Wonen aan de Oostkust, duur en prachtig

Mijn Kriebel uit de Streekkrant dd 12 maart 2014 – themanummer over wonen

In ver vervlogen tijden toen ik nog jong was en rimpelloos van huid en ziel, studerend en bijgevolg continu op zoek naar extra inkomsten heb ik brood verkocht, pizza’s, ijsjes en pannenkoeken met slagroom. Ik heb op kinderen gepast, zowel slapende baby’s als opgroeiende etterbakjes. Ik heb borden afgewassen, glazen en koffiekopjes. Ik heb kamers gepoetst, badkamers en toiletten. En ik heb appartementen verhuurd. In de jaren voor Dutroux en konsoorten was het nog acceptabel dat meisjes van 16 oudere heren rondleidden in twee slaapkamerappartementen met zicht op zee, al hield mijn bazin wel altijd nauwgezet bij wanneer ik vertrokken was, waarheen en met wie. De appartementen waren toen nog een pak goedkoper dan vandaag de dag maar het heeft geen zin daarover te sakkeren. Anno 2014 is het leven anders. Een brood kost vandaag 2,50 euro terwijl ik stam uit de tijd dat 100 frank een fortuin was. Een appartement in de zijstraat van de Zeedijk van Knokke kostte 2 miljoen frank. 50.000 euro. En wij vonden dat veel. Wij kunnen hopen dat de woonsten voor onze kinderen niet meer duurder zullen worden, al is dat ijdele hoop natuurlijk. Maar erger nog zou zijn mocht de prijzen in elkaar zakken als een Amerikaanse pudding. Want dan mogen u en ik of zij nog 20 jaar afbetalen voor iets wat minder waard is dan we zouden hebben gekocht. Oeps, ook geen optie… Alle vakantiegangers, toen en nu, wilden een zongericht appartement met zicht op zee, gezien de stand van de zon een moeilijke combinatie. Of ze wilden een blik kunnen werpen naar het westen en ’s avonds de zon zien zakken in de zee, maar waarom zit die haven van Zeebrugge daar toch in weg, vroegen ze. En ze probeerden van de prijs af te dingen. Nochtans. Ik heb aan het begin van de voorbije krokusvakantie mijn kinderen aan vrienden meegegeven naar Zwitserland, mijn honden op vakantie gebracht naar het asiel, mijn schuldgevoel weggespoeld met een glas cava en ik ben in Zeebrugge de P&O Ferry opgestapt richting Nord Yorkshire Moors. Ik heb ontdekt dat ginder je wel nog een schoon rijhuis kan kopen voor 89.000, pond weliswaar. Maar ach. Alhoewel ik na mijn eerste bezoek onmiddellijk Noord-Engeland in mijn top drie van mooiste streken dichtbij huis heb geplaatst, alhoewel ik al vele mooie streken in Europa heb ontdekt, heb ik nog geen plek gevonden waar ik liever woon dan hier aan onze Oostkust. Na de nachtelijke overtocht over onze Noordzee ben ik wakker geworden met zicht op Zeebrugge bij een opkomende zon. Ik had die huurders destijds het dubbel moeten aanrekenen voor een appartement met zicht op Zeebrugge, bedenk ik mij. Thuis is prachtig.

P1000219

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s