Airportbedenkingen

Ik blijf het vreemd vinden. ’s Morgens vroeg op een overvolle autostrade naar Brussels Airstop rijden. Thuis instappen in ons dorpje aan zee. Ietwat meer dan 100 km verder terug uitstappen en plots in een kosmopolitische wereld terecht komen. Daar zonder ook maar één keer je ID te moeten tonen alle controles voorbij geraken. Onderweg wel in het gezelschap van 100 andere mensen je broeksriem moeten uitdoen, schoenen af, laptop uit de tas. Voor één keer werd ik niet gefouilleerd. Het is rustig hier vandaag om 6.30 AM in de luchthaven. Winterweekdag. Slechts een verloren toerist. Oudjes, wellicht op weg naar een vleugje zon. Een paar jongeren, dolenthousiaste rugzakreizigers. Mannen in kostuum met aktentas. En ik loop daar ook ergens tussen. Brussels Airlines brengt me naar Lyon vandaag, vanwaar het verder gaat richting Vallée du Valgaudemar. Na een sneeuwwandeling in het Parc National des Ecrins volgt een bezoek aan een chocolatier, altijd een gevaarlijke onderneming met Belgen, vind ik. Slapen doen we niet in de iglo, door de late sneeuwval is die niet klaar. Er staat een kamer in een chambre d’hôtes op mij te wachten in La Grange des Ecrins à Chabottes. Mijn reisgezelschap ken ik nog niet. Die zal ik straks aan gate A48 ontmoeten. Braven houdt thuis de wacht. De Kinderen zijn blij dat ze een paar dagen papa voor zich alleen hebben. Maandag zal ik een ervaring rijker zijn, en nog eens zo blij met het trio dat thuis op me wacht. En u, u zal het allemaal kunnen lezen op http://www.dekriebelopreis.com. En zien want ik heb mijn nieuwe Nikon bij.
Airportgroetjes.
Kriebel.

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s