Zon, zon, zon,…

…en al schijnt de zon maar één dag, Kriebel neemt een lang weekend om er van te genieten. Tijd voor de familie, ook voor de overleden ones, tijd voor een wandelingske met de doggies maar we gaan ook een Canadees marsje doen, een beetje wintershopping dicht in de buurt zal er ook wel inzitten en misschien ga ik ook wel een stuk van de boekenbeurs leegkopen…

Anyway, enjoy de day. Tot binnenkort.

 

Vervolg-Jan

En ziet wat waait hier mijn meelbox binnen: een uitnodiging voor de vernissage van een Jan Fabre tentoonstelling. Wat een uitdaging voor De Kriebel. Als ik ga, is dat het toegeven aan een publiciteitsstunt, als ik niet ga, is het een gemiste kans om publiciteitsvooroordelen recht te zetten of bevestigd te zien…

Hmmm, slechts één winnaar hier, Jan Fabre himself die gebruik makende van dierenmishandeling er alweer is in geslaagd 5 minuten van mijn tijd en mijn gedachten op te slorpen.

Ik haat het als ik zo gemanipuleerd word.

Jan Fabre again

Na dierenmishandeling heeft ‘kunstenaar’ Jan Fabre zich nu bezondigd aan grafschennis. In Frankrijk wordt zijn ‘werk’ geapprecieerd, zegt hij in HLN. Wel, bye bye dan, gaat u zich maar amuseren in Frankrijk. Maar hier bij ons is kunst met een kwetsende k niet welkom. Allez, bij mij toch nie…

 

This is me!

Ziet…ongeveer 10 kg minder dan ongeveer 2 maanden geleden, maar…zoals beloofd, nog helemaal Kriebel, met dat verschil dat Kriebel nu in een panterkleedje past, maatje MEDIUM alstublieft, gisteren in de rapte nog gaan kopen om aan te trekken op een mega-safari-feestje waar we hebben gedanst, Braven en ik tussen de soep en de patatten, tussen het vlees en de dessert, voor en na de koffie, tot voorbij middernacht, in het gezelschap van ouwe en nieuwe bekende, allemaal fijne mensen. Dankjullie wel.

 

Poesje mahww

Ik heb mijn twee katten geknuffeld vanmorgen. (Naast mijn twee kinderen en twee honden heb ik idd ook twee katten, gelukkig maar één man.)

Ik heb ze geknuffeld, in gedachten, want ik ben allergisch as hell voor katten. Eerder dan een gezelschapsdier zijn de katten bij ons functioneel. Ze wonen in het tuinhuis en in het verwarmde waskot, ze krijgen twee keer per dag whiskas voorgeschoteld maar ze zijn geen huisdieren pur sang: ze hebben ook een job uit te voeren. Hun taak is andere katten en ook muizen uit onze tuin en bij uitbreiding keuken, living en badkamer te houden. Onze straat wemelt van de katten, en zoals den Braven zei zoveel jaar geleden toen de eerste kat bij ons kwam wonen. “Ik kuisn liever de stroent op van mijn eign kattn dan van een vremden.” Dit ter inleiding om te zeggen dat ik geen kattenmens ben, maar dat ik toch een zekere affectie voel voor de dieren die in mijn tuin wonen en die allebei gemakkelijkheidshalve luisteren naar de naam ‘poes’.

‘Poes’ en ‘Poes’ hebben deze morgen bovenop hun lekkere pot eten een extraatje gekregen, wat hesp en een stukje salami. Dit om het kattenras te troosten voor het verschrikkelijke onrecht dat hen is aangedaan door Jan Fabre. Ik las vanmorgen in mijn gazette dat een filmploeg in Antwerpen met levende katten aan het gooien was. “De dieren krijsten het uit…en smakten neer op de trappen van het Antwerpse stadhuis. Het was pas toen een van de technici protesteerde en letterlijk de lichten uitdraaide, dat aan de mishandeling een einde kwam.”

Die technicus verdient een standbeeld.