I’m so glad I’m a woman…maar ik woon dan ook in het aards paradijs

Ik kijk al lang niet meer naar het Eurosongfestival op onze Vlaamsche tv. Om te beginnen slaag ik er niet meer in zittend in een zetel wakker te blijven tot middernacht. Daarvoor zijn mijn dagen te goed gevuld. Verder verkies ik een goed boek of zelfs een slecht boven de freakshow die het songfestival vele jaren geleden al is geworden. Dat de baardvrouw strijdt voor gelijkheid tussen personen, los van het geslacht, zalwelzijn. Dat Abba in hun tijd ook modern was, zeker. Dat Rendez-vous van Pas-de-Deux de voorloper was van de huidige techno, zalwelwezen.

Maar ik lig er niet wakker van.

Wel van de ontvoerde meisjes in Nigeria.

http://www.deredactie.be/permalink/1.1963000

Voor mijn dochter, voor mijn zee, voor mijn land

Mijn Kriebel uit de Streekkrant week 17

’t Is niet dat we in Knokke-Heist, Brugge en omstreken geen schone kledijwinkels met mooie kleedjes hebben maar we trekken graag eens buiten de grenzen van onze dorpen. En ’t is niet dat je de inhoud van je kleerkast vandaag de dag niet online kan bestellen maar dat maakt het passen zo moeilijk en ach…mijn dochter weet dat haar moeder van kleine dingen graag grote events maakt. Eerlijk waar, het oorspronkelijke idee was om de eurostar naar London te nemen, maar dat leek me uiteindelijk wat te duur. Dus werd het Brussel… Een mensch doet de zotste dingen voor zijn kinderen. Ik had het haar beloofd. Dat ze een kleedje mocht hebben van de A&F voor de Blue&White party van mama, voor het lentefeest van broer, voor het schoolfeest begin juni… Dus namen dochter en ik op een zonnige dag in de paasvakantie de IC-trein naar Brussel-Zuid, aansluitend de metro tot aan de Naamse Poort om in de Avenue Waterloo een kleedje te kopen. Ik had het haar beloofd. En bovendien wou ik zelf ook wel dat, nu ik niet meer de leeftijd en de vorm heb om in aansluitende kleedjes naar feestjes te gaan, mijn next generation dit wel kan. Mijn dochter heeft naast haar kleedje een paar dingen ontdekt in Brussel. Dat Manneke Pis een ongelooflijk klein ventje is, dat ze het kloppend hart van Europa, het Brussel van waaruit onze Europese Unie wordt bestuurd veel interessanter vindt dat zijn historische Grote Markt vol toeristen. Dat die toeristen toch wel een heel vreemd beeld moeten hebben van een land dat een hoofdstad heeft met als symbool een naakt ventje met zijn piemel in zijn hand. Dat een croque monsieur op de markt in Brussel echt wel smaakt als je net twee uur hebt geshopt en dat die echt niet duurder is dan op andere toeristische plaatsen zoals onze kust of de markt van Brugge maar wel duurder dan in Poelkapelle of pakweg Torhout waar we ook regelmatig eens een croque durven eten. Dat alhoewel mama ergens op automatische piloot in het Frans aan de babbel ging ook in Brussel toch in het Nederlands antwoord kreeg, behalve bij A&F. In deze Amerikaanse enclave doen ze hun best om Engels te spreken. Dat de oude vrouw die haar op het terras omarmde en terwijl mama geld probeerde af te troggelen – wat niet is gelukt – best wel eng was. Dat ze alhoewel ze door haar moeder van kleins af aan van de ene bestemming naar de andere wordt meegesleurd, London, Parijs, Venetië…maar dat ze Gent, Brussel en Antwerpen niet kent. Dat ze haar weg vindt in de luchthaven van Zaventem en Geneve maar dat ze voor vorige week nog nooit in het centraal station van de hoofdstad van haar land was geweest. Dat ze bijlange geen stadskind is maar een Kind van de Zee. Dat ze samen met haar moeder hebben nog vele uitstappen heeft te gaan en vele hypes te ontdekken. Maar dat ze onderweg toch wel dat Kind van de Zee wil blijven.

Citytrippen in … Tokio

dekriebelopreis

Inderdeed…het was enkele dagen stil op mijn blogs. Ik was enkele dagen aan het citytrippen in Lissabon en daar volgt uiteraard uitgebreid verslag van. Terug thuis, een ontdekking gedaan in mijn e-mails. Omdat het niet altijd Europa moet zijn, ziehier een interessant bericht over citytrippen in Tokio.

Op citytrip naar Tokio: verre droom of tastbare werkelijkheid?

Wie deze zomer graag origineel uit de hoek wil komen, kiest voor een pittige citytrip naar een verre bestemming. Vergeet Europese klassiekers of Amerikaanse grootsteden zoals New York en LA. Vandaag kan er niks tippen aan een blitzbezoek aan dé bruisende metropool van Japan: Tokio. British Airways speelt in op deze trend en bedient deze levendige wereldstad meerdere keren per dag vanuit Europa, in samenwerking met Japan Airlines. Benieuwd wat Tokio zoal te bieden heeft? Proef alvast van onderstaande must-sees en beleef de Japanse wereldstad in al zijn diversiteit!

image003

Unieke culinaire hoogstandjes

Jouw ultieme…

View original post 541 woorden meer