Blue&White receptie uitverkocht!

Goeiemorgen vrienden,

De voorbereidingen voor de Blue&White party nu zaterdag bereiken hun eindpunt. Gisteren eens de telling gedaan enne  (de cava’s die we terwijl tot ons hebben genomen, heb ik daarbij niet geteld) ….tot de conclusie gekomen dat de VIP-receptie is uitverkocht! Dit overstijgt onze verwachtingen. Voor de party vanaf 22u zijn er wel nog enkele tickets beschikbaar.

De weerberichten zien er terwijl goed uit. Droog! En dat moge een geruststelling zijn voor ieder die vorig jaar vast zat op de parking. Die parking komt trouwens in een vlakke wei te liggen, waar nog geen koeitjes in hebben ge’zeten’. Het enige wat we nog nodig hebben zijn twee PARKEERWACHTERS die de parking tijdens de instroom van de avond in goede banen kan leiden. Wie zich daartoe geroepen voelt…gelieve ons asap te contacteren.

The King Poodle

Kriebel is terug thuis, voor efkes toch. Ik ben nog aan het natrillen van Kooza, heb er alvast vijf pagina’s over geschreven maar je moet nog effe wachten op verschijning van een aantal bladjes van mij om er over te kunnen lezen…

Ondertussen, hard aan het werk, aan het werk-werken maar ook aan het Blue&Whiten terug!!! De laatste voorbereidingen zijn aan de hand…alvast een cocktail filmpje hier om ‘in de stemming’ te komen.

 

 

Kooza

Luxe is niet de kans krijgen naar Madrid te mogen vliegen, er te mogen logeren in een mooi hotel, er lekkere wijn te mogen proeven en in de stad er te veel mogen betalen voor paella.

Luxe is niet op een paar maanden voor de première in ons Knokke-Heist de kans krijgen Kooza te mogen voorproeven in Madrid.

Luxe is er backstage mogen ronddrentelen, kostuums van vele duizenden euro’s te mogen zien hangen, de wasmachines zien draaien na de show, de training van de artiesten achter de schermen bijwonen, na de voorstelling de stoelenman met zijn gezinnetje naar buiten zien stappen, en vooral de repetitie van de wheel of death bijwonen, en achteraf nadat je tijdens de show luidkeels hebt zitten schreeuwen tijdens hun doodssprongen, nog naar hun verhaal te mogen luisteren.

Kooza daarnet. Het was adembenemend.

Ik zal binnenkort er hier en daar heel veel over vertellen, maar nu is het al weer bijna 1am van de volgende dag en ik heb nog niet geslapen. Goodnight Madrid. Kriebel heeft haar bedje nodig.

 

Woensdag 10 april, Knokke-Madrid

8.33 am

De vertrekhall in Brussels South, gewoon Charleroi dus, is niet zo flashy, groot, druk, interessant…als dezen in Zaventem, maar de koffie is lekker en zéér welgekomen. Wat een hell of a ride daarnet. Geef mij maar Brussel gewoon als het is om met de vlieger op reis te gaan, Charleroi is ver. Na enig twijfelgedrag – rijden we over Brussel…of via Doornik – vanmorgen om iets na 5 toch maar beslist Doornik te volgen. Brussel zou wat moeilijk geweest zijn. ‘k Peins niet dat dat lek de passage van vurige Kriebel en haar gezelschap zou getolereerd hebben. Anyway…ontzaglijk vroeg wakker geworden vanmorgen. ’t Was nog niet eens 4u. Nog een koffietje gedronken met de Braven. De laatste spulletje ingepakt. Tandenborstel en tandpasta. Een dagcreempje. Borstel. En andere blabla… en dan of to …Madrid. Eerst effe gestopt in Heist. Onze fotografe  Annemarie ingeladen en mijn eigen persoonlijke favoriete nieuwsanker ook veel te vroeg uit zijn bed gelicht en in mijn Note geladen. Pikkedonker en regen…en de kuren van TomTom. Gelukkig had ik ook nog een iPhone of twee in de sjakosj van mijn reisgenoten zitten. Stipt op tijd vertrekhall binnen gewandeld. De vraag is natuurlijk of we nu ook stipt op tijd zullen vertrekken. En aankomen. De iPhone zegt alvast van niet…Hopelijk bereiken we Madrid just in time for Kooza.

 

9.51 am

Met Ryanair een stukje boven de wolken. Ze mogen van Ryanair zeggen wat ze willen, het enthousiasme waarmee de Captain Christian ons in het Engels, Spaans en Frans heeft toegesproken en zijn eerste officier Sebastian heeft voorgesteld ‘the one who takes care of him whilst he takes care of us’ maakt alles goed. We zijn met een weinig vertraging opgestegen daarnet. ’t Is altijd interessant om de menschen de kans te geven een vliegtuig vol te tanken wanneer die terug vertrekt. Mijn vliegangst tijdens het opstijgen heb ik weggewerkt door luidop de geschiedenis van de Plaza Major voor te lezen aan mijn medepassagiers links en rechts. Ik hoop dat wij tijdens ons zeer korte verblijf in de Spaanse hoofdstad ietsie pietsie de tijd zullen hebben om een ietsje van de sfeer te proeven. De hostessjes komen koffie en baguette met tomaat-mozzarella aanprijzen. Ik kwijl maar ik ben gierig. Drie euro voor een kop koffie is met te duur, en de vijfenhalf voor het broodje nog meer. Ik mis de tijd dat met het vliegtuig reizen ook betekende dat je van begin tot eind in de watten werd gelegd, de tijd dat vliegen een luxe was dus, maar helaas ook onbetaalbaar. Soit. Geen hapje voor mij op deze vlucht. Ik wil nog een kilootje kwijt tegen mijn B&W-party (was er eentje bijgekomen tijdens mijn vakantiedagen in Duitsland en eerlijk is eerlijk, eigenlijk al van daarvoor, ik eet in feite terug een beetje te goed sinds er een bakkerij is naast mijn deur die onweerstaanbare chocoladekoeken maakt, en carré confituurtjes en profiterolles en meringues). Ik ben een beetje aan het opletten dus, maar ik ben vooral mijn maag aan het sparen voor al het lekkere van de Spaanse keuken die ons tegemoet komt. Daarnet neuzend door het boekje met hebbedingetjes uit de tax free shop die ze proberen aan te smeren, opeens beseft dat ik zowaar naar het land van de cava aan het vliegen ben! En van de tapas! En de paella’s!

1.27 pm

Een kwartier te vroeg geland! De wifi in mijn hotel kamer met nummer 313 (!) werkt. Straks lunch. En dan off to KOOZA. Ik vertel er binnenkort alles over. Maar nu eerst effe, bye bye, viva Espagna.

 

Blue&White party voor Flame

Beste vrienden,

Op een paar dagen voor de Blue&White party – voor die enkeling die het nog niet weet, zaterdag 20 april 2013, hoeve Vier Ambachten, Knokke-Heist – geven we jullie hier graag een update over ‘het goede doel’ dat we dit jaar steunen.

U wete het, www.ngoflame.be. We doen het dit jaar voor een brandwondencentrum ver van huis, in Burkina Faso, opgericht door iemand dicht bij huis, dr. Michel Van Brussel uit Knokke-Heist. Michel en zijn collega Luc De Clerck zijn dit jaar tien jaar actief in de brandwondenzorg in Burkina, runnen sinds zeven jaar een klein ziekenhuis, hebben daar al sindsdien al 2654 patiënten gratis behandeld, goed voor ongeveer 12.000 wondbehandelingen. Dit jaar wordt er gestart met de bouw van een eigen hospitaal met operatiekwartier. Begin dit jaar waren Michel en Luc in Burkina om daartoe de nodige voorbereidingen te treffen. U kon op de blog van de website en op de ngo Flame facebookpagina dit verhaal uitgebreid volgen. We zijn ondertussen begin april en dit is de situatie: het bouwplan is af, er is een prijsofferte binnen van de aannemer in Burkina (de bouw zelf wordt gerealiseerd door ex-brandwondpatiënten) en de financiering wordt afgerond. Doelstelling is het hospitaal te kunnen openen eind dit jaar.

Met de steun van onze sponsors en onze gasten op de Blue&White party hopen wij op 20 april een mooi bedrag te kunnen verzamelen waarmee we zullen meebouwen aan het hospitaal. Meer concreet zal de opbrengst van de Blue&White party dienen om het operatiekwartier van zuurstof voorzien. Ik laat dr. Van Brussel het hier zelf verwoorden. “Zuurstof is essentieel voor de werking van een operatiezaal. Patiënten die in slaap zijn hebben altijd ogenblikken waarop gewone lucht niet voldoende zuurstof bevat en dan moeten verhoogde concentraties daarvan kunnen gegeven worden. Daarvoor heb je uiteraard een voorraad nodig, meestal een soort zuurstoffles die je koopt en de leidingen die de zuurstof naar de operatiezaal brengen. Dat betekent dus dat de inkomsten van de avond naar het loodgieterijwerk gaan waardoor het OK van zuurstof wordt voorzien en uiteraard naar de beveiligingssystemen die daarvoor nodig zijn. Denk aan drukmeters die alarm moeten geven wanneer het reservoir leeg dreigt te geraken of wanneer er onderweg een lek is. Denk ook aan de brandbeveiliging. Zuurstof kan immers zowat ALLES doen branden en is op zich dus best een gevaarlijk gas.”

De Blue&White party zal dus meebouwen aan de brandveiligheid van een brandwondenkliniek…

Tickets voor de party kunnen nog altijd besteld worden via christeltamtam@telenet.be en cathy.swinnen@skynet.be.

Blogawards

Hey goeiemorgen friends,

Oproep, oproep op deze stille maandagmorgen in de paasvakantie waarop ik al heel vroeg in de morgen al heel lang aan het werk ben…(kerremesse is een geseling waard, placht mijn moeder zaliger te zeggen). Woensdag en donderdag ben ik @work @Madrid dus moet er nu een tandje bijgezet worden @Knokke-Heist. Oproep dus. Weekend Knack reikt Blog Awards uit. Menschen die mij dus graag lezen, zoooooooooooo graag dat ze dat wereldkundig willen maken kunnen nog tot 17 april surfen naar www.blogawards.be en daar een goed woordje doen voor mijn www.christelbedert.be .