu ben ik zo boos op je) onverwacht een opdracht bij waar ik echt geen tijd voor heb, raakt door extra onverwachte must-do afspraken heel mijn planning in de war, is de melk op, zijn de kerstkaarten nog altijd niet binnen, laat staan verstuurd, krijg ik geen antwoord op die ene mail die moet beantwoord worden, stuurt de telefoon alleen maar verkeerde nummers door, …

ach…pietluttigheden allemaal.

Feit is dat ik vandaag een confrontatie met mijn dochter verloren heb. En ik kan gewoon niet omgaan met die machteloosheid. Wat staat er mij nog allemaal te wachten?

De Bananen van Gran Canaria

Verschillende boekjes vragen naar verschillende invalshoeken.

Lezers van mijn vorige blog, de blog die op de andere plaats stond (en van wie er aan mijn statistieken te zien, véél mee naar hier verhuisd zijn) weten dat ik week of twee geleden naar Gran Canaria ben geweest om er aan Canarische bananen te proeven. Waar ik het in mijn artikel meer over smaak en co heb, heeft MO het over meer dan alleen de gehele wereldproblematiek. Knap!

http://www.mo.be/artikel/de-uitschuivers-van-de-globale-bananenhandel?utm_source=newsletter

Run, Kriebel, Run!

He, hĂ©,…de eerste reacties op mijn nieuwe blog hier zijn positief. (Ofte de negatieve hebben gezwegen). Ook al twee testreacties zijn goed en wel binnen gekomen, waarvoor dank.

2day…gelopen op de tussen2feestenloop. Met een ‘langk’ gat vertrokken, enthousiast gearriveerd. Special thanks to the pink panter die zijn pink ladies persĂ© wou bijeen houden en bijgevolg een looptempo aanhield die ik ook kon volgen. Bijgevolg helemaal niet als laatste toegekomen, mijn 5,5 km zelfs ‘vlotjes’ doorstaan.

Ik heb 111 foto’s voor jullie. Dat zijn er veel te veel, maar we ‘kennen’ nu eenmaal veel mensen.

Ik ga nu proberen om deze hier op een deftige manier te presenteren. Dus, dubbelklikken op de foto en dan zou de slideshow moeten beginnen…enjoy