Tussen2Feestenloop

Ik ben effe uit mijn zetel gekropen om 5,5 km te lopen op de Tussen2Feesteloop, een sportief festijn voor ons georganiseerd door de Personeelsraad van de Brandweer Knokke-Heist. (Merci jongens, ik heb ervan genoten.)(en ik heb 3 minuten rapper gelopen dan vorig jaar)

Vermits ikzelf aan het lopen was en mijn kleinen ook en den Braven aan het werk was en de dochter in de manege heb ik geen foto’s van de 5,5. Wel van de 10km. Dubbelklik op het vrijwilligersteam dat heel de dag heeft gewerkt en je krijgt heel de reeks te zien. (denk ik toch want ik heb een beetje gesukkeld tijdens ’t opladen)

DSC_0149

ps. Om een van mn fcbkfrds te quoten: “’t Was leuk, niet te geloven dat sommige lokale middenstanders daar tegen zijn.”

Idd elk sportevent op elk moment brengt overlast met zich mee….maar een beetje verdraagzaamheid op tweede Kerst zou hierbij welgeplaatst zijn, als je het mij vraagt.

Kriebel is het beu

Ik ben een fijne madame die altijd positief is, zo werd ik gisteren gecomplimenteerd, maar af en toe ben ik eens serieus pissed off.

***

Weet je wat ik bij momenten echt af en toe kotsbeu ben? Ik ben het beu om mij te moeten verantwoorden dat ik ‘van Knokke ben’, dat ik in Knokke ben geboren, dat ik er werk, dat ik nog altijd in Knokke-Heist woon, dat dit hier mijn thuis is. Bij momenten voel ik mij serieus gediscrimineerd, bestempeld, in een hokje geduwd, scheef bekeken, met vooroordelen overladen…en nog zo’n paar dingen.

Ik ben het beu om door mensen als Stijn Meuris in een kotje gestopt te worden. Ik ben het beu om bekeken te worden als iemand die in een rijkemanshol woont. Ik ben het beu dat jaloerse buitenstaanders elke gelegenheid aanpakken om mij te beledigen.

Maar hier de zondag wel op de Zeedijk komen wandelen.

***

Ik ben negativisme beu en ik ben het beu dat een actie van burgemeester Lippens die tot doel had de vrijheid van Michelle Martin aan de kaak te stellen, gebruikt wordt om hem als persoon ‘te pakken’ en zijn gemeente, toevallig mijn gemeente, als een verblijfsoord voor misdadigers af te schilderen. De man spelen in plaats van de bal heet dat dan. Ik word daar heel opstandig van.

Bij deze hier mijn officiële persoonlijke mening op de hetze van de voorbije dagen : ik vind de mening van sommigen als zou Maurice Lippens hier net als Martin ook niet op de Zeedijk mogen wandelen zeer laag bij de gronds. Maurice Lippens vergelijk je niet met iemand die haar man heeft geassisteerd bij het verkrachten van kinderen. Maurice Lippens vergelijk je niet met iemand die kinderen heeft laten verhongeren in de haar kelder. Dag na dag na dag…

Dat doe je niet. Punt.

Gelukkig nieuw tijdperk

Er zijn mensen die zeggen dat vandaag de wereld zal vergaan. Volgens een mail in mijn box deze ochtend vroeg, hebben de Maya’s niet het einde voorspeld maar het begin van een nieuw tijdperk. Wat er ook van zijn, who are we to judge the ancient mysteries? Ik ben alvast vroeg aan deze laatste dag gestart en ik zal hem lang laten duren. Gelukkig nieuw tijdperk allemaal. Geniet ervan. Intens.

“Rigoureus maar altijd uit het hart”  (The Scene)

Dat kan toch niet.

Stel je voor dat je op de dijk aan het wandelen bent, en dat je er opeens Michelle Martin tegen het lijf loopt. Had je me dit een paar dagen geleden verteld, ik zou luid gelachen hebben. Want zoiets kon toch niet?

Stom van mij. Was even vergeten dat we in België wonen. Hier kan alles.

Stom van Martin ook. Ze heeft zich serieus mispakt.

Knokke-Heist is gekend voor haar discretie zal ze gedacht hebben. Hier kan Jean-Claude van Damme of de koning op de dijk wandelen zonder dat die wordt lastig gevallen of zonder dat het de volgende dag in de krant staat. Als zij dat kunnen, kan ik dat ook, zal ze gedacht hebben.

Mis poes.

De vrouw van Dutroux is bij ons niet welkom. Dat heeft ons burgemeester gisteren in alle media wel meer dan duidelijk gemaakt.

Als de nonnen Martin persé wilden hebben, dat ze haar nu maar houden ook. Maar dat ze haar weghouden van onze dijk.

 

 

Waar is de Gustave Van Nieuwenhuysestraat ?

Mijn Kriebeltje uit de Streekkrant van deze week

Laat ons zeggen dat ik zowat dagelijks een persbericht binnen krijg dat een of andere wegeniswerk aankondigt, berichten die ik meestal direct delete. Ik ben een ‘people-writer’. Ik schrijf over mensen, geen straten. Het bericht dat de Gustave Van Nieuwenhuysestraat enkele maanden zou afgesloten worden, is dus rapper in mijn prullenmand beland dan het mijn mailbox was binnen gekomen. De zoveelste straat die even dicht moet, dacht ik, omdat er hoogstnoodzakelijke verbeteringswerken aan nodig waren. Ik kon trouwens bij benadering op geen vijf kilometer ver situeren waar de Gustave Van Nieuwenhuysestraat precies was. Maar geloof mij, nu kan ik dat wel! De Gustave Van Nieuwenhuysestraat is de straat die je neemt als je van Zeebrugge naar Heist wilt rijden over de Minervarotonde. De straat die je neemt als je het centrum van Heist wil ontlasten. De baan die je volgt als je van Heist naar Blankenberge rijdt en het noodzakelijke kwaad – Zeebrugge – dus over moet. De Gustave Van Nieuwenhuysestraat is afgesloten. Koppig als ik ben, wou ik toch nog eens proberen om via de landwaartse bruggen en het aansluitende ronde punt van Blankenberge naar Heist te rijden via de mij vertrouwde weg. Ik heb het moeten beloven aan mijn kinderen dat ik dat echt neen nooit meer zal doen. We zijn een eeuwigheid onderweg geweest, zijn heel de binnenhaven van Zeebrugge doorgereden, een stilstaande vrachtwagen voorbij, moesten wachten om een goederentrein door te laten, we hebben kilometers ver gereden had tot ik bijna in Brugge eindelijk toch terug kon keren richting Westkapelle om dan via de Heistlaan terug naar Heist te rijden. Volgende keer ik ga niet via Brugge van Blankenberge naar Knokke-Heist. Maar ik kan ook niet meer via de afgesloten Gustave Van Nieuwenhuysestraat. Volgende keer…rij ik zoals iedereen terug via de Kustlaan naar het kruispunt Elisabethlaan Heistlaan, netjes midden door het centrum van Zeebrugge en Heist door. Lekker onveilig. Maar wel kort.

Vive le Dakar (allez ik bedoel den échten hé, dien in Afrika)

Eerlijk is eerlijk. Koersen met auto’s is toch een beetje een sport voor groot (en rijk) geworden kleine jongens. Een kostelijk spelletje.

Maar eerlijk is eerlijk. So what? Het is entertainement voor ons allemaal.

Ik heb van ’t weekend de volgende niet opgaande vergelijking gemaakt maar misschien zit er toch iets in: neem de Dakar weg uit de woestijn en er rest alleen woestijn. Neem het toerisme weg van het strand van Knokke en er rest alleen strand.

Tuurlijk kan je nu luid gaan protesteren omdat rijke jongens met dure auto’s door arme landen gaan koersen. Maar misschien brengen ze hen meer dan entertainement alleen.

Ik ben dus fan. Ik ben fan van de Africa Eco Race. Dat weten jullie al. En mijn zoon …Af en toe heeft hij eens een gelukkigste dag van zijn leven. En zaterdag was misschien niet de gelukkigste dag van zijn leven – dat ware te veel eer – maar het was toch een zeer blije dag voor hem. Hij was opnieuw zeer blij dat hij in Knokke-Heist woont, in die bijzondere gemeente waar er meer is dan zand alleen. Waar hij in een Afrika race Dakar-auto mocht zitten. Gewoon eventjes vasthouden en proeven. Beziet dat tootje van hem. Heerlijk. (dubbelklik voor meer)

DSC_0032