Kriebel en de Telenetman

Een mens krijgt nogal wat spam in zijn box de dag van vandaag. Zeker als een mens in de communicatiesector werkzaam is en daarmee nogal wat heen en weer mailt op een dag en daarbij in alle soorten ‘cookies’ terecht komt en zo.

De mail van Telenet als zouden ze een gratis business check-up van mijn internettoestanden komen uitvoeren, had ik dus in eerste instantie weggelachen. Maar toch niet gedeleted. You never know…

Na wat navraag bij mijn Telenetpartner PCS Knokke en na het horen van de Telenet-CEO die in de krant zijn klanten een check-up beloofde, besloot ik er mij aan te wagen. Ik droomde namelijk al lang van een bezoekje van de Telenet-man. Ik had een bakje die wat los hing, een draad die geknakt was en de voorbije jaren een paar extra toestellen aangekocht.

Bel voor een afspraak, luidde de mailboodschap… Zo gezegd, zo gedaan. Na het doorlopen van een paar keuzemenu’s kwam ik bij een echte stem terecht. Er werd afspraak gemaakt voor de volgende vrijdag, tussen 8 en 13u. Nu…als mijn loodgieter, trouwens ook een zeer bekwame vakmens, komt tussen 8 en 13u, dan bedoelt hij meestal de volgende dag. De Telenetman stuurde mij om 7u45 al een sms om te verwittigen dat hij onderweg was. Instant happiness.

De man bleek de rust zelve te zijn. En – in tegenstelling tot mijn Braven – al mijn akkefietjes zonder zweet en zonder godvern te kunnen oplossen. Anderhalf uur is de mens bij mij aan het werk geweest. Zijn koffietje heeft ie pas opgedronken toen alle kabeltjes waren aangesloten. Achteraf kreeg ik een mailtje met een overzicht van wat de mens bij mij allemaal had gerealiseerd. Ik dateerde blijkbaar nog van de vorige generatie maar was nu weer helemaal up-to-date. Stilletjes hoop ik dat de Telenet-man ook nog in andere versies komt….

 *****

“Onze technieker kwam bij u langs voor een check-up van uw Telenet-installatie zodat u ten volle kan gebruik maken van uw Telenet-diensten. Hieronder een kort overzicht van alles wat hij heeft nagekeken of verbeterd:

Telenet-modem: check! U had nog een modem van de vorige generatie. Die heeft de technieker nu gratis vervangen door een nieuw model. Wifi: check! De technieker controleerde het bereik van uw draadloos internet (Wifi) in de door u aangegeven ruimte(s). U surft er feilloos draadloos op uw smartphone, tablet of laptop.

Ook stelde hij 2 van uw mobiele toestellen in om via Wifi te surfen. Goed om te weten! Heel wat factoren beïnvloeden uw Wifi-verbinding, zoals verbouwingen, nieuwe toestellen zoals een microgolf en zelfs de Wifi van de buren. Wijzigingen in of rond uw zaak kunnen dus ook uw Wifi-signaal wijzigen.

Decoder: check! De installateur controleerde uw Digibox/Digicorder.”

 

*****

 

PS 1:Als ik al mijn opnames heb bekeken mag ik bij PCS een nieuwe Digicorder ophalen.

PS 2:Sorry Braven.

PS 3:Sorry loodgieter.

*****

PCS website play promo online

Blue Buddha Restaurant

Knipsel

 

 

De liefdesbrieven van Marguerite en Leon

Er is een extra reden om naar de Scharpoord bib Knokke-Heist te gaan. Er loopt een romantische tentoonstelling over liefdesbrieven…  Lees mee:

 

Tijdens de week van de poëzie van 29 januari tot 4 februari in de Scharpoord bibliotheek loopt een romantische liefdesbrieven tentoonstelling. Wie ergens in een verborgen hoekje een oude liefdesbrief of een recent facebookberichtje had bewaard, kon deze in de bib, al dan niet anoniem, binnen brengen om ze er te delen met andere romantici. Een van de pareltjes die er te zien is, zijn de liefdesbrieven van de grootouders van Anne de Ghelder. Deze creatieve dame die op gedichtendag 29 januari een workshop boekvouwen geeft en van wie momenteel in de bib ook papierkunst te zien is, kreeg de brieven toevertrouwd die haar grootouders elkaar dagelijks schreven in de periode voor hun huwelijk. Ze dateren uit 1923. Grootvader Leon woonde in Brugge, grootmoeder Marguerite in Aarschot. De lange afstand werd in het jaar voor hun huwelijk maanden aan een stuk elke dag overbrugd door een brief. Anne de Ghelder bewaarde ze zelfs in hun originele enveloppe. Eén briefje is wel heel bijzonder. De ene waarin hij voorzichtig zijn liefde verklaart, en zij hem de toestemming geeft om haar het hof te maken. Het koppel huwde in maart 1924 en kreeg al snel vijf kinderen maar Marguerite stierf jong, op haar 48ste. Leon werd schijnbaar een ietwat stuurse man, wat helemaal niet strookte met de mens die hij uit de brieven bleek te zijn en ook in ging tegen de fijne jeugdherinneringen die Anne de Ghelder aan haar grootvader overhield. Leon werd 87. Hij had winkel op Simon Stevin plein in Brugge waar hij souvenirs te koop aan bood, mecanodozen, koper én hij ontwikkelde er ook de eerste foto’s. Annes vader werd fotograaf, en ook zij erfde zijn artistieke gave. Anne de Ghelder werkt niet alleen als papierkunstenares in de atelier van haar loft in Brugge, een voormalige koffiebranderij. Deze dame is in het dagelijks leven ook vormgeefster die in staat voor de inrichting van musea en op de opbouw van tentoonstellingen. Dus ook te zien in de bib Scharpoord Knokke.

 

 

(uit Tam-Tam dd. 29 jan 2015)

Kriebel op het Vakantiesalon Antwerpen

Mijn Kriebel uit de Streekkrant w05/2015

Brugge is op het Vakantiesalon Vlaanderen in Antwerpen door Zoover gelauwerd als beste stedentrip van België. Ik ben ook helemaal tot in Antwerpen gereden om es te neuzen op het vakantiesalon vorige week. Een jaarlijks weerkerend dingetje van mij. Doorgaans reis ik naar Antwerpen per trein. Deze keer heb ik mijn autootje van stal gehaald. Die nieuwe uurregeling van de treinen, weetjewel. De dag van vandaag kan je niet meer heen en terug van Knokke of van Blankenberge naar Antwerpen zonder er een weekendje van te maken. Misschien was dat wel heel de opzet van de verandering der uurregeling? Misschien wil de NMBS meer weekendtoerisme in Antwerpen krijgen vanuit de kust? Soit, ben dus met de auto naar ’t Stad gereden en ik ben er trouwens noch politieagenten, noch leger, noch terroristen tegen het lijf gelopen. Alles nog altijd onder controle. Ook in Brugge leek de kust me er nogal veilig uit te zien toen ik er een hapje ging eten vorige week. Ik had nog zo’n bon liggen die je vaak cadeau krijgt tijdens de feestdagen waarna het doorgaans in de schuif van een vergeten kast verdwijnt. Die bon moest ik consumeren voor eind januari in een restaurant van een stad naar keuze. Mijn Braven koos voor Brugge. Ondanks zijn nabijheid een zalige locatie voor een citytrip of een lunchuitstap, vond ook hij. Mijn man barst altijd van de meest zalige ideeën en zo kwam het dat we cava dronken en een – weliswaar ietwat te ver gegaard – kabeljauwhaasje aten en lachten als een vers koppel dat een moment stal, op een doordeweekse dinsdagmiddag tussen de werkuren door. We haalden herinneringen op aan zijn eerste triatlon van Brugge zoveel jaar terug toen we van zijn sportieve activiteit een weekendje weg maakten, een hotelletje boekten in Brugge aan het water en er genoten van ons leven op slechts 16 kilometer van ons thuis. Ik ben goed in het ‘leven genieten’. Toen in The Pharmacy in Knokke, ook vorige week, de eerste finalisten werden voorgesteld voor de Belgische finale World Class Bartender of the Year wedstrijd, geraakte ik aan de babbel met een collegaatje uit het binnenland. Hoe zalig het moest zijn om aan zee te werken, zei ze. Hoe het genieten is om naar zee te komen, vond ze. Ik kon dit alleen maar beamen. Hoe graag ik gewoon eens met mijn auto langs de zeedijk reed, antwoordde ik haar. En hoeveel talent we hier toch lopen hadden, voegde ze er nog aan toe. Dat kon ik nog meer beamen. Ondertussen weten we niet alleen dat Belgische beste bartender 2014 een meisje uit Knokke-Heist is, Hannah Van Ongevalle, maar ook dat haar broer Ran naar de finale 2015 doorstoot. En dit is nog maar het topje van de ijsberg, vertelde ik er het collegaatje nog bij. We hebben zeeën van talenten hier in onze Knokke-Heist/Oostkust/Brugge regio. Vorige zondag nog stonden de leerkrachten van deKunstAcademie op het podium van Scharpoord ter gelegenheid van hun tweejaarlijks concert. Ik heb daar meer kunde en talent gezien dan ik soms een hele dag op de radio hoor. (Met uitzondering van Oscar and the Wolf natuurlijk die momenteel op de radio grijs wordt gedraaid maar dat mag want iedereen weet dat de Oscar gitarist uit Knokke-Heist is dus dat is per definitie ook een toptalentje.) (En trouwens ook een schone jongen.) Dat ik het hele Vakantiesalon heb afgelopen dus. En dat ik daar vele mooie dingen heb gezien. Maar dat we daarvoor niet altijd ver hoeven te lopen.

 

Kunstenfestival Nagt: jong en bruisend talent tot in de vroege uurtjes

Het leutige aan ’s mens midlife(aldanniet)crisis is dat ’s mens dan al es ‘domme’ dingen durft te doen, zoals op een podium kriebeltjes gaan vertellen. Dat heeft hele plezante gevolgen. Applaus krijgen bijvoorbeeld, héél plezant. Een lach krijgen, nog plezanter. Ontroering creëren, heerlijk. Komende zaterdag speel ik op NAGT. Ik maak voor het vierde jaar deel uit van de Cabaret&Comedy ploeg van deKunstAcademie. We spelen een uur vol met acht (eigenlijk tien) man, een keer om 20u en een keer om 22u. Ik zou het heel fijn vinden mochten jullie komen kijken natuurlijk. Ik ben alvast op voorhand heel content want ‘ik’ word in de titel van NAGT omschreven als ‘jong en bruisend’ . What more can a 40something girl want?  Een redder in een strak zwembroekje misschien of  een pakje batterijen…of een paar nieuwe crocs?  Je hoort het op NAGT…

 

nagt

 

Kunstenfestival Nagt: jong en bruisend talent tot in de vroege uurtjes

 

Op zaterdag 31 januari wordt het Cultuurcentrum omgetoverd tot een kunstenfestival. Van 19.30 uur tot in de vroege uurtjes brengt Nagt jong en bruisend talent. Kom kennismaken met verschillende kunstvormen zoals theater, comedy, circus,… alles kan, niets moet! Nagt staat voor cultuur, socializen, food & drinks. Klik HIER voor het volledige programma en volg Nagt op facebook. Tickets zijn hier te verkrijgen en aan het onthaal in CC Scharpoord. Prijs: € 11 / € 10 leraren- en studentenkaart / € 8 Uitpas, BILL, -12 jaar, groep +10 pers.

 

Doorlopend:

 

* Mr.Steve: een man met een mes en een missie. Baard, snor of vetkuif, op Nagt kan je alles laten blinken door the one and only ‘Steve Barbier’.

 

* Darla Davina ‘Nurse Purse’ leest je handtas zoals een kaartlegster dat zou doen en geeft je op discrete wijze een korte maar accurate duiding van het moment.

 

* Kortfilms in de filmhoek: Hitorikko van Miwako Van Weyenberg / Godganse Dagen van Anne Ballon / Vlezus van Leander Hanssen

 

* La grande boite: ’s werelds kleinste club! De dj, buitensmijter, VIP-host, barman, ober en het animatieteam zijn er om je de tijd van je leven te geven.

 

* Lekkere pasta en verse hamburgers van de Foodiez.

 

* Studio Sinth toont je naast hun 3D geprinte juwelen ook het proces en het resultaat van hun samenwerkingen met topkunstenaars en brands.

 

* Het Cartoonfestival transformeert je vanavond in een superheld en bezorgt je de superheldenstatus waar je al jaren van droomde.

 

* Face Painting & Tattoo: Laat een zelfgekozen motief of tattoo op je armen, handen of gezicht schilderen: twee tijgerpootjes op je borst, de naam van je date van vanavond gegraveerd op je arm, … Het kan allemaal.

 

* Café Cultuur serveert speciaal voor deze avond een Nagt-menu met als amuse-gueule teaser-acts van deKunstacademie, de ideale start om dit festival goed in te zetten. (Opgelet: om 21 uur sluit Café Cultuur)

Programma:

 

* 19.30 – 19.45 uur: Fake / Zebrandom

Het nieuwste risico van CC Scharpoord, iets helemaal anders. Een bruisende mix van improvisatie, toneel, muziek en video. Je weet nooit wat er gaat gebeuren. Wij ook niet.

 

* 20 – 20.30 uur: Sarah D’hondt & Stijn Bettens

Ze bouwde een boeiend repertoire uit rond straffe dames uit de jaren ’20 – ’60 die ze voorziet van pittige bindteksten. In 2013 won Sarah D’hondt het Concours de la chanson.

 

* 20 – 21.30 uur: White Lies / Lies Pauwels

Wat wil ze van ons? Ze wil over zichzelf praten, eerlijk zijn. Ze lijkt onverschrokken in haar openhartigheid. Maar terwijl we naar haar kijken en luisteren raken we onze aanvankelijke zekerheden kwijt. Is dit de waarheid die we te horen krijgen?

 

 

* 20 – 21 & 22 – 23 uur: Cabaret / deKunstAcademie

De Cabaret & Comedyopleiding van deKunstAcademie laat zijn leerlingen weer los voor een eerste confrontatie met het publiek. Zet je schrap voor een mengeling van cabaret, stand-up, theater,…

 

* 21 – 21.30 uur: De Leiding / Frank Boddin

“Je kan beter de draad kwijt zijn, dan een lange periode aan het lijntje gehouden worden”. Een dolkomisch solostuk over doorgaan en niet meer stoppen.

 

* 21 – 22.30 uur: Workshop Poetry Slam / UBERDOPE

Een ‘Poetry Slam’ is een moderne vorm van performance dichtkunst. De nadruk ligt zowel op het schrijven als performen. UBERDOPE zijn drie Gentse rappers met een gedeelde liefde voor taal, hiphop en humor. Ze leren je om in groep een gedicht of rap te maken en wie het wil ook voor te dragen. Via speelse oefeningen scherpt men de taalgevoeligheid van de deelnemers aan. Je moet geen woordenvirtuoos te zijn om mee te doen.

 

* 21.30 – 22 & 23.30 – 24 uur: Majoretteketet

Majoretteketet is een geweldige Brusselse majorettegroep. Op aanstekelijke fanfaremuziek worden benen in de lucht gegooid en dit allemaal met een doordringende zwoele blik.

 

* 22 – 22.45 uur: Folie Douce

Twee pakkende stemmen die met piano en accordeon een mix van folk en pop brengen. Vrolijk, dan weer melancholisch maar altijd beklijvende muziek. Arno selecteerde hen prompt als finalisten voor Studio Brussels ‘De Nieuwe Lichting 2014’.

 

* 22.45 – 23.15 uur: Poetry Slam / UBERDOPE

De deelnemers van de workshop Poetry Slam en UBERDOPE slaan jullie met woorden om de oren. Ze blazen elkaar omver met grappige, leuke en vaak ook maatschappijkritische poëzieverzen.

 

* 23 – 23.20 uur: 7 is a cave / Tekkel

7 is a cave gaat over onze omgang met het fatale: wat ons aantrekt, zal ons te gronde richten, wat ons in vuur en vlam zet, zal ons vernietigen, wat ons samenbrengt, zal ons weer scheiden. Danstheater dat balanceert op de grens van verlangen en weerzin, goed en kwaad.

 

* 24 – 1 uur: Minx

Flatcatzanger Dieter ‘Minx’ Meyns brengt een akoestische mix van oudere Flatcatnummers en nieuwe nummers waarvan de meeste straks op de nieuwe Flatcat cd zullen belanden. Dit alles aangevuld met opmerkelijke covers, vrouwen met power, Rihanna, Lanna Del Rey,…

 

* 1 – … uur: Insein Radio

Solide grooves, hartverwarmende soul, blues en jazz, obscure b-sides en groovy dancefloor classics gebracht door apocalyptische vinylruiters met één missie: jou bekeren tot the soul of music!

Cartoonfestival Knokke-Heist speelt op safe

Het ziet er naar uit dat Knokke-Heist niet zal moeten vrezen voor terreuraanslagen tijdens het komende 54ste cartoonfestival. De jury speelde op safe en koos voor de ongedwongen lach. Oef? Of gemiste kans? Feit is dat de inschrijvingen voor het cartoonfestival al afgesloten waren toen de tragische gebeurtenissen in Parijs de (cartoon)wereld door elkaar schudden. De jury van het 54ste Cartoonfestival van Knokke-Heist werd dus gespaard van cartoons die verwezen naar de moslimterreur. Maar met een Cartoonfestival dat volledig in het teken staat van Superhelden, was het sowieso niet de bedoeling een politieke polemiek te creëren. “Al 54 jaar lang, en dat zal niet veranderen, focust het cartoonfestival Knokke-Heist zich op de familievriendelijke humor, geen spotprenten of agressieve cartoons maar veel liever met mildheid glimlachen en zeker geen polemieken uitlokken,” zo omschrijft schepen van Cultuur Jan Morbee. En dat paste perfect in de lijn van juryvoorzitter Walter Baele. Hij ging vorig weekend samen met zijn jury op zoek naar de winnaar van de Gouden Hoed. Dit jaar stuurden 651 cartoonisten uit 74 landen voor 2128 inzendingen. De jury hanteerde daarbij verschillende criteria. “We kozen voor de meest ongedwongen directe lach,” vertelt Walter Baele terwijl hij in hotel Pavillon du Zoute met een glas ietwat bijkomt van het hele dag cartoons kijken. “De cartoons moesten duidelijk zijn, grafisch sterk zodat je voelt dat deze gemaakt is door vakmensen en origineel.” Winnaar van de Gouden Hoed en bijhorende 3500 euro werd uiteindelijk Vladimir Stankovski uit Servië-Montenegro. “Een man zit waarschijnlijk al dagen televisie te kijken en hij is zo lui, zo verdwaasd dat hij niet beseft dat hij zijn zetel aan het krabben is, in plaats van zijn rug. De sterkte van deze cartoon is dat het ook over iets gaat. Het heeft verschillende lagen,” zeggen de juryleden.

De opening van het Cartoonfestival vindt plaats op zaterdag 4 juli en is toegankelijk voor het publiek van 5 juli tot 13 september.

***

Wat kunnen we nog vertellen?

Dat het de eerste keer was dat Walter Baele het voorzitterschap van het Cartoonfestival mocht opnemen. Hij mocht ook zelf zijn juryleden kiezen. Dat werden uiteindelijk Guillaume Van der Stighelen (medeoprichter van reclamebureau Duval Guillaume en onafhankelijk publicist), Klaas Storme (cartoonist Zaza), Jelle De Beule ( cartoonist, acteur en televisiemaker), Steven Degryse ( cartoonist Lectrr), Katrien De Vreese (Davidsfonds) en Sarah Van Deursen (zangeres van de groep Kenji Minogue). Zij zaten bij de keuze van de winnende cartoons ‘op dezelfde lijn’.
Walter Baele heeft trouwens een nieuwe zaalshow uit. Die ging vorige week in première in Deinze. Het is zijn 12de soloshow. Aan de première gingen slechts drie (!) try-outs vooraf. Hij is van die soort, zo interpreteer ik het, die comedy al schrijvende kan visualiseren en creëren. Fijn. Titel van zijn show is ’16-18′ en hij omschrijft het als een eindejaarsconferance waarbij hij niet, zoals Geert Hoste, een jaar achteruit blikt, maar wel twee jaar vooruit. De show is doorspekt met zijn actes van zijn gekende typetjes en imitaties à la Tegen de Sterren Op.

Dit terzijde, terug naar het Cartoonfestival.

Vladimir Stankovski uit Servië-Montenegro heeft dus de vierenvijftigste Internationale Cartoonwedstrijd van Knokke-Heist gewonnen met de cartoon ‘Scritch Screetch’.

Scritch Screetch is een visueel sterk beeld. Het is onmiddellijk duidelijk dat de cartoonist een vakman is. Het beeld is bovendien direct duidelijk. Een man zit waarschijnlijk al dagen televisie te kijken en hij is zo lui, zo verdwaasd dat hij niet beseft dat hij zijn zetel aan het krabben is, in plaats van zijn rug. De sterkte van deze cartoon is dat het ook over iets gaat. Het heeft verschillende lagen,” zeggen de juryleden.

Zilveren Hoed

De Zilveren Hoed gaat dit jaar naar Klaus Pitter uit Oostenrijk met de cartoon ‘Life Belt’.

Volgens de juryleden: “Het thema van deze cartoon hebben we veel zien terugkomen. Het reddingsthema komt enorm vaak voor, zoals bijvoorbeeld ook de Arch van Noah, sociale media,… Maar de cartoonist heeft binnen een clichéthema toch voor een zeer originele, frisse benadering gekozen. Een man voedert een groep drenkelingen met stukjes reddingsboei, zoals hij eendjes stukjes brood zou geven.

Bronzen Hoed

De Bronzen Hoed gaat naar Mark Lynch uit Australië met de cartoon ‘Ballerina’.

De bronzen hoed is een eenvoudige, sexistische grap, maar wel fantastisch uitgevoerd. De setting klopt volledig en grafisch is de cartoon zeer goed uitgewerkt. De grap is helder en werkt onmiddellijk,” zeggen de juryleden.

De prijs van het Davidfonds

De prijs van het Davidfonds gaat naar naar Alfons Vos uit BelgIë met de cartoon ‘Respect voor ons’.

Daarnaast hebben de juryleden nog twee cartoons een eervolle vermelding gegeven.

Pawel Kuczynski – Polen – Adam and Eve, eervolle vermelding van de voltallige jury. Gekozen voor zijn grafisch sterke uitwerking.

Nasrin Abdosheykhi – Iran – Nelson Mandela, eervolle vermelding van Guillaume Van der Stighelen.

 

 

 

Een kriebel over dynamo’s en velo’s die je niet altijd ziet

Mijn Kriebel uit Tam-Tam week 04/2015…

Ik denk dat er geen vriend of geen leerkracht van mijn Zoon is die tijdens een van de vele fietscontroles van de voorbije weken nog niet in de prijzen is gevallen. Bijna dagelijks was wel ergens in Knokke-Heist of Damme een team van politieagenten kaderend binnen de actie ‘Ej me velo gezien’ de veiligheid van jongeren – en van hun leerkrachten – op weg naar school aan het controleren. 21% van hen bleek niet in orde. In werkelijkheid zijn het er meer. Want als ik mijn betrouwbare bron mag geloven zijn er ook ‘vrienden’ die een toertje om doen als ze de politie ergens op de hoek van een straat zien staan, net zoals ‘vrienden’ van mij een toertje om doen met de auto als ze ergens een vermoeden van alcoholcontrole hebben na een bezoek aan een van de vele nieuwjaarsrecepties die onze maand januari rijk is. Het verwondert mij, eerlijk gezegd, dat slechts 21% van de fietsers zonder degelijke fietsverlichting rond rijdt. Ik vind het de dag van vandaag namelijk nogal moeilijk om met de fiets zichtbaar te zijn in het verkeer. Niet dat de fietsen ten huize Kriebel niet getooid zijn met fietslichtjes. Het probleem ligt hem bij de lichtjes zelf. Elke keer ik een fiets van stal haal, is er wel één of meer batterij die plat of bijna plat is waardoor de fiets voorzien is van flutslichtje van twee keer niets. Wat is er mis met de dynamo’s van vroeger, vraag ik me dan af? Licht altijd verzekerd, geen batterij nodig, dus milieuvriendelijk en het beetje meer weerstand dat je op je pedalen moet zetten, kan alleen maar het aanbouwen van de spiermassa ter hoogte van de quadriceps ten goede komen. Met een dynamo aan het wiel, zal ik je velo wel gezien hebben!