Damme culinair zondag 5 oktober 2014

Er is heel veel te doen in de regio volgende zondag, dierenzegening in Knokke, zeepkistenrace in Duinbergen en Damme Culinair in Damme.. Je leest er hier alles over.

Damme Culinair vindt plaats op zondag 5 oktober 2014 op het marktplein van Damme en in de verkeersvrije Jacob van Maerlantstraat én in de hallen van het stadhuis van 10 tot 18 uur. Het centrum blijft dus volledig toegankelijk voor alle verkeer, uitgenomen in de Jacob van Maerlantstraat. 

Damme heeft op culinair vlak dit jaar al bijzonder goed gescoord met o.a. de Proef- & Shopfietsroute 100 % West-Vlaams in Damme. 12.000 brochures werden verspreid met informatie over de hoeveproducten die onze Damse landbouwers aanbieden aan de recreant. 400 fietstasjes met een Maerlantbiertje, een Dams worstje van Slagerij Het Zwin, een liter fruitsap van Steffi-fruit en een zakje Brugse babbelutten van Confiserie Kathy werden aan de man gebracht.

Nieuwe Damse producten

In Vivenkapelle lanceert Hoeveslagerij Marc Bonne na de Uilenspiegelpaté nu een “Dams Kassietje”. Dit is een vleescreatie op basis van witte pens, pain de veau, hoofdvlees en gekookte hesp. Als kers op de taart (en dat is letterlijk te nemen) opende Céline Claeys zaterdag 27 september “Cé-licious” in de Kerkstraat waar vroeger De Kazemat gevestigd was. Van vorming pasteibakker en voormalig lesgeefster aan de Hotelschool Ter Groene Poorte, zal ze ons opnieuw verwennen met de heerlijke unieke Damse appeltaart uit grootmoeders tijd. Voorlopig wordt dit een weekendzaak, geopend op vrijdag, zaterdag en zondag.

Damse bedrijven op Damme Culinair

Maar ook op Damme Culinair mag men nieuwigheden verwachten. De kaart van de lokale producenten wordt helemaal getrokken, met deelname van de volgende Damse bedrijven: Hoeveslagerij Marc Bonne, Cé-licious, Damse Kaasmakerij, De IJshoeve, De Kasteelhoeve, Olivier Schram, Steffi-fruit, Ter Caleshoek.

Dams verenigingsleven op Damme Culinair

Nieuw op Damme Culinair is ook dat het verenigingsleven ingeschakeld wordt met de deelname van de Volleybalclub Sijsele, die present zullen zijn met Damse reuzels. Lut Fockedey zorgt op de markt voor Oostkerkse frietjes. KVLV Damme parkeert in de hallen van het stadhuis en bakt ter plaatse groententaart en verkoopt zelfgemaakte confituur van pompoenen. KVLV Sint-Rita tekent voor wafeltjes met Damse koffie en de Landelijke Gilde Damme draagt zorg voor Sabayon van Maerlantbier en Damse stoverij met Uilenspiegelbier. Zelfs de School Dambord uit Damme-centrum zal met olijfjes en zongedroogde tomaten aanwezig zijn.

Culinaire trends op Damme Culinair

Maar Damme volgt ook de culinaire trends. Food trucks zijn “in”. Dus mocht een “Food Truck” niet ontbreken op Damme Culinair. Jan Kegels van “JeansurMer” zal aanwezig zijn met zijn oldtimervrachtwagen Mercedes F 508 die omgebouwd werd tot een trendy verkooppunt van allerlei visbereidingen met Noordzeevis.

Nieuwe standhouders op Damme Culinair

Naast de gevestigde waarden zoals Belgomilk (Milcobel) en Brouwerij Roman van het Enamebier, komt de Vlaamse Confrérie van de Gastronomie en de Confrérie de la tarte au fromage van onze verbroederingsstad Jodoigne naar Damme Culinair. Lode Vanhoutte van Kaasmakerij Damme is een vertrouwd figuur op Damme Culinair, net zoals de Beauvoorder met zijn boerenpatés. Ook Mickisz met zijn advokaat is van de partij, net zoals Pascal Nevens met zijn mattetaarten

Heel wat standhouders doen voor het eerst mee aan Damme Culinair, zoals Champagne Louise Brison, DMB van Dorine Maes met pasteien, Pomme Charelle en Paardenmelkerij Filippus uit Maldegem, Pompoenerie De Heidebloem, Private Dining, ’t Zoete Mondje met jenevers en speculoos, Handsaeme Foie Gras en de honingproducten van de Hoeveimkerij van Joke Hindrickx. Bovendien is er een stand van 100 % West-Vlaams die de Proef- & Shopfietsroute 100 % West-Vlaams in Damme zal aanprijzen.

Horeca Damme springt op de kar van Damme Culinair

Dit jaar is er ook een actieve medewerking van de Damse horeca. Bakkerij ’t Broodhuys langs de Damse Vaart Zuid serveert Damse pannenkoeken. Verschillende Damse restaurants hebben een speciaal Damme Culinair-menu: La Bouffée, De Damse Poort, De Zuidkant, De Spieghel, Luna Piena, Pallieter en Ter Damme.

Animatie

Radio Moerkerke zal niet uitzenden, want dat is niet zo eenvoudig, maar zal zorgen voor de nodige muzikale covers en evergreens op Damme Culinair. Het wandelend orkest “De Bree Veertiene” zorgt voor de nodige ambiance in de namiddag tussen alle standen. Voor de kinderen is er opnieuw een springkasteel aanwezig en een schminkstand in de Jacob van Maerlantstraat ter hoogte van de Winkel van Tijl en Nele, waar men ook terecht kan voor diverse streekproducten en zeker voor de “Pater van Damme”.

Wedstrijd Damme Culinair

Damme Culinair staat ook in voor een wedstrijd in samenwerking met “Brugge Kaas” en het Stadsbestuur van Damme. Door het invullen van een eenvoudig formuliertje maakt men kans op een ballonvaart of voor een gastronomisch diner in twee van de gastronomische nieuwkomers in Damme: “Restaurant La Bouffée” en “Restaurant De Damse Poort”, beiden gevestigd in de Kerkstraat.

 

 

 

 

 

Het nieuwe Zwin krijgt vorm

Ik ben geen grote fan van veranderingen. Dat heeft niets met de leeftijd te maken. Het is een default die ik al had zelfs toen ik jong(er) was. Toen de eerste berichtgevingen op me af kwamen dat ons Zwin zou gaan veranderen, was ik bijgevolg niet blij. Ik vond het niet fijn dat de betonnen paden waar ik heel mijn jeugd op had gefietst werden uitgebroken, ik vond het jammer dat de oorlogsbunkers die al jaren op de loer naar het niets lagen te staren verdwenen, ik was er zelfs tegen dat de vogelkooien werden weggesmeten, mij weliswaar bewust van de te kleine ruimte die de beestjes hadden maar ook bang dat we onze jeugd de vogels uit onze omgeving niet meer van dichtbij zou kunnen showen.

Ik ben fan geworden van de nieuwe plannen die voor het Zwin worden gesmeed, twee jaar terug toen ik op weg van Bretagne terug naar huis een paar dagen tussenstop hield in de Somme alwaar ik samen met Braven en kroost de Marquenterre bezocht. Weliswaar veel groter dan ons Zwin maar toch gelijkaardig. Kooivrij. En een schoon voorbeeld van hoe je natuur dicht bij de mens kan brengen zonder deze te verstoren. Educatief zonder belerend te zijn. Belevend. Toen ik hoorde dat de toekomstplannen voor het Zwin uitgewerkt waren naar voorbeeld van de Marquenterre ben ik zelfs hevige fan geworden van de verandering die het Zwin tegemoet gaat. (Een mens moet niet altijd vasthouden aan zijn eerste gedacht.)

somme - marquenterre - le crotoy zomer 2012 (17)

Dit weekend werd de symbolische eerste steen van het nieuwe Zwin Natuurcentrum gelegd. Dat het moge groeien en bloeien…

Voor de liefhebbers, neem ook es een kijkje op de facebookpagina van het Zwin Natuurcentrum. Daar zijn ook luchtfoto’s te zien. Heel knap.

 

’t Is beter aan zee dan in de stad

Voor diegene die hem nog niet in de gazet zou gelezen hebben, hier mijn Kriebel uit de Streekkrant van vorige week.

 

’t Is niet dat ik geen goede auto heb – ik ben al jaren super content van mijn Nissantje. maar ik hou niet van autostrades, zelfs al zijn er geen files. Ik hou niet van stadscentra, toch niet als ik met de wagen ben. En ik rij niet graag zelf met de auto, ik ben daar te dromerig voor. Dus heb ik mijn autootje aan de krantenwinkel nabij het station geparkeerd en nog eens de trein richting Gent genomen deze week. Kwestie van de zeelucht es een dagje achter me te laten en me efkes onder te dompelen in het stadsgewoel. Gewapend met een handtas vol lectuur, de Knack, de Knack weekend , een stuk over concerncommunicatie dat ik dringend moet lezen en The White Queen van Philippa Gregory. (Ik heb een zwak voor Engelstalige boeken.) De Weekend doorbladerd, de Knack verorberd, vooral het interview met Piper Kerman, een Amerikaanse vrouw die haar verblijf van 15 maanden in een vrouwengevangenis neerschreef en haar verhaal vertaald zag naar een televisieserie. De rest van mijn lezersvoer heb ik ongelezen terug mee naar huis gebracht. Ik ben ook te dromerig om veel te lezen in de trein. Landschappen die voorbij glijden. Koeien en torens. Arbeiderswoningen, landerijen, industriegebieden en af en toe een verdwaalde grote villa. In de trein is dit voor mij een stuk boeiender dan een reeks samengestelde letters. In Gent word ik begroet door een straatmuzikant en een bedelende vrouw van wie ik snel wegloop en ik begeef me samen met de stroom voorbij hollende mensen richting ingebeelde afspraak, business meeting of lessenrooster. Ik wandel door de stad. De nazomerzon brandt en vraagt wat ik bij deze temperaturen tussen al die mensen, al hun auto’s en de overvolle trams toch kom zoeken. Ik word geüpdatet in de nieuwste levenswendingen van de jeugdvriendin met wie ik heb afgesproken. Drink een apero en eet een light slaatje. Vul op weg naar de trein mijn calorieën terug bij met een karamel frappuccino, een fancy naam voor een veel te dure vette koffie. Ik land terug in mijn eindstation Heist. En ik vind de lege blikjes die er op de stationstrap rondslingeren en de gigantische hoeveelheid plat gedrukte sigarettenpeuken die er rond en op het perron liggen in tegenstelling tot een paar uur geleden nu niet meer storend. ’t Was goed nog eens een dagje in de stad te zijn. Doet me beseffen dat ik geen stadskind ben. Laat mij maar gedijen in mijn kustgemeente. Met een ijsje van De Post of de Panaché of zo. En een gewone koffie. Van thuis.

 

 

 

Vroeger, in lang vervlogen tijden, toen ik nog het onthaal van de receptie van het IBIS hotel in Brugge verzorgde en ver verwijderd was van een job als schrijfster annex kriebelaarster, was het heel opwindend om journalist te zijn. De job werd goed betaald, zo vertelt mij de overlevering, je wist vlugger dan het huidige internet alle nieuwtjes die de wereld te bieden had en je werd overal onthaald als een hongerige die moest gevoed worden met meest exquise hapjes.

Vandaag mag je al blij zijn als een glas water wordt aangeboden.

En dat is just fine en perfect voor mij.

Maar als het soms uitzonderlijk nog eens een keer anders is, doet dat verdomd veel plezier.

Zaterdag was ik te gast op de opening van een ‘vernissage’. Het woord alleen al klinkt lekker, vind ik. De vernissage was een organisatie van een Zuid-Afrikaans wijn genaamd Boschendal. En daar mocht ik van proeven, en dat vond ik ook lekker alhoewel ik me heb beperkt tot één glaasje. Ik moest nog met mijn Nissantje veilig thuis geraken alwaar Den Braven lag te slapen voor hij aan zijn nachtshift in de Zeebrugse haven begon. (Den job van Den Braven is bijlage niet zo sexy als de mijne. Toch wordt hij er ook soms gevoederd. Deze zomer op een warme dag werd hem en zijn collega’s plots een ijsje aangeboden, er is ook al eens een frietkot op bezoek geweest en een personeelsavond op de ijspiste van Knokke tijdens de voorbije kerstvakantie. Geen klagen dus.)

Soit, ik alleen op een vernissage dus, met Zuid-Afrikaanse wijn en hapjes waaronder scampi in een soort curry en foie gras.

Maar dit is allemaal bijzaak.

De vernissage vormde de opening van een fototentoonstelling dat als bedoeling had het wijnmerk in de kijker te zetten. Opdracht geslaagd. Maar wat meer is. Het was zelfs een heel mooie fototentoonstelling. En ik heb er een geweldige babbel gehad met een sympathiek koppel.

De man had de tweede prijs gewonnen van de fotowedstrijd. Zijn dame vergezelde hem op zijn gloriemoment. De baby hadden ze thuis gelaten. Ik ook. (Mijn baby’s zijn 14 en 12 maar ergens gaandeweg het gesprek hebben we besloten dat ’s mens kinderen voor altijd ’s mens baby blijven. Ik ben ook tot het moment van ’t overlijden van mijn ouders hun ‘kleine’ geweest en laat ons zeggen dat ik het nu heel erg vind dat ik niemands ‘kleine’ meer ben.)

Wat ben ik oneindig aan het afwijken…

Recapitulerend:

Het Zuid-Afrikaanse wijnhuis Boschendal lanceerde vorige lente een zwart-witfotografiewedstrijd voor professionele reclame- en modefotografen, met als thema ‘de geneugten van het leven’. De winnaars werden vorige zaterdag bekendgemaakt tijdens de opening van de fototentoonstelling die elf van de beste foto’s etaleert. Twintig getalenteerde Belgische fotografen namen in mei en juni deel aan de fotowedstrijd die Boschendal in samenwerking met Vineplus, de Belgische distributeur van het merk, op touw zette. De opdracht? Vereeuwig met een klik van je fototoestel een moment dat de schoonheid en geneugten van het leven perfect weerspiegelt. Een jury samengesteld uit specialisten uit de media-, fotografie- en wijnsector, selecteerde drie winnaars uit de inzendingen. Een evenwichtsoefening waarbij de juryleden zowel esthetische en creatieve factoren als talent moesten beoordelen. Na veel wikken en wegen kwam Jean-Paul Lefebvre als winnaar uit de bus met zijn foto ‘Mud Statues’. Hij wint hiermee een reis naar Zuid-Afrika. De tweede plaats ging naar Ezequiel Scagnetti uit Waver, Charlie De Keersmaecker uit Antwerpen eindigde derde.

De eerste en de derde prijswinnaar waren niet aanwezig op de vernissage zaterdag. De mens met de zalig klinkende naam Ezequiel Scagnetti en zijn eega wel.

Zijn winnende foto was mij bij het binnenkomen van de vernissage onmiddellijk opgevallen. Naast het blij moment toonde het ook iets desolaats, vond ik. En zoals de jury later toelichtte. Een winnende foto moet je emotioneel raken. Nummer twee en ik, dat was meteen bingo.

Hij had hem enkele jaren geleden genomen, zei hij. Kuierend langs het strand van Zanzibar waar hij een paar snipperdagen had genomen na een opdracht die hij in de omgeving als pers/reisfotograaf had uitgevoerd. (De man heeft als reisfotograaf 70 landen bezocht en ik ben er maar een klein groentje tegenover maar dat maakt niets uit, elk zijn ding.)

Het was een soort van lucky shot, zegt hij nog, een moment opname van kinderen die een happy moment beleven, gewoon blij zijn met wat ze hebben, als is dat met onze normen vergeleken helemaal niets.

 

De foto had hij uitgekozen uit zijn collectie samen met zijn echtgenote, een Belgische met Engelse roots. Hijzelf is een Argentijn die vandaag perfect Spaans, Engels en Frans spreekt en wellicht nog een paar andere talen maar op een bepaald moment als buitenlander in België is beland met enkel zijn Spaanse taal in zijn broekzak en hier warm werd onthaald, dit in tegenstelling tot een onthaal dat hij in Parijs zou gekregen hebben, zo denkt hij toch. “Je hebt er geen idee hoe gastvrij België is,” zei hij tegen mij, De Kriebel, iemand die ervan overtuigd is dat wij Belgen toch ongelooflijk ‘op ons eigen’ zijn. Blijkbaar hebben wij – of toch zeker jullie – een zeer gastvrij kantje.

We babbelden nog wat verder. Over het verschil tussen persfotografie en commercieel werken, over de zakkende prijzen uiteraard, over de prachtige kansen die een mens in het leven toch soms krijgt. Over joie de vivre. Over werk. Over wijn.

Om te concluderen.

Zijn en de tien andere foto’s zijn dit weekend nog te zien in ’t Zwart Huis op de Zeedijk in Knokke.

Galerie Zwart Huis

Zeedijk 635

Knokke

27-28 september open van 14 tot 18u.

1794797_536852403111582_1069106982921666187_n

(als je op mijn schoon gezichtje boven klikt kan je de volledige reportage van de vernissage bekijken)

En dat allemaal tijdens een politiestaking…

Terwijl elders in het land politieagenten staakten en betoogden, gebeurden dichter bij huis belangrijker zaken.

* Hoofdcommissaris Etienne Stockx vertelde tijdens de maandelijkse persbabbel in de Pavillon dat hij op 1 maart 2015 zijn mandaat als korpschef bij de lokale politie Damme/Knokke-Heist beëindigt. “Goed leiderschap vraagt lef,” las hij tijdens zijn verklaring voor. “Ook het lef om tijdig in te zien wanneer het tijd is om de organisatie los te laten en de fakkel over te dragen aan de volgende, enthousiaste generatie leidinggevenden.” Slik.

*  Maandag pleitte UNIZO voor een volwaardige aanpak van Zeebrugge als badstad. “Op maandag 22 september zaten het bestuur van UNIZO Brugge Stad & Haven en het bestuur van UNIZO Dudzele samen met schepen Decleer over de specifieke problematiek van Zeebrugge. Brugge is een badstad en dit wordt bij beslissingen van de gemeenteraad vaak over het hoofd gezien. UNIZO pleit voor een volwaardige aanpak van Zeebrugge als badstad.” Ik ben voor.

* Ondertussen werd in de persberichten van Knokke-Heist benadrukt dat de gemeente is niet opgenomen in het afschakelplan en hoeft dus geen afschakeling te vrezen op momenten van energieschaarste. Ik had niet anders verwacht.

Ik ben benieuwd wat er nog allemaal uit de bus zal vallen vandaag.

 

 

 

 

Lakeside Paradise wint BK Cable Wakeboard

 

Omdat ik in de krant slechts plaats heb voor één fotootje, moet ik dit hier wel delen, en graag want dit is super:

 

Groot feest op Lakeside Paradise. Op de derde editie van het Belgisch kampioenschap Cable Wakeboard dat plaats vond op de kabelbaan Terhills in Dilsen-stokkem behaalde het Lakeside Paradise Tomorrow Team niet minder dan vijftien medailles, waaronder drie Belgische kampioenstitels. “Wat bewijst dat investeren in de lokale jeugd wel degelijk zijn nut heeft,” vindt een uiterst gelukkige voorzitter Frank Vanleenhove. “Het is fantastisch om te zien hoe gepassioneerd die gasten met de sport bezig zijn. Onze delegatie omvatte de helft van het totale deelnemersveld maar wij laten ook niets aan het toeval over. Met Tom Soupart hebben wij iemand in huis die niet alleen zelf Belgisch Kampioen is maar alles ook perfect organiseert. Iedere zaterdagmorgen trainingen, een professionele coach in de persoon van Christian Zwartjes, clinics van Europese topriders zoals Dennie Sturm, deze zomer de wereldkampioen die onze gasten een extra hart onder de riem komt steken…foto- en videosessies met nadien bespreking en evaluatie, droogtrainingen…Via Nissan Garage Demeyere beschikken we zelfs over een teambusje die iedereen naar alle wedstrijden brengt. Kortom, we zorgen er ook voor dat de teamriders op een goedkope manier aan alle materiaal geraken. Niettegenstaande onze wakeboarders zich rot amuseren op het water, krijgen ze toch een zeer professionele begeleiding van gekwalificeerde mensen die dag en nacht met hun sport bezig zijn. Het was voor mij dan ook een emotioneel moment toen ze de parking kwamen opgereden, zwaaiende met hun bekers en onze crew hen tegemoet liep met vuurwerk en enkele flessen. Dit is werkelijk het resultaat van iedereen op Lakeside Paradise, samen met de ouders die er natuurlijk ook allemaal achter moeten staan en indien mogelijk ook meerijden om te supporteren.”

Vervolledigend:

Bij de miniboys (-11j) werd de finale op 1 deelnemer na volledig gedomineerd door het Tomorrow Team van Lakeside Paradise. Het jongste teamlid Louis Eggerickx (9jaar) werd 2de , Arne Alrecht 3de. Bij de Boys (-15j) kwam Simon Depoorter stevig op de 2de plaats met sterke airtricks. Ook zijn zus Axelle Depoorter kwam op de 2de plaats bij de girls (-15j) categorie. Victor Boonefaes wist zich goed te verweren bij de juniors (-19j) en kwam zo op de derde plaats. Oliver Van Nueten blesseerde zich jammer genoeg tijdens de training en moest zo verstek geven aan de finale.   Bij de masters (30+) werd ook Jeremy Venet 3de.

Bij wakeskate werden de eerste en tweede plaats ingenomen door Tom Soupart en Sander Goethals. Bij de vrouwen werd er hard gestreden voor de eerste plaats maar werden zeer verdienstelijk Magali Desmidt 2de en Sara Verhelst 3de .   In de koningscategorie Open Men behaalde Axel Tack de eerste plaats. Hij was duidelijk de betere met een combinatie van airtricks en goed afgewerkte tricks op de modules.   Speciaal dit jaar was de “Kicker Contest” waarbij er enkel gestreden werd op de jump voor het startdock in een jam formaat. Tien minuten lang toonden alle riders het beste van zichzelf op deze module en zo kwamen bij de mannen de Lakeside riders Glenn Vandenberghe en Axel Tack op het podium. Bij de vrouwen was dit Magali Desmidt en Sara Verhelst!

Resultaten Belgisch Kampioenschap

MiniBoys (-11j) 1)    Jordy Keesmekers 2)    Louis Eggerickx (Lakeside Paradise) 3)    Arne Albrecht (Lakeside Paradise)

Boys (-15j) 1)    Harold Theys 2)    Simon Depoorter (Lakeside Paradise) 3)    Jef Mollen

Girls (-15j) 1)    Lola Burattin 2)    Axelle Depoorter (Lakeside Paradise) 3)    An Van Maercke

Juniors (-19j) 1)    Thibault Cenci 2)    Alex Maes 3)    Victor Boonefaes (Lakeside Paradise)

 

Masters (+30j) 1)    Steve Marqué 2)    Xavier Marqué 3)    Jeremy Venet (Lakeside Paradise)

 

Wakeskate 1)    Tom Soupart (Lakeside Paradise) 2)    Sander Goethals (Lakeside Paradise) 3)    Jordy Keesmekers

Open Women 1)    Elke Venken 2)    Magali Desmidt (Lakeside Paradise) 3)    Sara Verhelst (Lakeside Paradise)

Open Men 1)    Axel Tack (Lakeside Paradise) 2)    Diego Hoet 3)    Dries Mollen

Resultaten BK Kickercontest

Open Women 1)    Elke Venken 2)    Magali Desmidt (Lakeside Paradise) 3)    Sara Verhelst (Lakeside Paradise)

Open Men 1)    Glenn Vandenberghe (Lakeside Paradise) 2)    Axel Tack (Lakeside Paradise) 3)    Dirk Vanesser