Het anti-stakingspamflet van de Kriebel

“Wij hopen dat u begrip hebt voor het stakingsrecht van de personeelsleden.”

Dit mailde mij ‘Schoolbestuur, directie en personeelsleden’ van de school waar mijn kinderen les volgen.

Wel…neen, beste stakers. Ik heb geen begrip.

Staken is een recht, probeert ik mijn dochter uit te leggen tijdens een van onze gesprekken in den auto op weg van de ene activiteit naar den anderen. Vroeger, zei ik, vroeger moesten de kinderen ook werken, en moesten de mensen twaalf uur en meer werken, en hadden ze geen vakantie en geen vrije dagen, of ’t was de zondag om naar de mis te gaan.

Oh, antwoordt ze, zoals in Daens.

Aangenaam verrast om haar reply, antwoord ik een soort van een ja.

Hier en daar heb ik iets onthouden uit mijn lessen politieke en sociale geschiedenis van België en ik hoor professor dinges (Gaus!) nog zeggen, dat de betere werkvoorwaarden voor de arbeiders in de tijd er nooit zouden gekomen zijn zonder de machines die het werk van hun over namen, maar soit…ja. Laat ons toch simplificeren en zeggen dat stakingen er vroeger mee toe hebben geleid dat wij nu een schoon leven hebben.

Is er dan vandaag reden tot staken?

Zeg nu zelf.

Wij zijn een gezin met tweeverdieners, een huis, twee auto’s en elke dag genoeg te eten. Als we ziek zijn, gaan we naar de dokter en we moeten daar amper iets voor betalen. We hebben gestudeerd en/of  onze kinderen gaat studeren en dat kost ons amper een inschrijvingsfee. Als er geen werk is, zoeken we tot we werk hebben, desnoods doppen we een paar dagen om één en ander te overbruggen. We hebben stromend water, altijd warm, een knap wegennet om op te rijden, we gaan elk jaar op reis, elk binnen de mogelijkheden van ons budget, de een heeft het gemakkelijker dan de anderen, maar globaal genomen leven wij hier goed, zeer goed. Ons land gaat in crisis omdat we veel jaren te breed hebben geleefd, en omdat de banken met ons geld of met ons toekomstig geld hebben gespeeld. Dat er nu een minder fijne tijd aankomt, dat is heel zeker de waarheid.

Dat wij daarvoor de economie van het land moeten plat leggen, dat veroorzaakt alleen maar kosten aan werkgevers en miserie voor de mensen.

Staken is een recht. Dat moet worden gebruikt. Niet misbruikt.

En dat zeker niet moet worden gekopieerd.

Want, deel 2 van mijn betoog,

Wat mij vooral stoort, nog meer dan het feit dat er staking is, is dat er zoveel meelopers zijn, dat er zoveel zijn die niet weten waarom ze staken, dat er wordt gestaakt  ‘omdat de hoofdschool staakt’. En dat er zoveel niet-stakers zijn die te leeg zijn om hun gat op te heffen en te protesteren.

Neem nu de haven. 1600 stakers in Zeebrugge leest de gazet van van ’t weekend.

Jawel 1600 waarvan

Enkele staken, uit overtuiging

Enkele staken, uit machtswellust

Enkele staken, uit dommigheid

De rest gaat gewoon niet werken omdat ze niet zijn ‘besteld’. Als voorzien wordt dat de havens geblokkeerd worden, kan er niet gewerkt worden, dus wordt er niet ‘besteld’. (de havenarbeiders dagarbeiders zijnde) Met staken heeft dat niets te maken.

***

Ze mogen mij morgen nog rond de oren waaien met cijfers zoveel als ze willen.
Ze zijn fake, helemaal fake.

Ik braak van diegene die morgen onder het mom van een staking gaan genieten van hun vrije dag. Het is hen echt niet gegund. Als je staakt, sta dan op de barricaden van de stad om met hart en ziel je toekomst te beschermen.

Maar wees niet fake.

3 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s