Ramskapelle kermis

Morgen…zaterdag…supporters gevraagd op de Wacky Trophy…alwaar er niet alleen door velen zal gemountainbiked worden. Er zal ook gebabbeld worden, door De Kriebel dannogwel, die in eigen dorp haar presentatiedebuut zal houden. (Dat komt niet goed, maar het wordt wel leutig.)

Morgen…zaterdagavond…Préhistorie. Braven mag gaan slapen als hij wil. Maar ik ga dansen tot mijn knieën het begeven.

Zondag…dag vol animatie in Ramschaplle aan de Knokke-Heistse zee. Rommelmarktje, bbqtje, straatanimatie ….vijf podia…(ik ga niet op ’t podium zondag, ik zal een kater hebben)

’s avonds heftige optredens…Ladies Dance Night…(ik ga vroeg slapen maar ik weet nog niet vroeg in de avond of vroeg in de ochtend)

maar…er is ook open weide dag, en dat wil ik hier extra in de kijker zetten, zondagdag, bij Stal Zeewinde. Kinderen kunnen er kennismaken met de miniatuurpaardjes, een parcourstje mee afleggen, samen op de foto…

Ramskapelle, dit weekend (ook vanavond al) is thé place to be.

En na Ramskapelle…komt Parijs…en wat de link is tussen Ramskapelle en Parijs en miniatuurpaardjes, daar ga ik na het weekend vanalles over vertellen.

CU in Ramskapelle. www.ramskapellefeest.be

Nog school…

Ik heb geen recht van spreken. Mijn kinderen zijn smartjes. En bovendien zijn ze van die soort die goede punten belangrijk vinden. Dat is gewoon intrinsiek (of zoiets) aan henzelf. We hebben zelfs geen cadeautjes-voor-een-goed-rapport traditie. (Dat is extrinsieke motivatie). Ze hebben gewoon tot nu toe altijd al een goed rapport gehad. Een zeer comfortabele situatie voor de mama dus. Ben zelfs wat verlegen om hun extreem goede punten online te zetten.

Maar ik ben De Kriebel. Ik kan mijn mond niet houden. En ik heb de verrijkende ervaring in mij, een paar keer voor de klas gestaan te hebben geweest te zijn. Dus moet ik nog wat kwijt over ‘het onderwijs’.  Ik nodig iedereen uit eens een jaar voor de klas te staan, een deliberatie mee te maken en dan rapporten uit te delen. Ook ik had intrinsieke gasten in de klas indentijd. Zij slaagden probleemloos. Omdat ze in de voor hen goede richting studeerden en/of omdat ze hard werkten. Maar ik heb ook de andere kant meegemaakt. De leerling die het hele jaar zich amuseerde door zijn best te doen in de klas om het mij én zijn medeleerlingen zo vervelend mogelijk te maken. Om dan met een 52 komma zoveel en een reeks buizen mij en zijn medeleerlingen achteraf met zijn gedelibereerde A-attest te komen uitlachen. Ik heb geen recht van spreken. I know. Maar content zijn met alleen maar een A-attest…hmmm…easy.

Wat ik wil zeggen is. Wees trots op de 65% of zo waar je voor gewerkt hebt en die je verdiend hebt. Maar neem geen genoegen met een A-attest waar de gedelibereerde ook weg mee komt.

Zon, zee, strand…en een regenbui

Jah…what can I say. Met dank aan AJ vandaag al weer 300 lezers, and counting. Thx.

Vandaag niet veel thuis geweest. Mijn dag gestart. Hier online of course. Daarna naar het strand getrokken. Om 11u mijn eerste apero gedronken, een fruitsapje. Daarna een fris rosétje, een fris Martine bubbeltje en nog eentje, een hapje gegeten (voor de tweede keer in mijn culinaire leven de combinatie chocolade met fois gras geproefd, I love it), mijn eerste BBQ van het jaar geknabbeld…Een zalig lekkere dag op het strand, met zicht op zee. Heerlijk. Men zoue vergeten dat men aan het werken was. (De mensen die niet aan zee werken kan ik verzekeren dat het hier niet elke dag zo is. Maar zoals mijn collegaatje uit het landinwaartse eens zei. Bij ons in Poelkapellegem (fictieve naam)  zijn de persconferenties toch zo niet.) Ik heb dus het geluk wel aan zee te werken. Ik was vandaag uitgenodigd om te gaan kennis maken met de Rox Ambassadors Plaza, een plaats op het strand van Knokke-Heist, tegenover het Heldenplein in Heist waar deze zomer tal van sport- en cultuuractiviteiten, film en opera zal afgespeeld worden. Een place to be. Dat ambiance en leven en joie de vivre in ons huis zal brengen. Ik hoop dat het zal worden geapprecieerd. In bijlage een paar fotokes. Van de organisatoren en zo. In de loop van de zomer zullen er nog wel meer volgen. Van de events…maar in afwachting deze. Ze geven toch een schoon beeld al.

En ja…de dessert heb ik laten staan. Ik werd verwacht op een belangrijker plaats, voor mij, op het schoolafzwaaifeestje van mijn dochter. In Ramskapelle. Waar een nieuw jongentje geboren is vandaag, van een lief vriendinneke van mij. Welkom baby.

ps1. Eventjes regen gehad tijdens de bbq.

ps2. De foto is hét aperitiefhapje, niet den dessert 🙂

ps3. Dubbelklikken voor al de foto’s, dat is verondersteld gekend hé.

Het onderwijs…nog een keer

Ik val in herhaling, I know, maar ik blijf bij heel de onderwijs-hervorming-discussie vasthouden aan het standpunt dat ik al jaaaaaaaaaren verdedig. Het is niet zozeer ‘het onderwijs’ dat moet veranderd worden. Het is ‘de attitude van de ouders’. De mentaliteit.

Hoeveel keer heb ik het de voorbije weken al mogen horen. Volgt je dochter Latijn? Ja, ze kan dan nog altijd zakken hé…Neen, beste mensen, ze kan niet zakken. Ze kan veranderen. En neen. Ze begint er niet aan met de vooropzet om na de kerstperiode te zakken. Ze volgt Latijn omdat dit een voor haar geschikte richting is.

En hoeveel keer heb ik al mogen horen…ja, mijn kind, dat wordt geen grote student maar ja…’t moderne, hij kan maar proberen hé, hij kan dan nog zakken. Mis, mis, mis…

’t Is waar. Ons onderwijssysteem heeft hervormingen nodig. Maar ’t is de realiteit. Ze zitten er nog niet direct aan te komen. Vandaar, mijn oproep, voor de zoveeeeeeeeelste keer. Probeer bij de studiekeuze van je kind, in de mate van het mogelijke, je kind VANDAAG te positioneren in een richting die voor hem of haar het beste is. Zodat ze op de voor hen meest verrijkende manier die studiejaren kunnen doorkomen en gaandeweg hun weg kunnen zoeken. En als je kind coiffeuzetje of een schrijnwerker zal worden, wees er dan even trots op als op de toekomstige bankbediende.

Wedden dat de schrijnwerker meer zal verdienen?

De secundaire middelbare puber adolescenten periode is voor onze kinderen zo al moeilijk genoeg. Maak het ze niet nog moeilijker door van hen allemaal studenten te willen maken.

Het zwembad van Knokke-Heist

Mijn Kriebel zoals die is verschenen in Tam-Tam van vandaag…

Er bestaan twee soorten mensen. Zij die zeggen dat er nooit iets te doen is in Knokke-Heist. En zij die niet weten waar eerst gelopen omdat er zo veel te doen is in Knokke-Heist. Ik noem ze de zuurpruimen en de positivo’s. Ik ben ontegensprekelijk een positivo. En er is maar één iets wat deze positivo echt ambetant kan maken, en dat zijn zuurpruimen. Neem nu dat nieuwe zwembad dat op 11 augustus open gaat. ’t Is waar, we hebben er lang op moeten wachten. ’t Is waar, ’t is groots. ’t Is waar, het zal onze gemeente een fortuin kosten. En neen, er zal geen gratis toegang zijn voor Knokke-Heistenaars. Maar menschen van Knokke-Heist, wat willen jullie eigenlijk? Ik heb – weeral – het geluk gehad een werkbezoek aan het zwembad te mogen brengen. Het tweede al. De eerste keer stond het bad nog niet onder dak. Nu wel. Nu stond er zelfs al water in het zwemgedeelte. Pompen en toestellen worden er al getest. Tussen de glijbanen stonden nog stellingen en het golfslagbad en de jacuzzi was nog een betonblok. Maar nu al…kreeg ik een extatische soort van kippenvelgevoel. Mens, wat ben ik blij dat ik in Knokke-Heist woon. Dat dit mijn zwembad zal worden. Schoner dan Centerparcs, milieubewuster gebouwd dan welk zwembad ook, technisch hoogstaander, met een door interieurarchitecten ontworpen ongezien design, veilig, proper, stijlvol, leutig,…Er bestaan twee soorten mensen. Zij die zullen zagen over het zwembad omdat ze zagen over alles. Zij die ervan zullen genieten. Omdat ze genieten van alles. Kriebel behoort tot de genietende soort.

Lekker dichtbij

For the ones…die zich afvragen waar mijn shoes zich hebben gewaagd vandaag…ze zijn lekker dichtbij gebleven: Kriebel was @ de Port of Zeebrugge…op een plaats, niet waar no men had gone before, maar wel op een plaats waar a man, of toch this girl niet, normaal niet komt.

Dubbelklikken op de shoes…