Over Willy Sommers, de moshpit van Pukkelpop en de kennismaking met The Fever 333

Opvoeding is een acte die bestaat uit tweerichtingsverkeer.

Als ouder probeer je je kinderen een aantal waarden en normen mee te geven.

Als kind probeer je aan je ouders jouw leefwereld te tonen.

Als je geluk hebt tenminste. Dat je ouders die willen leren kennen.

Of dat je kinderen je hun wereld willen tonen.

En dat ik geluk heb gehad.

Toen Pearl Jam werd aangekondigd als headliner voor Werchter sprongen zowel Zoon als ik een gat in de lucht. Opvoeding geslaagd zou je denken als je samen met 70 000 man ‘Arms raised in a V with pools of maroon below…’ staat mee te schreeuwen en je nog weet waarover de lyrics het hebben ook.

Maar ik heb nog meer geluk.

Toen The Fever333 werd aangekondigd als een van de alternatieve bands die op Pukkelpop zou spelen heeft Zoon mij meegenomen naar het verre Kievit. Terwijl op een ander podium Willy Sommers Pukkelpop de Polonaise leerde stappen, leerde ik alternative hard core punk music uit de verre States kennen. Net als den Willy voelde ik mij op slag 20 jaar jonger. En oneindig dankbaar om zoveel jonge muzikale genialiteit én levenswijsheid van dichtbij – ja we stonden helemaal op de eerste rij – te mogen leren kennen. En neen, ik niet meegedraaid in de moshpit. Ik ben een mama. Ik heb voor de rugzak en de sjakossen van de ronddraaiende jeugd gezorgd…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s