Sssstttt….stil, we zijn in de Franse Ardennen…

dekriebelopreis

Wat doet een mens als zijn kinderen gedurende een week op de rug van een paard vertoeven ergens in een stoeterij in Torhout? Juist, de sleurhut aanpikken en zelf een paar dagen verdwijnen natuurlijk. Vorig jaar waren we op weg terug naar huis van de Languedoc ergens per ongeluk op een camping in de Franse Ardennen beland. Schone streek, rustig, groen, dichtbij huis. We besloten bij gelegenheid eens terug te keren. Hebben we dus deze week gedaan. 228km van huis waren we slechts. En als je vraagt wat we er hebben gedaan kan ik niet anders zeggen dan …niets. Gewandeld. Kikkers geteld. Geluisterd naar het ruisen van de bomen. Echt. Kon me geen mooiere short break bedenken.

We verbleven in Camping de la Murée. Langs het stroompje genaamd La Murée. Aan de oever van een van de vier vijvers van de camping. Op wandelafstand (een uur of twee door ’t…

View original post 88 woorden meer

Normandië…in de voetsporen van duizende jonge mannen

dekriebelopreis

Een persbericht betreffende de oorlog herdenken in Normandië rolde mijn mailbox binnen. Het deed me denken aan een van die keren dat ik met mijn gezinnetje in Normandië was, op de stranden waar de geallieerden landden ooit. Juni 2010 waren we, bijna vier jaar geleden. En dit is wat ik toen schreef:

Live from Utah beach…

Deze morgen 32 minuten gaan joggen op het strand, 5 km ten noorden van Utah beach. Daarna geslapen aan het zwembad. Straks apero op het terras, vergezeld met krab en ander lekkers uit de zee of uit de oceaan or van whereever. Als het maar visachtig is en niet ingevoerd uit het Vicotoriameer of gekweekt in Thailand.

Ach, life is beautiful.  

Den braven en ik zijn samen met de kroost de voorbije dagen gevlucht richting Normandië. Een dag of twee school gelaten voor wat het was, omdat we ons herinneren van voor hun schoolplichttijd…

View original post 670 woorden meer

Frigoboxen op het Knokse strand

Ik ben deze morgen héél vroeg opgestaan, om nog voor het prille ochtendgloren op het strand foto’s te gaan nemen van 150 aangespoelde frigoboxen…

 

PICARD Diepvries laat Knokke de frigobox herontdekken!
Knokke-Heist, 4 april 2014. De inwoners van Knokke, die vanochtend het prachtige strand bezochten, hebben wellicht grote ogen getrokken. PICARD Diepvries, dat vandaag de deuren opent op de Lippenslaan 73-75, liet namelijk een verrassing achter, die niemand “koud zal laten”. Maar liefst 150 frigoboxen van PICARD Diepvries zijn over het hele strand van de populaire badstad verspreid! Met deze ludieke actie – en een knipoog naar het verleden – wil de Franse diepvriesketen zijn komst aan de Belgische kust niet onopgemerkt laten voorbijgaan.
Vanaf vandaag kunnen zowel de vaste bewoners van Knokke, als de toeristen zich te goed doen aan de meer dan 1.000 hoogkwalitatieve producten, die PICARD Diepvries in zijn nieuwe winkel aanbiedt. PICARD Diepvries belooft een superieure kwaliteit van diepgevroren producten, die u het leven vergemakkelijken. Van het ontbijt, tot het avondeten, van hapjes tot gastronomische maaltijden: PICARD biedt u 7 dagen op 7, tot 20 uur ’s avonds (vrijdags zelfs tot 21uur), een uitzonderlijk grote keuze…

JEUGDSENTIMENT IN ZWITSERLAND: herbeleef Graubünden!

dekriebelopreis

JEUGDSENTIMENT IN ZWITSERLAND: herbeleef Graubünden!

 

Chur, 1 april 2014. Meer dan 1 miljoen Belgen reisden tijdens hun jeugd met de mutualiteit naar het Zwitserse Graubünden. Deze vakantie waaraan ze na zoveel jaren nog altijd met nostalgie aan terugdenken, kunnen ze nu herbeleven door deel te nemen aan een superleuke Facebook wedstrijd van Graubünden Toerisme.

 

Herinneringen

Vrijwel iedereen kent wel iemand die met de mutualiteit naar Zwitserland is gereisd of heeft dit zelf beleefd, vaak zonder te beseffen dat dat in het kanton Graubünden was. Wellicht liggen er nog vele vergrijsde foto’s van zo’n mooie jeugdvakantie in Disentis, Lenzerheide, Maloja of St. Moritz in een of ander schof of nostalgisch fotoalbum. Foto’s met vrienden van toen of de eerste grote kalverliefde. Overigens is het Intersoc hotel in St Moritz, Hotel Stahlbad, nog altijd in bedrijf en is het dus mogelijk om hier te verblijven.

Als je met mensen…

View original post 84 woorden meer

Onze kust, 70 km monotonie?

Mijn Kriebel uit Tam-Tam dd. 3 april 2014

 

Een jaar of twee terug was ik op reportage in Gran Canaria. Het was putje winter. Toch 20 graden. Maar de stranden waren leeg, de hotels gesloten en de winkeltjes baadden in een waas van tristesse. Een week later tijdens de Kerstvakantie straalde het eiland, met dank aan het vrolijke leven dat de toeristen met zich mee hadden gebracht. Thuis merk ik soms hetzelfde. Dat rijd ik op een winterse dinsdag door de gesloten Lippenslaan, langs de lege dijk, voorbij het Casino dat staat te wachten op zijn renovatie of zo, tot in Heist die zijn komende facelift ook heel dringend kan gebruiken, en vraag ik me af in welk verloren dorp aan zee wij leven. Maar dan wordt het weekend, lopen de boetieks over van het volk, is de zeedijk een bruisende wandelpromenade, ziet het Casino er opeens een stuk beter uit en zie ik de mensen smullen in de beste restaurants van, laat ons zeggen, de wereld met voorop de restaurants en bistro’s op de Zeedijk van Heist. Ik overdrijf natuurlijk maar toch. De perceptie die je hebt van een toeristisch gebied varieert. En die perceptie is mooier of lelijker naargelang de tijd van het jaar, de dag van de week, het uur van de dag. Het fluctueert zelfs mee met je eigen gevoel van welbevinden, bij dames heeft het soms zelfs iets te maken met de tijd van de maand. Lannoo heeft een gids op de markt gebracht ‘600 plekken in Vlaanderen om te zien’, waarin onze kust wordt omschreven als een te mijden bestemming met ’70 kilometer onovertroffen monotonie’. Naast het feit dat ze daar bij Lannoo een keer goed moeten leren tellen, mogen ze van mijn part ook eens van de kust leren genieten. Want volgens mij hebben ze daar nog niet goed gesnapt wat het betekent onze kust te ‘beleven’. Als kustbewoner en promotor van mijn streek voel ik mij gekwetst. Als schrijver van reisreportages ben ik verbouwereerd door het feit dat iemand het nodig heeft gevonden locaties af te breken om andere te kunnen opwaarderen. What a mistake to make…