Weekend @ Ramskapelle en elders…deel 1

Voor ik helemaal in zomermodus ga… (nu al half, dwz dubbel zo lang bezig aan half zo veel werk…), voor ik helemaal de stekker uittrek, hier een paar foto’s van wat een mens kan doen tijdens een weekend.

Laat ons beginnen op donderdag. Ik weet, onderstaand is qua belichting één van mij worst pictures ever, maar zie die kinderen hun  gezichtjes. Ja…het is mogelijk iemand (of meer dan iemand) oneindig graag te zien. Dit zijn de afstuderende zesdes van Ramskapelle…

Next, vrijdag. Terwijl de Kriebeldochter in de manege haar valies aan het maken was voor haar en haar paardje (deze ochtend vertrokken met aanhangwagen met paard en remorque ‘voor de spulletjes’) ben ik met Kleine Braven en een vriendje het zandsulptuur gaan verkennen. Bij onze buren in Blankenberge. Ik blijf me er elk jaar over verwonderen. Over hoe ze er in slagen om met een schepje en wat zand zoveel expressie te tonen.

dubbelklikken voor meer zand

Maar jullie zitten hier niet te wachten op zand en kids natuurlijk. Je wilt weten hoe ik het er van ’t weekend heb afgebracht… Het weekend…startigde in Lakeside Paradise, alwaar gratis testdagen aan de gang waren. Een uurtje wakeboarden om te proberen. Dubbelklikken om testfoto’s te zien…van mijn kids want een Kriebel met watervrees die krijg je zelfs geen paradijselijk meer op. Waar je me de komende jaren bij leven en welzijn wel nog veel zal zien is in één van de omringende ligzetels. Ik heb gewoon geen woorden om te beschrijven hoe paradijselijk ik Lakeside en heel die omringende omgeving wel vind. En hoe ongelooflijk fantastisch ik het vind dat mijn kinderen in en om en rond Lakeside zullen kunnen opgroeien.

Na Lakeside…te lope naar Ramskapelle, alwaar de eerste Ramskapelle Trophy van start ging en ik, terwijl de mountainbikers door de waterbak, de mestput, het dorp en het park van Ramskapelle koersten (tot hun fiets of iets anders ervan brak…) een beetje door de micro mocht babbelen. Nu een beetje door de micro babbelen, dat is voor de Kriebel op zich geen probleem, maar volgen wie waar nu net door de waterbak ging en hoeveel toeren hij of zij er op dat moment op zitten had, dat was niet vanzelfsprekend. Maw…nog hier en daar wat bij te leren dus. Een koers volgen en babbelen en foto’s maken, dat gaat allemaal niet tegelijkertijd, dus heeft madame terwijl ze met hare micro rond liep, haren Braven met de camera laten rondlopen. Wat daaruit gekomen is, alsook de foto’s van het konijn waarmee ik wakker geworden ben en de foto van de kater achter mijn zonnebril…die zijn voor morgen. Want nu schijnt de zon…Ik mag nog eens mijn  zonnebril opzetten.

 

’t Is vakantie…

What a bloody hell wonderful start van de vakantie…heb zowat 1000 foto’s te sorteren en hier los te laten. Net dochter uitgezwaaid (om 6 am…) Ze jumptigde om 5.30 daarnet gemakkelijker haar bed uit dan tijdens de schooldagen om met haar Remietje op kamp te vertrekken richting Torhout. Kleine Braven gaat straks omnisporten, dus mama krijgt plenty of time om haar Tam-Tammeke te vullen en foto’s up te loaden en nog ’t een en ’t ander te regelen voor ze met Stal Zeewinde naar Parijs vertrekt…