Ik heb nog eens een keertje een Kriebeltje geschreven…

De bel gaat.

“Ach,”  denk ik op dag 2 van mijn eerste werkweek zonder werk, “weer een aangetekende brief.” Maar neen. Voor mij staat een knap ouder geworden heerschap met een wit grijzende snor.

“Mag ik iets vragen,” zegt hij. “Denkt u dat God nog van u houdt?”

“Neen,” denk ik. “Maar ach,” denk ik opnieuw, “wie ben ik om de man uit zijn illusie te halen en hem te vertellen dat God niet bestaat?”

“Neen, dank u,” antwoord ik beleefd afwijzend. Hij begrijpt de boodschap. “Wenst u iets om te lezen,” vraagt hij nog. “Neen dank u,” zeg ik opnieuw met mijn mooiste glimlach.

Ik heb een mooie glimlach. Dat weet ik.

In een vlaag van empathie wens ik hem een heel mooie dag toe en veel succes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s