Boekentip: Import, de nieuwste van Pieter Aspe. Een interview.

Wat vraagt een mens aan een schrijver die de voorbije jaren al ontelbare keren en meer de pers te woord moest staan?  Wel, soms weet ik het ook niet meer. Maar geen nood, ik liet mijn stagiaire op Pieter Aspe los, en  zij wist het wel. ’t Resultaat van het gesprekje met haar boekenidool is hier wel een publicatie waard, vond ik. Een gastblog dus van de hand van Raquel Schiltz.

En ja, ik heb zijn nieuwste boek ook met graagte gelezen. Liggend aan een zwembadje ergens aan de Costa Blanca. In het gezelschap van een fris glas …water. Want in tegenstelling tot Aspe himself kan ik voor 6pm geen grote hoeveelheden alcohol aan… Serieus, ik heb genoten van Import. Keer op keer sleept de auteur me mee in een spannend en entertainend verhaal. Keer op keer verrast hij me met de snelheid waarmee hij inspeelt op de actualiteit. Keer op keer bewonder ik de subtiliteit waarmee hij zijn levensvisies in zijn tussenzinnetjes hier en daar verstopt. Merci Pierre Aspeslag.

Ter info: Korte inhoud Import :

Het lijk van een man spoelt aan op het strand van Zeebrugge. Een gokker belt de politie. Kort daarop worden hij en zijn buren op brute wijze vermoord door twee Russische criminelen. Toeval? Of iets veel ergers? Van In onderzoekt de bizarre moorden, maar staat voor een raadsel. Hij krijgt ongevraagd de hulp van Hakim, een Syrische vluchteling die voor de Europese veiligheidsdienst werkt. Samen vormen ze een verbazend sterk team, tot blijkt dat terroristen van plan zijn een bomaanslag te plegen. Achterdocht en paranoia verblinden het rechercheteam en dreigen het onderzoek te verscheuren. Wie kan Van In nog vertrouwen? Wie zijn de vijanden die het land op zijn grondvesten doen wankelen? De ultieme nachtmerrie van iedere veiligheidsdienst.

Pieter Aspe bedient zich in Import, net zoals in zijn vorige boek Het oor van Malchus, van het ‘wat als’-principe: wat als er tussen de massa’s vluchtelingen die in ons land aankomen een mol zit, met alleen maar slechte bedoelingen? In die zin kan Import gelezen worden als het spiegelboek van Het oor van Malchus.

En onderstaand dus, het korte interviewke. Enjoy.

 

 

Pieter Aspe nipt van een Omer wanneer ik de eer krijg zijn hand te schudden. De gerenommeerde auteur die in mijn geheugen gekend staat als de man die graag een pint drinkt, doet zijn naam eer aan. De populairste auteur van Vlaanderen heeft net zijn 38ste boek uit, hij was nog aan het nagenieten van de lovende woorden van zijn uitgever Karel Dierickx, toen ik hem feliciteerde en mijn vragen begon af te vuren.

Zijn er dingen dat uw lezers nog niet weten over u? “Ik heb geen idee. Alles over mij staat te lezen op het internet. Vraag maar iets wat je denkt nog niet te weten.”

Was auteur worden een kinderdroom? “Neen helemaal niet. Ik wilde altijd houtbewerking doen, niet zoals tafels en stoelen maken maar bijvoorbeeld instrumenten zoals gitaren of een viool.”

Heeft u dit dan ook gevolgd in het middelbaar of eventueel in het hoger onderwijs? “Neen, ik ben namelijk niet echt handig. Ik heb het geprobeerd maar mijn onhandigheid stond in de weg. Aan het hoger onderwijs heb ik Politieke en Sociale Wetenschappen proberen te studeren. Maar na nog geen jaar ben ik dat dan maar gestopt en beginnen werken.”

In de heilige bloedkapel in Brugge? Daar is uw schrijf carrière toch gestart? “Ja dat klopt, maar ik heb heel wat verschillende beroepen daarvoor gedaan. Zoals de zeevaartpolitie is er één van maar ook meubelrestaurateur heb ik gedaan.”

Hebt u een idee hoeveel interviews u de laatste jaren al hebt gegeven? “Heel veel, het gebeurt dus niet vaak dat de pers mij nog kan verrassen. Maar ik herinner mij niet dat er ooit iemand heeft gevraagd wat mijn kinderdroom was. Daar heb je mij wel kunnen verrassen.”

Schrijft u met deadlines en hoe begin je nu aan zo’n boek? “Ik schrijf altijd met een deadline. Ik weet nu al wanneer het volgende boek ongeveer klaar moet zijn. Aan zo’n boek begin ik met een thema of een idee. Daar werk ik dan verder op uit en uiteindelijk komt het schrijven vanzelf. Door mijn grote passie voor het schrijven heb ik daar geen probleem mee.”

Pieter Aspe de auteur die als kind houtbewerking wilde doen en waar heel Vlaanderen bijna alles over weet. De man die bijna geen boeiende vragen meer krijgt, want “Je vindt toch alles terug op het internet” zoals hij zelf zegt. Het was een hele eer hem eens te mogen interviewen, een super leuke ervaring erbij in mijn stage periode.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s