De Kerstkriebel – over Kerst, kroketten, decolletés en mitraillettes

Nu de Sint terug naar Spanje is, en het bijna tijd is voor de Kerstman mag ik mijn Kriebel uit de Streekkrant van vorige week ook online op u los laten.

Ik was twaalf jaar, had staartjes in mijn haar, droeg een schotse rok met een collant er onder en nog een etage lager zwarte laqué schoentjes. Multifocale glazen waren nog niet aan de orde, de dikke brilglazen in de hoorn monteur wel. Ik vervoegde Latijnse woorden op het ritme van het dirigeerstokje van mijn leraar en tegen Kerst had ik één volledige zin uit het hoofd geleerd: ‘Et in terra pax hominibus bonae voluntatis’. ‘En op aarde vrede aan alle mensen van goede wil’. Trots als een pauw schreef ik het zinnetje als Kerstgroet op de kaartjes die ik toen nog placht te schrijven.

Mijn kaartjes zijn anno 2015 vervangen door digitale nieuwsbrieven en de beschikbaarheid van deze plaats hier in de Streekkrant. Mijn wensen blijven dezelfde. Vrede aan alle mensen van goede wil. U en ik. Atheïst, agnost, katholiek, moslim, boeddhist, hindoe, Arabier, Amerikaan, Turk, Rus, Belg, autochtoon, allochtoon, volgers van Zeus, Poseidon, Wakan-Tanka of The Force… Ik wens u, mensen van goede wil, vrede.

De rest kan zich maar beter ‘aan het haar houden’, zoals we hier in West-Vlaanderen zeggen. De emmer der vernederingen is op. De grenzen van verdraagzaamheid zijn bereikt. De creditlimiet der laksheid overschreden. Wij, mensen van goede wil, aanvaarden niet meer dat in naam van een al dan niet bestaand opperwezen – ik laat eenieder zijn eigen visie daarop – gemarteld, gemoord en gevochten wordt. Wij, mensen van goede wil, zullen niet, nooit, nimmertenimmer, nalaten mensen die vluchten voor dit geweld te helpen. Vluchtelingenstromen, ik weet ook niet hoe we ermee moeten omgaan. Ik weet wel dat wij niet kunnen toelaten dat kinderen verdrinken in de Middellandse Zee.

Maar ik weet ook heel goed dat wij, mensen van goede wil, het een must vinden dat wie in ons land wordt opgevangen, er niet alleen aan de kou en de regen went, maar ook aan ons accentvol Vlaams taalgebruik, aan onze varkensgebraadjes met kroketten en appelmoes, aan onze manier van diervriendelijk slachten, aan onze onbedekte haren, aan onze decolletés en badpakken, aan onze manier van zijn zoals de voorbije weken zo mooi in Bevergem werd getoond, aan de schoolplicht en aan buitenshuis werken ook voor getrouwde vrouwen.

Dat wij, mensen van goede wil, daarmee zondig leven, dat deert mij niet. Maar we zijn wel vrij. En van goede wil. Laat ons dus hopen dat de rust gauw keert in onze maatschappij en we gewoon verder kunnen gaan. Dat in afwachting daarvan gewapende militairen de straten rond lopen, daar trek ik mij omzeggens niets van aan. Been there, done that. Ik ben een kind van de jaren ’80. Toen werden we geterroriseerd door de CCC en Bende van Nijvel en deed ik mijn boodschappen in Delhaize in de Kustlaan in Knokke onder bewaking van mitraillettes en andere beschermmiddelen. Dat euvel blijft nu gelukkig tot Brussel en omstreken beperkt. Thuis aan zee zijn ze nog niet aan het flippen. Mensen van niet-goede wil moeten zich echter geen illusies maken. Mijn thuisgemeente is een van de best bewaakte plaatsen ter wereld. We zijn al omringd door tientallen bewakingscamera’s en er komen er nog een paar tientallen bij en de agent die het verkeer staat te regelen kan best wel een James Bond undercover zijn. U weze gewaarschuwd.

Uit De Streekkrant w49/2015

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s