Maandelijks archief: december 2014

Kriebel wordt een waterrat!

U zoue het van mij niet echt verwachten maar – ik kan al een klein tipje van de sluiter lichten – ik ga in 2015 voluit voor de watersport! Ik heb de heel toffe opdracht gekregen om voor De Zondag begin volgend jaar een reeks artikels te maken over de Belgian Boat Show. Heb daartoe een persconferentie bijgewoond dat startte op de scheepswerfbouw van Jan Vandamme in Zeebrugge en – a girl’s got to do what a girl’s got to do – en werd vervolgd in restaurant Pure C alwaar Sergio en zijn schoon lijf – wat zit ie strak in ’t pak de dag van vandaag – ons warm verwelkomden. Story to be continued in 2015.

 

Belgian Boat Show 2014 logo

 

14-16 & 20-22 februari 2015

Openingsuren

Alle dagen open van 10 – 18u Op vrijdag 20/02 nocturne tot 22u

Toegangsprijzen

Ticket: € 12

Reductietarief via online voorverkoop: € 10

Groepstarief vanaf 15 personen: € 10

Kinderen < 16 jaar onder begeleiding van ouders, gratis toegang.

Flanders Expo Gent

 

 

Toprestaurants in de Zwinregio

Zijn we goed of zijn we goed? We zijn mega natuurlijk!

 

Knokke-Heist heeft zo van die tradities. Eentje ervan is het uitbrengen van een culinaire gids die alle sterren in de regio verzamelt samen met Gault&Millau restaurants die een 13+ behaalden. En dat zijn er nogal wat.

‘Ons’ Knokke-Heist heeft met de Bartholomeus niet alleen een tweesterrenrestaurant in huis. Met restaurants Jardin, Cuines 33, Ciccio en Sel Gris komt daar nog vier keer één ster bij. En dan hebben we het over Brugge, Damme, Blankenberge (ben grote fan van Philippe Nuyens), Cadzand, Sluis, Hoofdplaat en Breskens nog niet gehad. 62 bladzijden sterren en puntenrestaurants verzamelt het nieuwe boekje dat Toerisme Knokke-Heist uit bracht.

Ik geraakte tijdens de persvoorstelling van al die sterren, terwijl we caramellekes met foie gras mochten proeven, een bun met krab, overheerlijke pasta met truffel en een aardappelschelleke met vis vergezeld met een glas champagne – ik was van plan water te drinken, maar 5 hapjes en 1 glas blazen echt niet positief, denk ik – ik geraakte dus tijdens de persvoorstelling van al dat lekkers aan de prat met de uitgevers van culinair magazine Dolce.

Soms wordt er gezegd dat onze regio het meeste sterren per hoofd heeft. Ik heb altijd gedacht dat deze uitspraak een promostunt was, maar neen, zo wordt mij verzekerd door mensen die het kunnen het weten want ze brengen hun culinair magazine uit in zestien landen. Hier is het. Hier bij ons!

Ben een beetje trots.

Wij, Belgen, hebben bovendien nog iets meer. Waar onze vrienden the Americans ook heel sterk geworden zijn in het heel verfijnd koken, hebben wij – les petits Belges – ook een heel lekkere tusseneetcultuur…en dat hebben ze ginder daar weer minder. Wij zijn gewoon goed in lekker eten. En we beheersen, zoals Toerisme Knokke-Heist het mooi kan verwoorden, ‘de kunst van het tafelen’. Op alle niveaus. Heerlijk…

Een goede croque in de Butler bijvoorbeeld. Daar kan ik echt van genieten. Of van een avond Bar-à-Manger. Een Boudin. Een tapasje in het nieuwe Café René. Deze overvloed aan echt lekkere restaurantjes en bistro’s is iets wat ze bij onze noorderburen in Nederland niet zo weldadig kennen als bij ons. Maar ik moet relativeren. We mogen van de Nederlanders zeggen wat we willen. De clichés worden de dag van vandaag doorprikt. Naast hun overheerlijke bitterballen waar ik op het strand van Cadzand in de zomer vergezeld van een kirr zo graag aan knabbel, hebben ze nog heel veel meer lekkers in petto. Cadzand is synoniem voor Pure C natuurlijk. Maar wist je dat een beetje verderop in Breskens een jonge chef van 26 jaar aan het roer staat, of beter aan de kookpotten, van restaurant Spetters en hij mag daar al twee jaar op rij voor een ster achter zijn naam mag zetten!

Zo jong, zei ik, ben je misschien tussen de kookpotten geboren? Letterlijk wel, antwoordt de jongeman. Mijn moeder is bevallen met Pasen toen het beredruk was in het restaurant dat zijn ouders toen hadden.

Impressionant. Dat vond ook onze burgemeester. Hij verklapte zijn favoriete restaurant in Brugge, de Gouden Haerinck. Hij beloofde de restaurants waar hij nog niet was geweest eerstdaags te gaan bezoeken. En was blij dat hij de chefs eens zag. Die staan doorgaans achter het fornuis terwijl de dames hem bedienen. Die dames van de chefs wil hij volgend jaar wel eens in de gids zien staan, lachte hij. En natuurlijk had hij een woordje voor Il Trionfo. Gault&Millau riep hen zowaar uit tot beste Italiaan van het jaar. “En dat terwijl er zoveel goede zijn in Brussel,” zei de burgemeester. “Maar de beste is in Knokke-Heist!”

‘Toprestaurants in de Zwinregio – 2015’ kan je online raadplegen op www.knokke-heist.be of je kan de brochure aanvragen bij toerisme Knokke-Heist vzw. Zeedijk-Knokke 660, 8300 Knokke-Heist. Tel 050 630 380 of toerisme@knokke-heist.be

Fotoreportage van de persvoorstelling by De Krant van Blankenberge.

Persvoorstelling toprestaurants in de Zwinregio. Foto's Fonz De Krant van Blankenberge (3)

Tom D. Jones

Gold award voor Tom D. Jones op Prix de la Photography in Parijs

Na winst op de (International Photography awards in California vorig jaar werd de vervolgreeks van ‘Papillon’ van de Knokke-Heistse fotograaf Tom D. Jones opnieuw bekroond in Parijs.
De PX3 (Prix de la Photographie Paris) is één van de grootste en meest prestigieuze fotografiewedstrijden van Europa. De winnaars werden geselecteerd uit duizenden inzendingen van meer dan 85 landen. Het is de één van de zoveelste internationale erkenningen van de laatste jaren dat onze stadsgenoot in ontvangst mocht nemen. De meest opvallende was zijn Hasselblad Master award in 2012. De winnende foto’s worden tentoongesteld in Parijs en worden gepubliceerd in het Px3 jaarboek. In het najaar van 2015 organiseert Tom in samenwerking met de vzw Cultuurcentrum Knokke-Heist ook een foto-expositie in het CC Scharpoord.

Onderstaand een interview geschreven ten tijden van de Hasselblad overwinning:

kriebelportretten

Tom D. Jones, fotograaf met wereldklasse

171_POR1_W03

KNOKKE-HEIST- Tom D. Jones kreeg de grote eer toebedeeld te zetelen in de 24-koppige Hasselblad Master Jury 2014. Hij wordt vergezeld door enkele bekende namen uit de fotografiewereld zoals onder andere de Australische Anne Geddes, wereldwijd bekend om haar babyfotografie en de Amerikaan Marco Grob, de man die het laatste portret van Steve Jobs vastlegde.

Als jurylid zal hij vooral kijken naar elementen van de fotografie die hij zelf belangrijk vindt, zegt deze gedreven fotograaf. “Jureren is iets heel persoonlijks. Goed dus dat we met een jury van 24 fotografen zijn. Elk jurylid kan zijn eigen accenten leggen.” Deze zijn voor Tom compositie en de technische kwaliteit van de foto. Tom D. Jones is een fotograaf die streeft naar de perfectie, maar een winnende foto moet ook een hoog whaw-gehalte hebben. “Je moet direct mee zijn in het beeld.”   Twee jaar geleden werd deze…

View original post 1.029 woorden meer

Luc De Vos

Een kriebel de dato maart 2011…in memoriam Luc De Vos.

kriebelportretten

Woensdag 9 maart 2011

Sinds ik als de Kriebel in ons kleine wereldje zelf een zeer bescheiden vorm van bekendheid heb gekregen, begin ik ook al een beetje ervaring te krijgen in het geïnterviewd worden. Nu beste kriebelluisteraar, als je ooit de kans of de opdracht krijgt om mij te interviewen, vraag dan aub niet wie of welk interview mij de voorbije jaren het meest is bijgebleven. Dat is een vraag die omzeggens niet te beantwoorden is. Elk verhaal is zo uniek en zo apart en de verhalen van de onbekende mensen zijn zo innemend mooi dat ik er niet één kan uitpikken.

Maar toch…zijn er af en toe heel bijzondere interviews. Een tijdje terug kreeg ik de kans om Luc De Vos te spreken. Je weet wel. Luc De Vos van Gorki van Mia.

Ik moest ervoor naar Gent rijden maar soit…voor een specialleke heb ik graag een paar…

View original post 2.626 woorden meer

Proficiat Rondinella en Voices!

De grootste talenten. Die zie je niet op tv. De grootste talenten. Zijn gewoon de mensen rondom ons.

 

 

Unieke dubbelslag voor dirigent Rudy Van der Cruyssen

Afgelopen zondagavond schreven twee Knokke-Heistse koren Rondinella en Voices! koorgeschiedenis door zich respectievelijk op de eerste en tweede plaats van het Provinciaal Koorfestival te plaatsen. Beide koren worden gedirigeerd door Rudy Van der Cruyssen, die daarmee meteen ook de meest bekroonde koordirigent van (West-) Vlaanderen is. Eerder hadden een twintigtal West-Vlaamse koren zich aangeboden om aan deze derde editie van het Provinciaal Koorfestival deel te nemen. Een vakkundige jury selecteerde op basis van hun dossier en een klankopname twaalf West-Vlaamse koren die deel mochten nemen aan de auditieconcerten. Van die twaalf bereikten er zes de finale, die plaats vond in een afgeladen vol Brugs Concertgebouw. Onder luid applaus van een talrijk opgekomen koorliefhebberspubliek, en tot grote trots van de meegereisde achterban werden de twee Knokke-Heistse koren door de vijfkoppige deskundigenjury tot eerste en tweede laureaat uitgeroepen. Jeugdkoor Rondinella kadert in de werking van deKunstAcademie Knokke-Heist en kaapte sinds haar oprichting in 1976 al tientallen prijzen weg. Dameskoor Voices! bestaat uit een twintigtal vrouwenstemmen met een Knokke-Heists koorverleden die de passie voor het zingen niet ontgroeid zijn. Beide koren brachten zondag een gedurfd, maar duidelijk geapprecieerd programma.

Hey, hey…kaboutertjes, kom maar voor de dag…

In avant-première mijn Kriebel voor Tam-Tam week 50 van het jaar 2014:

Er wonen kabouters in mijn huis. Dat is geen veronderstelling. Het is een vaststaand feit dat ik kan bewijzen. Mijn frigo is altijd leeg, zelfs de dag na het volladen van mijn kar in een van onze Knokke-Heistse supermarkten. En er liggen nooit zakdoeken of handdoeken in de kast, ondanks het feit dat ik er dozen vol van heb geërfd van mijn vader vorig jaar. De kabouters vullen hun dagen niet alleen met het leegroven van mijn kasten. Ze houden zich ook bezig met kleine pesterijen, als daar zijn gaatjes maken in de lievelings-T-shirts van zoon en dochter. Ik ben er trouwens zeker van dat de dag dat ik een kabouter zal tegen komen in het bos of in een paddenstoel ergens in mijn tuin of in die van mijn buren – vermits ze hun zakken vullen in mijn frigo, zal ik ze in de supermarkt nooit ontmoeten – ik hem of haar zal herkennen aan de kousen die hij of zij zal dragen. Mijn kast ligt immers vol met enkele kousen die ik nochtans in duo in mijn wasmachine heb gestopt. Altijd komen ze er als enkelingen uit. De kabouters mogen dan wel zo slim zijn om, waarschijnlijk via het zeepbakje, kousen uit mijn wasmachine te laten verdwijnen. Het ontbreekt hen de handigheid om twee dezelfde kousen mee te grissen. Of misschien houden ze gewoon van de fijne kleurcombinaties die dit aan hun voetjes met zich meebrengt? Misschien moet ik een zoekactie organiseren. ‘Gezocht: kabouter met Kriebelkousen.’ Geef je me een seintje als je ze vindt? In afwachting…mmm…zou Braven er iets op tegen hebben, mocht ik een middagje in de Lippenslaan gaan shoppen? Tuurlijk niet, zolang ik ook voor hem maar een paar kousen mee breng!

 

 

Bye Bye Jessica

Sommige berichten doen zeer aan het hart. Bye Bye Jessica. Bye Bye erfgoed. Bye Bye museumstuk. Wat is de volgende stap…Bye Bye museum?

Jessica

Ik citeer uit de nieuwsberichten van Knokke-Heist:

“Garnaalschuit uit Museumtuin Sincfala afgebroken

Afgelopen vrijdag werd de garnaalschuit ‘Jessica’ ontmanteld in de tuin van Museum Sincfala.  De garnaalschuit werd gebouwd in 1935 en gedoopt als Camille-Raymond (O 32).  Sinds 1995 was ze één van de aantrekkingspunten in de tuin van Museum Sincfala.  Na het rapport van monumentenwacht – Varend Erfgoed dat de garnaalschuit in zeer slechte toestand was en zelfs een potentieel gevaar vormde voor de duizenden bezoekers die jaarlijks de museumtuin bezochten, werden alle mogelijkheden bekeken.  Door de te hoge renovatiekost werd door de Raad van Bestuur van vzw Sincfala beslist om de boot te laten ontmantelen.  De mooie scheepslichten en de nog steeds stevige trossen werden van de schuit verwijderd vooraleer de grijpers hun werk deden.”

Brugge of India?

Wat vind jij?

Appetite To Discover

india

Ik heb politieke en sociale wetenschappen gestudeerd, richting sociologie. We waren allemaal speciallekes. Elk op ons eigen unieke manier waren we heel graag anders dan de mainstream rechtenstudenten die allemaal, in onze perceptiewereld, klaar stonden om hun netjes uitgestippelde pad te gaan bewandelen. Wij gingen de wereld verbeteren. Maar voor we daar aan konden beginnen moesten we eerste bezinnen en filosoferen. Waar vandaag de dag de studenten van toen – of ze nu rechten of pol&soc gevolgd hebben – massaal naar Compostella gaan wandelen, was het toen – ik spreek van bijna 30 jaar terug – in om een inleefreis naar India te ondernemen. Maar waar ik vandaag, na mijn bezoek aan de Plateau de l’Aubrac vorig jaar, meer dan ooit overtuigd ben dat ik ooit Compostella zal wandelen, ben ik ook meer dan ooit ervan overtuigd dat ik nooit naar India zal reizen.

Ik ben een positief open minded…

View original post 572 woorden meer

“Baziel & Flavie in Knokke-Heist”

My dear friend en schrijver van wie ik heel veel heb geleerd, AJ Beirens, heeft een nieuw boek uit:

“Baziel & Flavie in Knokke-Heist”

(Ik heb hem besteld. Cadeautje voor Den Braven voor onder de kerstboom. Niet verklappen hé…)

 

“Baziel & Flavie in Knokke-Heist” rolde zopas van de persen, net op tijd voor de feestdagen. Het boek omvat een 600-tal nieuwe Bazielmoppen, het soort grappen dat zo typisch is voor onze Oostkust. Het is bekend, dat sinds jaar en dag moppen over Baziel, z’n eega Flavie, en z’n beste vriend Hector in de Heistse visserij circuleren. Het was Germain Gardin die in de jaren 60 van de vorige eeuw Bazielmoppen begon te vertellen in Zeebrugge. Hij deed dat aan de visserskaai in het café van Julie Striepe (later de “Kuisbank”) en in café “De Werf”. Later vertelde Gardin z’n Bazielmoppen op zaterdagmiddag ook af en toe in Brugge in het Hotel de Londres op ’t Zand. Het duurde niet lang of anderen begonnen de moppen door te vertellen en er ook nieuwe te maken. Dat was het geval met Roger Legroe en Dries van den Abeele en uiteraard Guido Depraetere, die er een deel van z’n carrière rond bouwde. In de jaren ’90 verzamelden ook Knokkenaar wijlen Jean Braem en Heistenaar eresenator Manu Desutter heel wat Bazielmoppen. Ze werden in 1997 te boek gesteld door Fons Theerens en Johan Deckers.

 

Midden de jaren ’90 begon ook A.J. Beirens met het verzamelen en schrijven van nieuwe Bazielmoppen. Dat was om aan de internetlezers van de lokale berichten van de Oronieuwsdienst als tegenwicht ook enkele prettige momenten te kunnen aanbieden. Als bron van inspiratie voor heel wat nieuwe moppen werden vooral ‘boeregrappies’ in het Afrikaans gebruikt en ook werden toepasselijke Amerikaanse Redneck jokes en Ierse Paddy-jokes verwerkt tot prettige West-Vlaamse dialogen.

 

In de moppen in “Baziel & Flavie in Knokke-Heist” beleeft de hoofdfiguur van het boek heel wat ongewone avonturen. Zo wordt de werkschuchtere Baziel door burgemeester Lippens naar Het Zwin gestuurd en ontmoet hij in Knokke onder meer Hot Marijke… Toch komen er in dit boek geen schuine of scabreuze Bazielmoppen voor, alhoewel er in de mondelinge omgang voldoende van in omloop zijn. Dat wil echter niet zeggen dat de Baziliaanse grappen volledig ‘politiek correct’ zijn. Zo heeft Baziel het nogal vaak gemunt op z’n vrouw Flavie en op z’n schoonmoeder. De rest van de vrouwelijke wereldhelft blijft evenwel meestal buiten schot.

 

ISBN 9781326086442

Prijs: 13 € + verzendkost

Bindwijze: Perfect gebonden paperback

Bestel HIER of stuur een mailtje naar mij via info@communicatiesprong.be