Happy World Press Mothersday

In de niet bestaande hemel zit mijn moeder nu met haar jarige broer en zijn zoon een glas te drinken. Wie weet krijgen ze wel het gezelschap van mijn schoonmoeder en haar oudste zoon, kijken ze samen van op hun wolkentroon naar beneën en zien ze hoe hun kinderen en kleinkinderen hier straks gaan aperoën onder de stralende zon, die waarop we de voorbije weken zo hard op hebben gewacht.

Net vandaag op Moederdag – het zal wel toeval zijn – is de World Press Photo tentoonstelling in Scharpoord Knokke-Heist geopend. Ik ben niet geweest natuurlijk naar de opening daarnet. Ik ben al naar de press preview geweest vrijdagmiddag. Het is een preview die ik nooit wil missen. De reizende internationale World Press Photo vind ik jaarlijks zowat een van de meest aangrijpende tentoonstellingen die ik onder ogen kom te zien. Ze zijn echt hé die World Press Photos. Geen studio’s met aangepaste belichting, geen poses die uren duren of acts die eindeloos moeten worden herhaald. Het zijn momentopnames van het leven. En van de dood.

De winnende foto dit jaar is – ik noteer hier de volledige credits anders mag ik hem hier niet op mijn site zetten en bovendien verdient een fotograaf dat zijn credits bij een foto worden vermeld – de World Press Photo of the Year 2011 is genomen door Samuel Aranda, Spain, for The New York Times in Sanaa, Yemen op 15 October 2011. De jury koos dit jaar niet voor ‘harde’ beelden. Maar voor hoop, zeggen ze. De World Press Photo of the Year 2011 is een foto van een moeder en een zoon.

“Fatima al-Qaws cradles her son Zayed (18), who is suffering from the effects of tear gas after participating in a street demonstration.

Ongoing protests against the 33-year-long regime of authoritarian President Ali Abdullah Saleh escalated that day. Witnesses said that thousands marched down Zubairy Street, a main city thoroughfare, and were fired on when they reached a government checkpoint near the Ministry of Foreign Affairs. Some demonstrators retreated, others carried on and were shot at again. At least 12 people were killed and some 30 injured. Ms Qaws—who was herself involved in resistance to the regime—found her son after a second visit to look for him, among the wounded at a mosque that was being used as a temporary field hospital. Zayed remained in a coma for two days after the incident. He was injured on two further occasions, as demonstrations continued. On 23 November, President Saleh flew to Saudi Arabia, and signed an agreement transferring power to his deputy, Abdurabu Mansur Hadi. Saleh’s rule ended formally when Hadi was sworn in as president, following an election, on 25 February 2012.

 

www.worldpressphoto.org

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s