Ook Kriebel keek naar de freakshow gisterenavond

België gaat niet door naar de finale van het Eurosongfestival zaterdagavond…

Why am I not surprised?

Really…’t is maar omdat ik net thuis kwam van de messe ter voorbereiding van Kriebeldochters vormselviering zaterdag (een die werd afgesloten met een drink in de kerk…) en ’t is maar da’k de tv nog eens opzette en juust nummer zeven aan het zingen was, en ’t is maar dat wij nummer acht waren, da’k zei tegen den Braven. Braven, zei ik, we goan nog e kè kieken oe da Belgie da er van af briengt.

Niet goed hé dus.

’t Is goed dat dat meiske Airis van zichzelf vindt dat ze het goed heeft gedaan, op een podium moet je toch een beetje sterker staan om indruk te maken, vind ik.

Verder vraag ik me nog altijd af waarom ons land nog investeert in die freakshow. Want anders dan een freakshow kan ik wat ik gisteren voor en na Airis heb gezien niet omschrijven. Ze mag dan nog opvallend onopvallend zijn. Ik ben vooral trots dat wij Belgen nog maar eens gebleven zijn wat we zijn: gewoon.

En dat maakt ons bijzonder.

Weekend@home…tenTuinstelling, VVW, Eccentric…

Plezant hoor zo’n lang weekendje thuis. Dat was het plan niet natuurlijk. Het plan was Maboge. Maar als ’t weer raar doet, is ’t beter thuis. Vakantie in eigen gemeente genomen dus. Gisteren acht van de veertien tuinen van de tenTuinstelling bezocht. Onderweg een koffietje gedronken bij Jimmy in de Dorpsstraat.  Tot mijn tevredenheid gehoord dat de tenTuinstelling goed draait. (dubbelklikken voor hele mooie fotoreeks)

Heel de weg fietsers van allerlei aard ontmoet. Mijn dorp leeft tijdens vakantiedagen. Nice, very nice. De zon scheen ook zaterdag, er zat volk op het strand. De zee rook heerlijk. De nieuwe VVW opende zijn deuren. En showde zijn nieuwe naam.

Eccentric vierde zijn tiende verjaardag. Champagne gedronken. Me afgevraagd wat je eigenlijk moet kunnen om BV te zijn. Besloten dat je niet echt iets moet kunnen. Je moet gewoon mager zijn. Zelfs niet mooi. Al waren er wel paar mooie. Mevrouw Koen Wauters vind ik een echt mooie madame. Ze heeft ‘uitstraling’. En Astrid Bryan. De walking marketing machine is een mooi meiske. Dat vond den braven, dat vond ik ook. En ze wist precies wat ze op alle vragen moest antwoorden: da’s graaf, amazing, gelukkig leek ze tegen haar vriendinnen redelijk normaal te praten. Een Eccentricske doen is niet echt mijn ding zo, maar ik heb me wel geamuseerd. Al hoop ik dat ze volgend jaar ook wat meer schoon manvolk op de guestlist zetten. Ik voelde me wat tekort gedaan. Den Braven niet. Die heeft zijn ogen uitgekeken en wordt vandaag op feeceboek hier en daar beneden. (dubbelklikken voor meer pics)

Grappig. Bijzondere dag trouwens vandaag. Kriebeldochterke is voor het eerst te paard op strandwandeling geweest. Ik ben apetrots op haar. En weet wat is? Nothing else matters…

Kriebel fietst door Knokke-Heist

Na zoveel over het fietsen te hebben gekriebeld, kon ik niet anders dan op de hemelvaartfeestdag zelf te gaan fietsen natuurlijk. ’s Ochtends een ritje met het vriendinneke gedaan (en goh…wat waren jullie allemaal vriendelijk onderweg!), ’s namiddag een gezinsfietstochtje ondernomen.

Stop 1. Het strand.

Verrassing 1. Er zat volk in de Horizon 8300 container aan het Heldenplein. Meer nog. Er zat volk in alle containers die we onderweg zijn tegen gekomen. In de containers is niet veel te zien: een paar panelen waar een paar toekomstplannen over ons Knokke-Heist op worden uitgelegd maar blijkbaar is het genoeg.

Stop 2. Het strand.

Er was geen kat te zien in zee. Nogal logisch ook. Er waren ook geen temperaturen te voelen. Reddersposten waren wel bemand. Nogal logisch ook. Voor ’t zelfde geld is ’t 30°. Aan onze kust weet je nooit. Een mens moet op alles voorzien zijn. En trouwens. Volgend weekend wordt schitterend.

Stop 3. Scharpoord.

Hier vertrekken dit en volgend weekend niet minder dan drie fietsroutes, de Horizon 8300 route, de Fotofestival route, de tenTuinstelling. Een beetje te veel van ’t goede? Kweetniet. Wat ik wel weet, is dat de tentuinroute een van de eerste was een paar jaar geleden al om in ons dorp een fietsroute te combineren met tuinen. Ik weet ook dat zij ’t voor ’t goede doel doen, dus heb ik maar een tentuinstellingsroute gekocht. Heb ik een plannetje nodig om door mijn eigen dorp te fietsen? Tuurlijk niet, maar ik wou de fietsroutes thuis zelf eens uittesten, en wat bleek? Zelfs voor een rasechte K en een rasechte H had het plannetje nog een paar verrassingen in petto…

Soit, voor ik verder vertel over de fietsroutes, ziehier een foto van de bloemenweide in de Scharpoordtuin. Ik vind dat mooi. Daarom. En ’t is goed voor de bijtjes. Daarom ook.

Stop 4. Nog altijd Scharpoord. We geraken hier niet goed weg want de tuin staat vol beelden van de tenTuinstelling. De kleine braven keek ernaar en besloot dat het twee mannen waren.

We keken ook naar de luchtfilm over Knokke-Heist die momenteel in het containercomplex in de Scharpoord te zien is. Verrassing 2: daar zat zeker tien man te kijken. Eigenlijk zou me dat niet moeten verrassen. Iedereen is toch geïnteresseerd in de toekomstplannen van zijn dorp, niet? (ps. Staat dat filmke nu al online?) (aanvulling op 21 mei: ja via www.knokke-heist.be)

Stop 5. Nog altijd Scharpoordtuin: er staan ook afbeelding van vrouwen in de tuin, zegt de kleine braven.

Na stop 5 volgt verrassing 3. Het plannetje stuurt ons via de Reigaarsvlietstraat naar de Knokkestraat. Braven noch ik waren ooit al door dat straatje gereden. Kijk, zo’n ontdekkingen. Dat maakt mij happy. Wat mij minder happy maakt, is de trein. Braven en ik, samen met kleine braven zijn het plannetje volgend, voor de eerste keer met de fiets naar het zwembad gereden. Dat zwembad wordt GREAT!!!! Maar die treinovergang naar het zwembad wordt gevaarlijk. De barrières gingen net naar beneden toen wij er aankwamen. En het duurt lang, zeer lang, voor de trein vervolgens passeert. Bijna was den braven doorgereden. Neen, zei ik, bazig als ik kan zijn. Dit is een voorbeeld die we niet aan de kleinen kunnen geven. We moeten wachten tot de trein voorbij is en de barrières terug open gaan. Hier moet een veilige spoorovergang komen. Er zullen zo vele durfal jongeren naar dit zwembad en jeugdcomplex komen. Eén troostpunt: de trein rijdt traag, hij komt of remmend Knokke binnen of verlaat traag op gang komend het station, maar toch…

…maar toch…

in de Horizon 8300 container zijn de plannen voor het zwembad te zien. Het wordt GREAT!!!

en hier komt Lakeside Paradise. Dit wordt een echt paradijs.

Onderstaand is een historische foto trouwens. Want het is de eerste keer in heel mijn Kriebelleven dat ik zo dicht bij de Put geweest ben. Vele eeuwen van ver naar gekeken. En nu…de toekomst van Knokke-Heist komt dichtbij…

Na stop zoveel aan toekomstig Lakeside Paradise…zijn we naar huis gereden. We zijn beetje te veel gestopt om heel onze route op één dag te kunnen doen. We hopen op zonnige momenten om beetje verder te kunnen fietsen.

To be continued!

Triatlonvoorbereiding in de Damse Vaart

Volgende week is ’t Poldertriatlon!!!

En weer of geen weer, koud water of zeer koud water, niets houdt ‘de echte’ tegen. Toen den Braven op Hemelvaartdonderdag dus een keer wou proberen zijn kleine teen (en de rest van zijn schonen body) in de vaart stak, was hij er bijlange niet alleen. De Triatlonclub van Damme was er of course, maar tot onze aangename verrassing had ook het Code Roth team net een duikje vaart genomen.

En zoals ik zei tegen de kleine braven, die trainer van het Code Roth team, dat is zo’n beetje een Avenger of zoiets, ik bedoel, die is zowat buitenaards, I mean, zijn lichaam moet zowat bovenmenselijks zijn, allez ik bedoel, ik weet niet wat ik bedoel maar ik wil maar zeggen dat ik bewondering heb voor den braven die de vaart is ingedoken, ik vind het heel knap dat hij en vele andere binnenkort een paar kwarts en een halven zullen doen, ik vind het ongelooflijk dat some friends binnenkort een hele triatlon zullen doen, maar twee keer Hawaï winnen…ja, de sportieve prestaties van de trainer van het code Roth team…daar buig ik nederig voor.

ps. Als je dubbelklikt op de eerste foto genaamd ‘Den Braven duikt in het water’, dan krijg je er nog 70 of zo andere te zien.

Moeslimcomedy

Leestip van de week: in de Knack dd 16 mei, vanaf p. 52: een interview met Stand-upcomedian Aman Ali. Ik geef toe, had tot voor dat artikel nog nooit van dienen schonen mens gehoord. Ik heb hem ook nog nooit bezig gehoord maar ik ben nu al fan. Drie quotes:
“Waarom zou ik het geen volledige show over fruitsap kunnen hebben? Dat is het leuke aan komiek zijn: je hoeft er niet voor te studeren, er zijn geen regels, er is geen baas naar wie je moet luisteren.”
“Dus een vrouw moet haar hoofd bedekken en niet naar je kijken als ze je aanspreekt, maar jij mag thuis wel lekker naar Big Booty Butts III kijken?”
“We geven wereldwijd gewoon te veel aandacht aan crazy stupid people.”
***
Die man is een vat vol zelfrelativering. Love it! En dat op zijn 27ste. Ik wist toen nog niet eens van het bestaan van het woord relativeren af. Impressed!

Wielerterro….een vervolg kon niet uitblijven

Lieve wieler….mensen,

Very impressed hoor, gisteren mijn blog afgeklokt op 647 lezers, daarmee is mijn vorig record verdubbeld! Veel reacties gekregen ook, waarvan zelfs van een fietsclub en van een paar cyclisten. Het waren reacties vooral van een fietsclub en van fietsers die weten wat belangrijk is. Die weten dat een zondagochtend samen fietsen dient om, ik citeer: “te genieten van een voormiddag zonder stress, van een beetje netwerken op de fiets, …met het vooruitzicht op x-aantal km verder het frisse pintje dat op ons wacht”. (Dat netwerken noemen de vrouwenfietsers gewoon ‘keuvelen’ en dat pintje, wat mij betreft toch na een stukje fietsen, is meestal een cavaatje, en van mijn hondjes moeten ze toch oppassen, want in tegenstelling tot hun bazinnetje bijten ze echt.)

Anderzijds zijn ook echte terroristenverhalen mijn mailbox binnen gerold. Over bendes die aan hoge snelheid door ons gemeentetje scheren, daarbij niets en niemand ontziend en met geen enkele verkeersregel rekening houdend. Over bendes die individuele fietsers die eens willen aansluiten, achter in de groep duwen. En erger nog, over valpartijen waarbij de vallende ‘team’genoot gewoon achtergelaten wordt. Alles voor de gemiddelde snelheid.

Me? Ik ben blij dat de discussie open getrokken is want, waar ik de ene groep fietsers in mijn hart sluit (altijd welkom voor een apero in mijn tuin), heb ik mijn buik vol van de andere.

Maar dat was al overduidelijk, niet?

Prettige werkdag iedereen! Morgen is ’t een feestdag en de zon zal schijnen. ‘k Peins dat ik een ritje met de fiets ga doen. Binnenkort Haventriathlon, en alhoewel ik weet dat ik als een van de laatste dat fietsparcours zal afgewerkt hebben, wil ik me wel amuseren onderweg, wil ik niet té veel afzien, dus moet ik toch wel een beetje trainen toch…

Ach…als er achteraf maar cava is…