Getest en uniek bevonden…Contemporary Grill Cuisine Brasa

Nog niet zo heel lang geleden is in de Smedenstraat 57, in het hartje van het oude Knokke gedeelte, een nieuwe culinaire tempel geopend. Brasa positioneert zich als Contemporary Grill Cuisine. Het is een volwaardige off-spring met eigen identiteit van Cuines,33 dat zich een paar huisnummers verder in dezelfde straat in Knokke bevindt. Deborah Hellburg en Maurice De Jaeger zijn gastvrouw en chef. Samen hebben ze expertise en ideeën opgedaan in een werktraject dat hen langs Oud Sluis, Pure C (Cadzand), Bartholomeus (Heist) en Le Cirque in Scheveningen leidde. Om beter voeling te krijgen met het vak van beenhouwer werkte Maurice De Jaeger in de aanloop naar deze opening vier maanden bij slagerij Deknock in Knokke.

In Brasa, Spaans voor gril, trekt naast de bar en een koelkast met gerijpt vlees van diverse rundrassen (Simenthal, Gasconne, Rubia Gallega, Hereford,…) vooral de open keuken aandacht met een houtskoolgril (brasa) waarop vis, kreeft en vlees nauwkeurig bereid worden. Andere eyecatcher is een groot spit waar naast zwartpootkippen ook hele ananassen geduldig rondjes draaien. Opvallend in het geheel is de keukenzorg voor nauwkeurige garing voor alle producten waardoor Brasa gerechten brengt die alleen al door hun natuurlijke sappigheid plezieren.

Brasa is opgetrokken in een nieuw gebouwd huis in de rij valt de zaak op met een aparte gevel en een stemmig, warm interieur waar – opnieuw – de natuurlijkheid centraal staat. Architecte Cathy Swinnen kreeg van bouwheer Jan Boussy de opdracht aan de slag te gaan met eerlijke materialen. Brasa combineert zichtbeton met gerecupereerd hout, steen en staaldecoratie. De roestige corrosie van de gevelbekleding in cortenstaal biedt een platform voor wat het vertrekpunt van het totaalconcept was: de kleurrijke panelen. Met oog voor detail zijn in de gevel kleurcombinaties geïntegreerd die terug keren in de betegeling van het zichtbeton, het terras en de accessoires.

Voor de liefhebbers, Cortenstaal, ook bekend onder de merknaam COR-TEN-staal, is een metaallegering, bestaande uit ijzer waaraan koper, fosfor, silicium, nikkel en chroom zijn toegevoegd. De sterkte is vergelijkbaar met die van andere gelegeerde staalsoorten zoals roestvast staal, de rekenwaarde is circa 355 N/mm². De bruine roestkleur is het meest typische uiterlijke kenmerk. De roestkleurige en zeer dichte oxidehuid schermt het dieper liggende materiaal af van zuurstof, waardoor de oxidatie sterk vertraagt, hoewel in holten die vol staan met water de corrosie zich wel voortzet. Door de oxidehuid is het niet nodig het materiaal te schilderen.

Het meest in het oog springende voorbeeld van het gebruik van cortenstaal in de architectuur is de US Steel Tower in Pittsburgh, Pennsylvania/Verenigde Staten. De US Steel Tower is voltooid in 1970 en met zijn 256 meter (64 verdiepingen) de hoogste wolkenkrabber van Pittsburgh. De stalen constructie werd opzettelijk aan het weer blootgesteld om het corrosie-effect van het nieuwe materiaal cortenstaal te demonstreren.

Pittsburgh-pennsylvania-usx-tower

Brasa is voornamelijk een à la carte restaurant met een ruime keuze aan hapjes vooraf waaronder ook oesters of een onderhoudend bord met ‘small bites & appetziers & charcuterie’. Op weekdagen serveert Brasa een lunchmenu in twee gangen voor € 24. We kozen tijdens ons bezoek voor de suggestie van de dag, een exquise vol-au-vent van zwartpootkip en een tartaar van rund Brasa Style voorafgegaan door de House Cocktail. Omdat we de naam zwartpootkip al enkele malen genoemd hebben, hier ook een kleine toelichting. Een AOC-zwartpootkip wordt gekweekt volgens een lastenboek. De kwekers moeten voldoen aan bepaalde eigenschappen om dat label te krijgen. De hoeveelheid van de portie en de levensduur van de kip zijn op die manier bepaald. Ook de grootte van het veld waarop ze rondlopen ligt vast. Door die maatregelen krijg je een kip met vast vlees dat veel smaakvoller is dan een gewone kip.

Ter info. Voor een Belgische entrecôte betaal je in Brasa 25euro, frietjes, slaatje, saus of mediterraanse groentjes niet inbegrepen. De in huis minimaal drie weken gerijpte dry aged meats variëren – exclusief de bovenvermelde sides – tussen de 33euro voor een Simmenthal en de 148euro voor een 300gr 100% Franse Wagyu, maar daarvoor krijg je wel een authentiek lekkere smaak van ongekende kwaliteit die je toch één keer in je leven moet geproefd hebben.

Brasa

Smedenstraat 57, 8300 Knokke, tel.: 050 61 00 61
http://www.brasagrill.be – maandag en dinsdag gesloten

De Blue&White ticket sales is OPEN!

Lieve vrienden,

Het Blue&White team ziet er heel hard naar uit om opnieuw samen met jullie tijdens ‘the party of the year’ te feesten en we hebben goed, goed, goed nieuws want, jullie hebben er lang op gewacht maar nu is het zover: de ticketverkoop voor de final BLUE & WHITE party star edition is gestart!

Effe praktisch:

datum : zaterdag 19 september 2015

locatie: zaal ’t Verzet, domein Sportoase Knokke-Heist (we mogen opnieuw de feestzaal van de jongeren een avondje lenen en zelf ons ook nog eens helemaal jong voelen)

goede doel: To Walk Again.

Tickets zijn te koop bij PCS KNOKKE, Smedenstraat 5, 8300 Knokke-Heist.

We hebben opnieuw twee formules, de party en de VIP.

De party start om 22u. Ticketprijs bedraagt 10 euro in voorverkoop, 12 euro add. (Dit voorverkoop & ‘add’-fenomeen is nieuw. Wij proberen op die manier vooraf beetje zicht te krijgen op het aantal bezoekers dat we mogen verwachten.)

De VIP begint een half uurtje vroeger dan vorig jaar, namelijk om 19u30. We hebben de ‘receptie met hapjes’ uitgebreid tot een ‘walking diner’. Voor onze laatste editie mocht het ietsje meer zijn, vonden we, er zullen zelfs oesters zijn. Tarief is ook ietsje hoger, daar konden we niet van tussenuit. Een VIP-ticket bedraagt 45euro per persoon, daarvoor krijg je wel een walking zesgangendiner, aperitief en wijnen inbegrepen.

–> Er komt opnieuw een cocktailbar. Hannah Van Ongevalle creert voor ons een exclusieve Blue&White cocktail op basis van The Herbalist Gin.

blue&white party

Betoverend Tagad’Art tot midden augustus in Knokke-Heist

Knokke-Heist is betoverd door Tagad’Art, een nieuwe magische paardenshow van de Franse scenograaf Benjamin Aillaud.
die met Tagad’Art een ode wil brengen aan de relatie tussen mens en paard. “We laten het publiek gedurende anderhalf uur wegdromen, door het te trakteren op nooit eerder vertoonde optredens van paardenballet en acrobatische kunsten, terwijl op een groot scherm feeërieke beelden van de regio geprojecteerd worden.” De sfeervolle live muziek is speciaal voor de show geschreven en gebaseerd op het ritme van paarden. Vandaar komt trouwens ook de naam Tagad’Art, het geluid dat galopperende paarden maken.

Een uitgebreid interview met Benjamin Aillaud is te lezen in KnokkeStyle, het jaarmagazine van Fabien Raes dat momenteel in krantenwinkels en boekhandels van Knokke-Heist te vinden is. Fabien bezorgde ons ook enkele topfoto’s van de show. Kijk, lees, geniet … en bezoek de show.

Tagad’Art in cijfers

Het team van Tagad’Art bestaan uit een 35-tal mensen, onder wie 25 artiesten. Er zijn ook 26 paarden: Lipizzaners, Lusitano’s, Andalusiërs, Comtois paarden, Percherons en een Welsh pony. Ze verblijven in stallen in een aparte tent van 1.225 m² die voorzien is van een piste om in op te warmen voor het spektakel. De centrale tent is 2.100 m² groot en bestaat uit 1.500 zitplaatsen, een piste met een diameter van 25 meter en een gigantisch scherm van 180 m².
Praktische informatie

Van 9 juli tot midden augustus.
7 voorstellingen per week, ’s middags en ’s avonds.
Data en tickets: http://www.tagadart.be
Locatie: Grand Chapiteau naast het station van Knokke, Natiënlaan, 8300 Knokke-Heist
Prijs: €39/€49/€59/€89 (VIP-ticket met bezoek aan de stallen, hapje en drankje), €15 korting voor kinderen tot 14 jaar

Mooi, ’t leven is mooi…

Mijn Kriebel uit Tam-Tam w25/2015

Mooi, ’t leven is mooi… De Laura Lynn versie van het levenslied van Will Tura vond ik, toen ik hem voor ’t eerste hoorde op Ramskapelle kermis, niet om aan te horen. Maar klasse overheerst vreemde cover versies. De songtekst bleef staan als een diep verankerde boom. Ik ben gaan slapen zingende ‘Zolang er zon, muziek en kinderen zijn…’, ik ben ermee wakker geworden en nu mogen jullie dit refrein de hele dag allemaal mee neuriën. Ik ben ondertussen overgeschakeld naar ‘Dat heet dan gelukkig zijn.’ Beste lezers. Ik heb twee weekends terug intens genoten van Knokke Hippique. Ik ben zeer blij met de rapporten waarmee zowel Dochter als Zoon de vakantie zijn ingestapt. Ik ben euforisch telkens ik op reis een nieuwe ontdekking doe. Maar die zondagochtend van Ramskapellekermis voorafgaand aan het optreden van Laura Lynn ben ik langdurig echt en oprecht gewoon gelukkig geweest. Om Zoon een publiek te geven voor zijn muziek hadden Braven en ik een tuinontbijt georganiseerd. Onze twee eerste koppeltjes die kwamen eten bleken elkaar te kennen en verbroederden aan één tafel. Een verre buur bleek tevens muzikant te zijn en kwam spontaan onze tuin entertainen. Vrienden brachten een cabaret & comedy act. Buren, familie, kennissen toosten met hun glaasje cava. Zoon nam plaats achter zijn drumstel. Een blik naar de gitarist. Een knik naar de pianist. En het was alsof The Shadows zelve Apache aan het spelen waren. Zoon glunderde. Het publiek applaudisseerde. En ik, denk ik, ben nog nooit zo gelukkig geweest. Niets mooier dan de combinatie zon, muziek en kinderen op een kermisochtend. En de knappe immer innemende Laura Lynn om de dag af te sluiten natuurlijk. Ook zij overstijgt vreemde cover versies.

De BBQ bijbel van Peter De Clercq

’t Is een oud verhaal maar sta me toe voor de nieuwe lezers om het nog eens te vertellen.

We waren juni 1996. Enkele dagen na mijn verjaardag tijdens dewelke ik kennis had gemaakt met mijn toekomstige Braven op een historische locatie zijnde de containerbar van de toenmalige Ruitershoeve in Moerkerke. Telefoonnummers hadden we niet (durven) uitwisselen. Maar zie op de een of andere manier was mijn nummer toch tot bij zijn telefoon geraakt. Het was mijn moeder die de hoorn opnam. Maar hij haakte nog altijd niet af. Good lord, hij haakte helemaal niet af, hij vroeg me zelfs uit voor een etentje na die eerste afspraak in de manege. Ik had duidelijk nog niet door welk vlees ik in de kuip had want ik was ervan overtuigd dat hij mij ging uit nemen voor een lekkere portie frietjes, vlakbij, in de Stroopijp. Hij wist duidelijk wel al welk vlees hij in de kuip had, want mijn toekomstige Braven nodigde mij uit in de Elckerlijc. Sindsdien gaan we er minstens één keer per jaar terug voor ons jubilee of voor een verjaardag of zomaar, voor een goed stuk vlees op de grill. Chef Peter De Clercq werd ondertussen wereldkampioen barbecuen. De keuken is door de jaren heen verfijnd. De prijskaart vanzelfsprekend ook. Ik peins niet dat ik op mijn eerste date in de Elckerlijc al kon kiezen tussen een vier weken gerijpte simmentaler en een vijf weken dito holstein maar verder is gelukkig de Elckerlijc nog altijd de Elckerlijc gebleven, het restaurant waar elkeen welkom is. Wij appreciëren de Elckerlijc keuken en we respecteren het werk van Peter die de barbecue wereldkundig hip maakte. En klassevol. We hebben in 25 jaar nu wel allemaal geleerd dat een BBQ meer is dan een worstje en een koteletje.

Ik was een beetje trots dus, en nostalgisch dat ik recent de persvoorstelling van een nieuw boek mocht bijwonen. En zie daar geschiedde zich een primeur. Ik heb tijdens de persvoorstelling in de Elckerlijc mijn eerste gin-tonic gedronken. Restaurant Elckerlijc viert zijn 25ste verjaardag immers niet alleen met een boek, ze hebben ook een eigen 25 jaar Elckerlijc Silver Edition Gin ontwikkeld met, ik citeer, ‘uitsluitend wilde kruiden en bessen uit de directe omgeving van het restaurant’. Waar ik doorgaans op een gin afhaak wegens ‘bah’ was deze eerder ‘wild’, op mijn lijf geschreven dus. Ik citeer verder: “Voor deze zeer persoonlijke gin gebruiken we onder andere eekhoorntjesbrood, sleedoorn, struikheide, vlierbloesem, hulstbes, waterpeper, zevenblad en mispel”. Alstublieft.

P1020263

Voor het eerst ook, tijdens deze persvoorstelling, werd ik achter de schermen toegelaten. In de schuur rechts van het restaurant bevindt zich immers een Prime testkeuken waar de Peter niet alleen de pers ontvangt, maar ook workshops organiseert en teambuilding sessies, niets voor mij vermits je tijdens zo’n sessie verondersteld bent om zelf te koken. Om te komen proeven daarentegen, altijd bereid. We kregen ook een rondleiding in de kruidentuin van de Elckerlijc Farm. Zalig om de bling bling in de ogen te mogen aanschouwen van een chef die na 25 jaar nog altijd gepassioneerd is door plantjes die groeien in zijn tuin waarmee hij dan uniek smakende sausen voor zijn gasten bereidt of laat bereiden. Hij laat er vetplantjes groeien ‘met een waanzinnige smaak’, hij kweet er een uit Athene meegebrachte ‘soort oregon’ en zijn Mechelse Koekoeken hebben er ‘een gelukkig leven tussen de fruitbomen’.

Maar het ging over het boek dus. Het werd gedoopt ‘BBQ. De outdoor cooking bijbel’, een bijbel dik en twee maal zo groot. Hij is verkrijgbaar in een box in combinatie met de dvd ’25 jaar passie voor vuur en product’ of afzonderlijk. In de film zie je hem onder meer bbq’en op de Etna, het boek brengt 101 toprecepten samen. Peter heeft in zijn boek alle hoogtepunten van 25 jaar barbecueën verzameld : alle onmisbare klassiekers van de menukaart en meer dan 75 gloednieuwe recepten. De recepten zijn helder geschreven en zowel toegankelijk voor de hobbykok als de professional, so I’ve been told. Voor de doorwinterde al dan niet hobbychefs gunt hij een blik in een aantal hoogstaande toprecepten.

De bijbel is uitgegeven door Lannoo. Je vindt hem in de betere boekhandel uiteraard en in de Elckerlijc zelf. Ik ben trots in zijn plaats.

ISBN 9789401426183
Hardcover, luxueus afgewerkt met leeslint
360 blz.
49,99 euro

EcoChique Glamping in Westouter met Kobe Desramaults

Op diezelfde Range Rover Hybrid testdag waarvan sprake in het stukje dat ik schreef over de Vlaamsche Entre Deux Monts wijnen, bezochten we ook een EcoChique Glamping unit. Een bijzondere plaats want waar EcoChique op en top glamping is, ‘glamorous’ en ‘camping’, voegt EcoChique daar een vette ecologische knipoog aan toe. Glamping with a smile, noemen ze het.

Nu, met al de luxe die in de glamping vaak aan boord is, noem ik glamping vaak eerder fake dan camping, maar soit…het geeft ook mensen die op hun comfort gesteld zijn, het genoegen wakker te worden met de geluiden van de natuur. Bij EcoChique gaan ze daar redelijk ver in, en dat apprecieer ik. Er staat weliswaar een boxspring in je luxetent en een opblaasbare sofa maar je moet nog altijd buiten je plasje gaan doen, je bevindt er je in een oase van rust en de hele levensstijl ter plaatse heeft als doel de impact op de omgeving zo laag mogelijk te houden. Het terrein wordt verlicht met spaarlampen en zonne-energie, de verplaatsingen gebeuren er in een fluisterstil golfkarretje, er zijn diverse bloemenweides. Er is een biologische kruidentuin, etensresten gaan naar boerderijen of dierenopvang, barbecueën gebeurt er door middel van een combinatie van maïskernen en houtskool, ingrediënten – o.a. voor de ontbijtmandjes – worden er opgehaald in lokale hoeves, zelfs de kunstwerken ter plaatse hebben een bijzonder verhaal. Ze zijn gecreëerd door bijzondere mensen die door wat dan reden dan ook in een instelling of dagopvang verblijven. Het water van de biopool legt een natuurlijk weg af naar de hottub waarna het dan weer via via in het verwarmde design zitmeubel van de EddyBoy zitbank belandt.

Een bijzondere plaats dus deze EcoChique unit daar in het West-Vlaamse Westouter. Wil je ook een EcoChique glamping plaats oprichten in de tuin van je B&B of van je andere logievorm, kan je surfen naar http://www.ecochique.be. Je vindt er ook een uitgebreide info over de verblijfmogelijkheden. Wij brachten uiteraard ook een reeks foto’s mee van ons bezoek. Je herkent op deze uiteraard ook sterrenchef Kobe Desramaults die zijn ‘In de Wulf’ een middag achter zich liet en in de EcoChique faciliteiten voor ons kwam koken, waarvoor dank beste Kobe. Schoon is ook lekker. ‘wink’