Zandsculptuur en stadsbedenkingen….

Ik ben een dorpsmeisje. Nog meer dan ik al was. Ik voelde het in Gent daarnet. Terwijl ik aan het wachten was op mijn interview, die te laat was, omdat ik verwittigd had dat mijn trein later zou zijn, was hij te laat vertrokken en daarmee stond ik daar te poepeloeren op het Gentse stationsplein, te kwijlen achter een koffietje maar de Parti liet me niet meer binnen want het was sluitingstijd zeiden ze.  Ik voelde mij een dorpsmeisje toen de jonge studentjes in kostuum me voorbij liepen en ik flarden van gesprekken opving. Over het sollicitatiegesprek dat heel goed was gegaan. Over informatica en belegging. Verwaarloosbare examens en creatieve antwoorden. Ik zie een wonderschone jongen voorbij fietsen met ongekamde dreadlocks en een lelijk baardje. Ik hoop dat mijn zoon later voor een andere look kiest, denk ik. Een man met fiets rijdt me voorbij, in bureau-outfit inclusief de das, een rugzakje en een fietshelm op. Gelukkig ziet mijn man er niet zo belachelijk uit. Ik klem mijn sjakosj vast als een soort van groepje hangjongeren me voorbij wandelt maar misschien waren het ook gewoon maar kids op de wandel. Ik vervloek mijn vooroordelen. Weet ik veel hoe de wereld er uit ziet, bedenk ik mij. Ik woon in een dorp, een beschermd monument, een bijna afgesloten graafschap. Wat is mijn wereld klein, en waarom, in godsnaam, laat ik mijn kinderen in zo’n miniwereldje opgroeien. Waarom verhuis ik niet naar de stad zodat ook zij stad kunnen ademen en voelen en leven. Ik woon op de verkeerde plaats.

‘s Avonds…neem ik mijn kinderen mee naar de opening van de nieuwe zandsculpturen bij de buren in Blankenberge. We amuseren ons te pletter. Voor we terug naar huis rijden stoppen we in Duinbergen voor een ijsje bij De Post. We slenteren langs de Zeedijk en kijken naar de zonsondergang. We zijn precies op vakantie, lacht mijn kroost. Mijngod…ik woon niet in de dorp. Ik woon in een vakantieoord. En het is hier zaaaalig…Ach, de stad. Ze zullen die wel leren kennen tijdens hun studententijd. Laat ze nog maar even op vakantie blijven.

Zandsculptuur foto’s , dubbelklikken…

DSC_0303

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s