Kriebel klapt uit bed…

Ik ben geen boekenrecensent dus als ik een boek slecht – of goed – vind, moet je dat met een korreltje zout nemen. Of met een heel zoutvat. Ik vind een boek goed als ik me er in kan verliezen. Als het me meesleept. Raakt. Doet lachen. Of huilen. Of laat geloven dat de Liefde écht bestaat. Als ik het jammer vind dat het uit is. Of als ik wens de personages in levende lijve te ontmoeten. Als het me doet snakken naar een kennismaking met de auteur. Man of vrouw. Als het erin slaagt me naar iemand te laten opkijken. Als het me iets bijleert. Over het leven. Of zo.
Braven koopt geregeld es een boek voor mij. Met Kerst of Valentijn. Of voor mijn verjaardag. Hij weet dat hij me zo happy maakt. Hij weet dat ik dan voor geruime tijd in een hoekje kruip, of in mijn bed. In mijn ligzetel op vakantie. Met een glas wijn. En een stuk chocolade. Een boek kan me intens laten genieten van me-time. (Ter info, dat glas wijn is momenteel nog altijd niet aan de orde. Vasten dag 29 vandaag… ik ben erin geslaagd St. Patrick’s Day zonder alcohol door te komen, ik heb niet eens een extra stuk chocola nodig om in me-time-trance te geraken.)
Braven dus, is, met andere woorden, als Kriebel een boek ter hand neemt, een tijdje van haar gezaag vanaf. Smile.
Met Valentijn heeft hij zich laten leiden door een plaats van het boek in de Standaard top tien. Door het stickertje dat op het boek kleefde: ‘#1 Internationale Bestsellerauteur’. En door de hunkerende Valentijntitel ‘Bezeten van jou’.
Ik heb het doorsparteld. Ik heb het uitgelezen, uit respect voor het geschenk dat ik had gekregen. Ik heb het afgewerkt. Hier en daar een paar bladzijden passages over latend. Bijna telkens als hoofdpersonage Gideon voor de zoveelste keer zijn ‘Engel’ hard aan het n***en was. Haar daarbij tot vier keer per dag toe met een paar – opnieuw – harde stoten tot de hoogste genotmomenten leidend. Ik heb –vergeef me de bekentenis – nog nooit zo weinig zin had in seks dan na het lezen van een paar passages uit dit boek. Alsof dat alles nog niet genoeg is, schrijft de auteur het explosieve seksuele gedrag van haar hoofdpersonages toe aan misbruiken uit hun jeugd. Die uiteraard met de nodige details worden beschreven.
Ik ben geen boekenrecensent dus als ik een boek slecht – of goed – vind, moet je dat met een korreltje zout nemen. Ik vond het boek dat ik van bestsellerauteur Sylvia Day heb gelezen walgelijk, vervelend, saai, denigrerend. Het was 398 bladzijden kwelling.

Beetje trots…

KNOKKE-HEIST BEHAALT ONDERSCHEIDING OP INTERNATIONALE VASTGOEDBEURS
Op de internationale vastgoedbeurs MIPIM in Cannes viel het project van de Parijse architecten JAKOB + MACFARLANE voor het Maes en Boereboomplein in Heist in de prijzen. Het behaalde een onderscheiding op de ‘Future Project Awards 2015’ in de categorie ‘Mixed use’.
Het project groepeert publieke functies, waaronder een nieuwe raadszaal, ontmoetingscentrum en bibliotheek, in een nieuw gemeentelijk centrum dat ook appartementen en winkelcentra zal bevatten. De jury loofde vooral de wijze waarop deze functies versmelten en geïntegreerd worden.
Schepen Demeyere : “ Wij zijn zeer trots om hier in het bijzijn van grote steden zoals New York en Shanghai een prijs weg te kapen. Maar veel belangrijker is dat dit project ook daadwerkelijk gerealiseerd wordt”.

Het autonoom gemeentebedrijf voor stadsontwikkeling, AGSO Knokke-Heist, heeft daartoe een openbare oproep gelanceerd die loopt tot 4 mei 2015. Het AGSO werkt in dit project met een publiek-private samenwerking en als alles volgens planning verloopt, zal het tegen 2018 klaar.

grf_onderscheiding

‘De Koppelaarster’

Koninklijk Toneelgezelschap Knokke-Heist speelt de volkse komedie ‘De koppelaarster’

De Koppelaarster groepsfoto

Op donderdag 26 maart, vrijdag 27 maart en zaterdag 28 maart kunt u telkens om 20 uur terecht in CC Scharpoord voor de volkse komedie ‘De koppelaarster’, van auteur Thornton Wilder in een regie en bewerking van Jan Charles. De cast bestaat uit Georges Van Coile, Francine Verwee, Yves Merlevede, Filip Maertens, Kurt Maenhout, Vicky Stuer, Johan Storme, Ann Van Geeteruyen, Jan De Groote, Ann Emonts-gast, Janice Gryson, André Woussen, Achara Janssens, Christa Pintelon, Valérie Desutter, Thomas Coolen, Filip Depoortere, Bert de Nijs en Danny Lannoy. Tik nu je tickets op de kop via http://www.ktkh.be !

Van het landelijke Marke naar het bruisende Brussel anno 1910
The matchmaker van Thornton Wilder speelt zich af in het Amerikaanse Yonkers waar Horace Vandergelder de plak zwaait. Alle personages ruilen dit benepen stadje graag in voor het bruisende New York. Het stuk gaat in de traditie van Tsjechov over de tegenstelling tussen het dorre bestaan in de provincie en het opwindende stadsleven. Regisseur Jan Charles heeft de handeling verplaatst naar het West-Vlaamse Marke bij Kortrijk en de aantrekkingspool Brussel, ten tijde van de Wereldtentoonstelling in 1910.

Het verhaal
Arsène Depuydt is de machtigste man van het provincieplaatsje Marke bij Kortrijk. De weduwnaar is zich bewust van zijn invloed en kwaakt als een brulkikker in het rond. Iedereen die in zijn nabijheid komt bekt hij af. Een bruut zonder greintje gevoel voor zijn medemens. Maar Depuydt heeft ook heimelijk een oogje laten vallen op een jonge hoedenverkoopster in Brussel. Om haar te veroveren schakelt hij de koppelaarster Jeanine Lammens in, een pittige dame met een bruisend leven. Jeanine arrangeert voor hem een etentje in een exclusief Brussels restaurant, waar ook de hoedenverkoopster opdaagt, alleen in het verkeerde gezelschap. Want uitgerekend die dag zwerven ook twee bedienden van Arsène door de straten van Brussel. En ook zij zijn uit op een amoureus verzetje…
Moraal van het hele verhaal: als je het avontuur opzoekt, als je verlangt om uit de sleur te stappen, dan leef je pas. Wanneer je niet verlangt naar avontuur, dan is er iets goed mis met je leven…

Ticketverkoop

Kaarten voor de voorstellingen zijn verkrijgbaar bij:
– de leden
– CC Scharpoord Meerlaan 32 – 8300 Knokke-Heist -T 050 630 430
– Leen Goossens – T 050 62 99 19 of gsm 0498 757885
– Dominiek Segaert – T 050 60 13 20 of gsm 0479 691865

Meer info
http://www.ktkh.be

…een trein vergeef je veel.

Mijn Kriebel uit de Streekkrant w11/2015.

 

“Een trein vergeef je veel,” schrijft Dimitri Verhulst in zijn Helaasheid der Dingen. “Omdat het een trein is. In tegenstelling tot een auto rijdt hij langs de achterkant van de wereld. De geklasseerde huizen van de stationsbuurt blijken halve krotten te zijn. Maar die puinhoop krijg je pas te zien vanaf het spoor. Er is géén voertuig dat je een eerlijkere indruk geeft van het land, dan de trein.” Een trein vergeef je veel. Dat hij te laat rijdt of niet. Dat zijn bestuurders snel rijden of traag, nors zijn of vriendelijk. Staken of pauzeren op het moment dat je gehaast bent. Dat de restjes uit het colablikje van de vorige zitbankbezoeker dat half uit de vuilbak hangt op je nieuwe schoenen druppen. Of de restanten van chips aan de restanten van je kleren kleven. Ik vergeef want ik heb altijd al graag met de trein gereisd. De tijd die ik in de trein doorbracht heb ik nog nooit nuttig ingevuld. Nooit gestudeerd vroeger toen ik wekelijks heen en terug van Gent pendelde, nooit ingewikkelde teksten zitten neerpennen op al dan niet digitaal papier noch diepgaande gesprekken gevoerd of Verhulst boeken gelezen. In de trein kijk ik door het raam naar het Vlaanderen dat mij voorbij glijdt. Het Vlaanderen van Dimitri Verhulst. “Een trein vergeef je veel.” Er zijn op de trein geen gedachten in mijn hoofd ontsproten die niet evenzeer hersenspinsels zouden konden zijn ontstaan tijdens de weg naar Compostella of gedurende een stiltewandeling in het Zwin. Storend vind ik de luide mp3’s, de opdringerige ogen van de schuin tegenover mij zittende man, en de al dan niet fake bedelaar die vanaf Aalter uiterst goed getraind en zeer beleefd elke reiziger een aalmoes gaat vragen, daarbij behendig de treinbegeleider ontwijkend wat hem niet veel moeite kost gezien de enige begeleider die ik heb gezien tijdens mijn retourtje Brussel zich pas kwam tonen tussen Brugge en Knokke op de terugweg. Ze zijn in het verstoppen minstens nog behendiger dan de dakloze zwartrijder bang als ze zijn voor de oncomfortabele taak die ze hebben die te moeten in de ogen kijken en aanspreken. Treinbegeleiders missen in assertiviteit wat parkeerwachters te veel hebben. Tijdens die zelfde terugweg van Brussel naar huis zat ik geplet tussen pendelaars die de rit niet zoals ik om de zoveel maand ondernemen om aan een of andere verrijkende reisbeurs of workshop te mogen deelnemen maar dit lot elke dag moeten ondergaan. Gekweld door telefoons van echtgenoten die melden te laat zullen zijn om de zoon op te halen of vergeten zijn brood mee te brengen, gekweld door collega’s die de hele dag het bloed van onder je nagels al hebben gehaald en nu ’s avonds nog de grens van hun betweterigheid niet hebben gevonden. Maar de trein vergeef je veel en ik kijk naar het Vlaanderen die in al zijn schone lelijkheid aan mij voorbij rijdt. Misschien zouden meer pendelaars ook Dimitri Verhulst es moeten lezen en hem volgen in zijn quote: “Aanschouw onze tuintjes, onze duiventillen en koterijen. Zie onze onderbroeken drogen aan de draad. Aanschouw onze tuinkabouters, onze selder en onze prei. Onze veranda’s en onze gemetselde barbecues. Kijk hoe de koeien langs het traject gestaag baan ruimen voor onze bakstenen gedrochten, die smakeloos met de goedkeuring van de bank in dat landschap hebben neergepoot.”

It’s that time of the year again…

st patrick

 

St. Patrick’s Day @Tracks&Travellers…dit jaar niet één maar twee dagen lang. We hebben weer een reden om te gaan shoppen. Green dress here I com!

 

ps. Zaterdag is dag 25 van de vasten. Voor mij geen Guinness noch Cava…wel alcoholloos water, kennen ze dat in St.Patrick’s land????

 

************************************************************

ter info nog dit:

St Patricks Day in Brussels

 

DRIE BELGISCHE STEDEN KLEUREN GROEN OP ST-PATRICKS DAY

 

Op 17 maart is het St-Patricks Day, de nationale feestdag van Ierland. Dat wordt wereldwijd gevierd, ook in België waar beroemde bouwwerken in groene kleur worden verlicht. Dit in het kader van het ‘Global Greening’ initiatief van Tourism Ireland.

 

‘Global Greening’, dat is de naam van het evenement waarbij verschillende beroemde gebouwen op tal van plaatsen in de wereld in het groen, de kleur van Ierland, worden verlicht.

Dit jaar zullen in België 3 plaatsen groen verlicht worden: de Grote Markt van Brussel – al voor de derde keer – en, voor het eerst, het Stadhuis en het Belfort van Bergen – Europese Culturele Hoofdstad 2015, alsook de Burg in Brugge. Op 17 maart viert ook Manneken-Pis mee, hij trekt dan weer zijn Iers kostuum aan.

 

Brussel, Brugge en Bergen in het kleur van Ierland

 

Ik ben heel blij dit jaar ook talrijke prestigieuze sites in België deelnemen aan de wereldwijde Greening. Ze vervoegen meer dan 130 iconische sites zoals o.a. de Niagara watervallen, de Toren van Pisa, de London Eye, het Colosseum van Rome, de Basiliek Sacré-Coeur in Parijs en het stadhuis van Sydney” verklaart Danielle Neyts van Tourism Ireland.

Deze feestelijke verlichting in België is tot stand gekomen dankzij het akkoord en de samenwerking met de betrokken steden en de Ierse Ambassade in België. Ik dank hen dan ook voor de enthousiaste steun die ze verleend hebben aan ons initiatief. Alle ‘Greenings’ zijn een uitdrukking van vriendschap en partnerschap tussen de Ieren en de verschillende landen. Ik neem van de gelegenheid gebruik om iedereen van harte welkom te heten tijdens eerstvolgend bezoek aan Ierland in 2015 en eveneens iedereen een vreugdevol feest van St Patrick te wensen”, beëindigt Danielle Neyts.

 

De start van de Greening in Brussel is gepland op zondag 15 maart in aanwezigheid van de Ierse minister van Staat en Europese Zaken, Dara Murphy, en de Ierse ambassadeur in België, H.E.Mr Eamonn MacAodha.

 

Manneken-Pis krijgt dan om 17u00 een traditioneel Iers kostuum aangekleed. Ook op dinsdag 17 maart, voor St Patrick’s Day, gaat hij gekleed in dit kostuum van 09u00 tot 16h00.

 

Daarna, gaan in Bergen de groene lichten aan bij het Stadhuis en het Belfort; alsook op St Patrick’s Day.

 

 

 

De volgende dag, op maandag 16 maart (en dinsdag 17 maart) kleurt voor het eerst ook de Burg in Brugge groen vanaf 20h00!

 

Ook op St. Patricks Day, wordt de Brusselse Grote Markt opnieuw in het groen verlicht vanaf 20u45.

 

Iedereen is welkom om al deze shouwspelen te bewonderen.

 

Boeiend Kameroen…

Nooit gepeinsd dat deKriebelopReis mij helemaal tot in Kameroen zou brengen…:-)

Appetite To Discover

Tijdens een van mijn voorbije reisbeursbezoeken geraakte ik aan de babbel met Linda Mets van reizen Origo. Hun aanbod was mij in het oog gesprongen, namelijk, omdat zij zowat de enige reisvertegenwoordiger waren die Burkina Faso als reisbestemming in hun aanbod hadden…(En voor de mensen die mij beetje kennen, u wete dat het brandwondencentrum van Flame in Burkina een project is die ik van heel nabij volg en graag steun.) Origo heeft ook Kameroen in hun aanbod. Dat is het eerste land dat we hen hier graag laten voorstellen. Onderstaande intro tot Kameroen werd mij door Linda doorgestuurd. Ook de foto’s zijn van haar hand, en ter info voor wie wille, auteursrechterlijk beschermd dus niet vrij te downloaden. Veel lees- en kijkplezier.

Wat hebben de voetballers Roger Milla en Samuel Eto’o gemeen ? Ze zijn beiden geboren in Kameroen. Ook de saxofonist Manu Dibango is Kameroenees en de tennis-ster Yannick…

View original post 2.481 woorden meer

Over Frasier, The Wolf of Wallstreet, Wouter Deprez …en Telenet.

Wat hebben Frasier, The Wolf of Wallstreet en Wouter Deprez met elkaar gemeen…?

Frasier, de gestoorde psychiater, van wie ik in het verleden alle, maar dan ook alle afleveringen heb versleten… Ik leerde hem kennen als cafégast in Cheers natuurlijk, zoals wij allemaal. En Cheers, dat was dat cafeetje in Boston waar ik in een vorig leven eens binnen ging kijken omdat ik net in de buurt was voor een tijdje. Zalige nostalgie. Ik vond de échte Cheers, een toeristische trekpleister geworden, trouwens bijlange niet zo gezellig als de Nord op het Verweeplein in Knokke destijds, where everybody knew my name…and they’r allways glad I came… Maar van Frasier ben ik altijd fan gebleven.

The Wolf. De film die ik altijd heb willen zien maar waarvoor ik niet in de cinema was geraakt omdat het een 16plus film is en ik – tot op het moment dat ik niet meer mee zal mogen – normaliter altijd met mijn zoon naar de film ga. (Zoon blijkt trouwens 12jaar te zijn op moment van schrijven. Ik was gisteren efkes de tel kwijt. Ik had hem ouder geschat. Ik blijk wel vaker even de tel kwijt te zijn de laatste tijd. Eigen aan mijn leeftijd die hoe dichter mijn volgende verjaardag nadert, minder en mindder belangrijk wordt. Maar één iets kan ik gerust meegeven. Ik ben 16pus.)

En Deprez dan. Ik had tot vorige week al bijna al zijn zaalshows gezien. Behalve Eelt. En ik moet zeggen…Je weet wat ze zeggen. Een boek is goed als het autobiografisch is voor de lezer. Ik kan zeggen… Eelt…het was vreemd mijn vader op het podium te zien. Dankjewel Wouter Deprez. Voor het brengen van een unieke kunstvorm genaamd komedie en me daar zo mee te raken.

************

Wat hebben dus Frasier, The Wolf of Wallstreet en Wouter Deprez met elkaar gemeen?

Ik heb ze deze week alledrie gezien op mijn TV. U wete, mijn trouwe lezers weten, dat ik als het op elektronica, apparatuur, computer, iPadden en andere kwezels aan komt, ik conservatief ben. ‘Ouderwets’ noemen ze dat in het Vlaams. Op reis doe ik graag nieuwe ontdekkingen. Op mijn TV moeten de knopjes op dezelfde plaats blijven staan. En ik ben ook gierig. Ik wil wel TV kijken maar betalen voor allerlei posten vind ik onzin. (Het is een défaut, ik weet het, zo heb ik er wel meer…dat geef ik toe.)

Daarom was ik tijdje terug zo gelukkig met de komst van de Telenetman die gestuurd door enig businessplan dat ik uitbundig toejuich naar mijn huis was gestuurd om mij en mijn Telenetbedrading te ‘updaten’. Zonder meerkost. Hij zei ook dat ik een nieuwe digibox mocht ophalen. Bij die lieve man van PCS. (wink) Wel…er was bij PCS niet een lieve man, er waren er twee en ook een lieve dame en nu heb ik niet alleen een nieuwe digibox, ik heb iets genaamd ‘Play’ waardoor ik in achteruit een week TV kan kijken en hele reeksen en films kan bekijken voor een abonnementsprijs die 5 euro goedkoper is dan mijn vorig abonnement!!!

Ik weet niet waar ik het meest blij mee ben, met de combinatie Frasier, The Wolf en Wouter Deprez of mijn 5 euro winst per maand.

Correctie, natuurlijk weet ik het wel…

*************************

Dit gezegd zijnde, ga ik hieronder wat reclame plaatsen. Maar enkel en alleen omdat ik écht content ben.

TELENET TV demo's