Maandelijks archief: oktober 2012

Zon, zon, zon,…

…en al schijnt de zon maar één dag, Kriebel neemt een lang weekend om er van te genieten. Tijd voor de familie, ook voor de overleden ones, tijd voor een wandelingske met de doggies maar we gaan ook een Canadees marsje doen, een beetje wintershopping dicht in de buurt zal er ook wel inzitten en misschien ga ik ook wel een stuk van de boekenbeurs leegkopen…

Anyway, enjoy de day. Tot binnenkort.

 

Vervolg-Jan

En ziet wat waait hier mijn meelbox binnen: een uitnodiging voor de vernissage van een Jan Fabre tentoonstelling. Wat een uitdaging voor De Kriebel. Als ik ga, is dat het toegeven aan een publiciteitsstunt, als ik niet ga, is het een gemiste kans om publiciteitsvooroordelen recht te zetten of bevestigd te zien…

Hmmm, slechts één winnaar hier, Jan Fabre himself die gebruik makende van dierenmishandeling er alweer is in geslaagd 5 minuten van mijn tijd en mijn gedachten op te slorpen.

Ik haat het als ik zo gemanipuleerd word.

Jan Fabre again

Na dierenmishandeling heeft ‘kunstenaar’ Jan Fabre zich nu bezondigd aan grafschennis. In Frankrijk wordt zijn ‘werk’ geapprecieerd, zegt hij in HLN. Wel, bye bye dan, gaat u zich maar amuseren in Frankrijk. Maar hier bij ons is kunst met een kwetsende k niet welkom. Allez, bij mij toch nie…

 

This is me!

Ziet…ongeveer 10 kg minder dan ongeveer 2 maanden geleden, maar…zoals beloofd, nog helemaal Kriebel, met dat verschil dat Kriebel nu in een panterkleedje past, maatje MEDIUM alstublieft, gisteren in de rapte nog gaan kopen om aan te trekken op een mega-safari-feestje waar we hebben gedanst, Braven en ik tussen de soep en de patatten, tussen het vlees en de dessert, voor en na de koffie, tot voorbij middernacht, in het gezelschap van ouwe en nieuwe bekende, allemaal fijne mensen. Dankjullie wel.

 

Poesje mahww

Ik heb mijn twee katten geknuffeld vanmorgen. (Naast mijn twee kinderen en twee honden heb ik idd ook twee katten, gelukkig maar één man.)

Ik heb ze geknuffeld, in gedachten, want ik ben allergisch as hell voor katten. Eerder dan een gezelschapsdier zijn de katten bij ons functioneel. Ze wonen in het tuinhuis en in het verwarmde waskot, ze krijgen twee keer per dag whiskas voorgeschoteld maar ze zijn geen huisdieren pur sang: ze hebben ook een job uit te voeren. Hun taak is andere katten en ook muizen uit onze tuin en bij uitbreiding keuken, living en badkamer te houden. Onze straat wemelt van de katten, en zoals den Braven zei zoveel jaar geleden toen de eerste kat bij ons kwam wonen. “Ik kuisn liever de stroent op van mijn eign kattn dan van een vremden.” Dit ter inleiding om te zeggen dat ik geen kattenmens ben, maar dat ik toch een zekere affectie voel voor de dieren die in mijn tuin wonen en die allebei gemakkelijkheidshalve luisteren naar de naam ‘poes’.

‘Poes’ en ‘Poes’ hebben deze morgen bovenop hun lekkere pot eten een extraatje gekregen, wat hesp en een stukje salami. Dit om het kattenras te troosten voor het verschrikkelijke onrecht dat hen is aangedaan door Jan Fabre. Ik las vanmorgen in mijn gazette dat een filmploeg in Antwerpen met levende katten aan het gooien was. “De dieren krijsten het uit…en smakten neer op de trappen van het Antwerpse stadhuis. Het was pas toen een van de technici protesteerde en letterlijk de lichten uitdraaide, dat aan de mishandeling een einde kwam.”

Die technicus verdient een standbeeld.

De mooie toekomst van Knokke-Heist

Donderdag 25 oktober 2012

Komt den Braven gisterenavond thuis na zijn apero (een colaatje) met Opa in ’t cafeetje. (Zalig die dorpscafés, een paar jaar geleden kreeg ik eens telefoon omdat ze opa daar een paar dagen niet hadden gezien en beetje ongerust waren, kijk, ik apprecieer dat hé zo’n dingen). Komt Braven dus thuis, zegt hij. “Je moet naar Focus kijken van opa, je komt in beeld.” Nu, ik ben altijd blij als ik eens in beeld kom. Kwestie dat de Braven weet waar ik ben geweest want ik heb zo de gewoonte af en toe paar uur te verdwijnen en daarna met dermate surrealistische verhalen naar huis te komen, dat hij zich soms wel eens zou kunnen afvragen of de tijd niet rijp is geworden om mij te laten opnemen en te laten detoxen. Of zo. Nu, dat in beeld komen da’s meestal best vervelend, want meestal ligt mijn haar niet goe, of filmen ze me net ‘van mijn slechte kant’, zijnde in profiel, of ben ik weer verkeerd gekleed, dress to the occasion…dat lukt me niet altijd, soms ben ik op weg naar de manege of naar de fitness of naar school of naar kweeetnietwat, maar ik ben niet altijd op een tv-verschijning gekleed. Maar zie…gisteren ben ik in beeld geweest, en weet je wat…nu heeft heel West-Vlaaderen gezien da’k een schoon aantal kilootjes ben vermagerd. Ik zag er, alhoewel verkeerd gekleed, en niet gecoiffeerd, verdomd goed uit. (Complimentje voor mezelf).

Dit ter inleiding. Ik moge dan nu wel in beeld geweest zijn op Focus gisteren, toch vraag ik mij af of we wel dezelfde persconferentie hebben bijgewoond. Waar de eerste zin van de reportage luidde: “Alle grote plannen en projecten voor de toekomst van Knokke-Heist kunnen doorgaan. Dat heeft graaf Leopold Lippens gezegd…” heb ik van dezelfde burgemeester toch een meer genuanceerd verhaal gehoord.

Dit verhaal wordt correct weergegeven door AJ in zijn ORO-nieuws berichtgeving: http://oronieuws.blogspot.be/2012/10/plannen-voor-de-komende-zes-jaar-in.html

en werd ook zeer correct beschreven door Jonathan van HLN in de gazet van vandaag. HLN focust zich uiteraad op het feit dat de architecturale plannen van Zaha Hadid (het schuine nieuwe stationsgebouw in Heist) afgevoerd zijn wegens te duur (plannen die op Focus nog eens werden getoond …) maar geeft ook wel een mooi overzicht van de plannen die wel de realisatiefase naderen.

Mijn indruk na de persconferentie was dat Knokke-Heist een zeer realistische zes jaar in stapt. Bewust van de crisis, ietsje minder melagomaan, maar altijd opbouwend vooruit kijkend.

 

Tam-Tam :-)

Goh…net zoals de rest van de wereld krijg ik hier juist het bericht binnen dat Ford Genk sluit.

Dus lijkt het nu absurd om hier fotokes te posten van Astrid Bryan of te schrijven hoe gezellig ik de babbel met haar broer vond, of te vertellen over mijn meeting van gisterenmorgen, die jawel, wel eens de publicatie van een boek zou kunnen inhouden, de gemeentepolitiek hier verder becommentariëren lijkt plots absurd en dat Halloween in aantocht is compleet onbelangrijk.

Toch wil ik hier, weeral, een positieve noot aan jullie meegeven. (’t is de aard van het beestje).

Een beetje voor de vorige gemeenteraadsverkiezingen ben ik beginnen schrijven voor Tam-Tam. In een periode van bijna zeven jaar heb ik mijn bescheiden schrijfseltjes kunnen laten uitgroeien tot een bescheiden fulltime inkomen. Toen een week of twee geleden het nieuws plots kwam dat het Tam-Tam kantoor van Knokke zou geïntegreerd worden in Brugge, met andere woorden dat Knokke net zoals Oostende zou sluiten en samen met Brugge één groot kantoor zou worden, had ik enerzijds begrip voor deze organisatorisch/financieel voor het bedrijf wellicht interessante beslissing, maar  het nieuws sloeg tochin als een bom, en egoïstisch zijnde dacht ik meteen aan de impact die deze veranderingen zouden hebben op mijn werk, en op het voortbestaan van mijn werk, en op mijn toekomst. ikkeikkeikke…pfff…

Toen gisteren op de drink van Tam-Tam in de Blue Buddha het heuglijke nieuws kon gemeld worden (ik moest het ook nog wat stil houden) dat dank zij de inspanningen van ‘ons Bernard’, waarvoor onze eeuwige dank, kon bekend gemaakt worden dat het grote kantoor in de Natiënlaan weliswaar gesloten wordt (waarschijnlijk begin januari), maar dat op de dag des sluiting, er een nieuw kantoor wordt geopend in de Zoutelaan, dat Tam-Tam terug keert naar zijn basis roots in zijn ‘ouwe’ côté, weerklonk er een spontaan applaus, een zucht van verlichting…het doet ongelooflijk deugd dat er hier in ons Knokke nog geluisterd wordt naar mensen. Het is ongelooflijk fantastisch goed nieuws hier nu te kunnen schrijven dat Tam-Tam in Knokke blijft!

Daar zijn ze vandaag en morgen in Genk vet mee…

 

Astrid

Hoe veel ik ook moge vermagerd zijn, naast Astrid Bryan lijk ik wel een dikke bomma

een dikke knappe bomma wel te verstaan

Serieus, ik vind het een echt schoon meiske.

Much more coming up!