Spring is coming (en ander goed nieuws…)

De lente is in het land!

Geloof me vrij, ik heb dit goede nieuws niet uitgevonden. Het werd me officieel medegedeeld door de Zwingids zaterdagmorgen tijdens een zaligvroege winterochtendwandeling. Wijzend op het ontspruitende knopje van een plant waarvan ik uiteraard de naam al ben vergeten, toonde hij de bewijsstukken aan zijn attente groep natuurliefhebbers en vogelaars. (I know, vreemd woord die term…) Allen samen waren we, schat ik, met zo’n 40 man verspreid over verschillende gidsen. Allen waren door Het Zwin uitgenodigd omdat zij trouwe bezoekers van Het Zwin zijn, abonnees die jaarlijks verscheidene keren het natuurpark bezoeken. Ik heb intens genoten van de wandeling. Het Zwin straalt elk seizoen op een andere manier en zelfs op deze grijze winterse dag was het mooi. Ik heb veel bijgeleerd over de in het Zwin wonende vleermuizenpopulatie en ik heb een torenvalk gezien. Even had ik het moeilijk toen ik zag wat de voorbije springvloed allemaal in de Zwinvlakte had laten aanspoelen. Plastic ten overvloede. Er is nog veel werk aan de winkel om bewustwording wereldwijd op land en op zee te doen groeien. Maar elke stap helpt. Elk stuk plastic dat we niet gebruiken, elk stukje vuil dat we oprapen is een stap vooruit.

Na de inspirerende wandeling, volgde een uiteenzetting over de plannen en de acties van het Zwin in 2019. Ik heb vooral onthouden dat er volop wordt ingezet op onze jeugd. In februari worden een nieuwe reeks ‘educatieve belevingselementen’ in gebruik genomen met o.a. een tunnel voor holendieren waar kinderen door kunnen ploeteren, een boomkikkerparcours waarbij ze moeten opletten niet opgegeten te worden door de reiger en een ooievaarsnest waarin ze zich hoog boven het park helemaal met de bewoners van het Zwin kunnen identificeren.  Na de wandeling en de speeches volgde een héél lekkere receptie met o.a. vol-au-vent hapjes. Ik heb nu ook proefondervindelijk ondervonden dat je in The Shelter meer dan gewoon lekker kan eten. Ik zie al uit naar het volgende bezoek. Sowieso wordt dit 5 mei voor een ontbijt na de vroegemorgenwandeling. Misschien kunnen we zelfs nog eerder een bezoekje inplannen. Want het Zwin bezoeken, dat moet je in 2019… gewoon doen. (Forgive me ‘smiley met knipoog’) Volg alvast samen met mij het programma op www.zwin.be.

De ochtend in het Zwin was trouwens nog maar het begin van wat een fijn gevulde dag werd. In de namiddag heb ik mezelf getrakteerd op een bezoekje aan de kapper (New You op hun nieuwe locatie in de Kalvekeetdijk 19) voor een soignement en hoofdmassage. Ben net niet (of misschien net wel in slaap gevallen.) Later op de dag volgde nog een hapje en een drankje in Stal Oostengem. Eind december mochten twee pupillen van trainer Kristof Vanhooren de finale stijlspringen in Mechelen rijden. Dit mooie resultaat van maanden trainen mocht wel gevierd worden, vonden de ouders, waarvoor ook hier een dikke merci. (Er waren Misérable dessertjes van Gaelens bij. Om vingers bij af te likken.) (Wat ik dus ook effectief heb gedaan.) Echtgenoot en ik moesten helaas vroeg weglopen van deze lekkere hapjes. Zaterdagavond was immers  de avond van de nieuwjaarsreceptie van Open VLD Knokke-Heist. Ook daar waren de hapjes lekker en het gezelschap goed, groottalig en welgezind. Er werd getoost en gepraat dat het een lieve lust was, plannen gesmeed voor de toekomst en genetwerkt, zoals dat heet. Gastspreker Vincent van Quickenborne gaf een speech waar iedereen door werd weggeblazen. Ik was trots op zoon die voor de technische installatie had gezorgd. De dochter van Marnix was fotografe van dienst. Ik was ook trots op haar. Haar sfeerbeelden vind je op de Open VLD Knokke-Heist facebookpagina. Iedereen die de voorbije verkiezingen tot een succes had geleid werd in de bloementjes gezet. Echtgenoot zag dat het goed was. Zoon heeft ook een paar sfeerbeelden genomen van zijn blije mama. Het vele poseren leidde hier en daar tot een paar gekke bekken. Gelukkig.

Nog nieuws? Ja. Zondag ben ik ver omvergeblazen. Niet alleen door de zeer harde wind aan zee maar vooral door de moed en het doorzettingsvermogen van de 291 gekke deelnemers (waaronder Echtgenoot en Zoon) aan de Mountainbike Beach Challenge. De wedstrijd is elk jaar lastig. Er is altijd wel een beetje wind en af en toe wat regen maar nu was het echt zot. Dikke merci aan de medewerkers die tegen wil en dank ook de barre weersomstandigheden moesten trotseren. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik na de start ben gevlucht naar tante José alwaar op zondagvoormiddag altijd de porto klaar staat. Daarna heb ik mijn genesteld in mijn Play More zetel waar ‘Knowing’ op het programma stond en alwaar ik alweer de conclusie trok dat Amerikanen cracks zijn in het maken van religieuze sciencefiction gedrochten met fantastische special effecten. Perfect voor een zondagnamiddag dus.

En vandaag? Een nieuwe werkweek waarin sollicitaties ingepland zijn en de toekomst lonkt. We gaan richting uur van de waarheid. Ik hou mijn ‘fingers straf crossed’ en hoop op champagne binnenkort.

Keep you informed!

Groetjes.

Christel

 

 

Politiek rocks!

Wie denkt dat politiek een saaie bedoening is, is er aan voor de moeite. Politiek rocks, en hoe!

De sfeer op de nationale Open VLD Nieuwjaarsreceptie was te vergelijken met die op een rockconcert. De locatie alleen al was fantastisch. De receptie vond plaats in de spectaculaire (maar barkoude) eventhall in het Kanal-Centre Pompidou ingericht in het historische Citroëngebouw in Brussel dat is omgevormd tot een museum. Een iconische ontdekking.

Zowat alle ‘grote’ namen uit de politieke Open VLD-wereld waren present. Vrienden, sympathisanten, nieuwelingen gedroegen zich als groupies. Er was bijna geen tijd voor een apero, laat staan om te genieten van het uitgebreide buffet. Selfies nemen was het nationale werkwoord. Netwerken werd de meest populaire sport. De voorzitter Gwendolyn Rutten werd luid toegejuicht na haar speech boordevol ambitie en me, I loved it. Ik zou hier een heel discours kunnen geven over waarom en hoe en wat en standpunten uiteenzetten over klimaat, samenleving en economie. Dat zal ik hier nu niet doen. Ik zal het hier houden bij één woord dat als een blauwe draad door de avond liep en dat is positivisme. Ik mag dan nog niet zo lang politiek actief zijn, achter de schermen volg ik het gebeuren al lang. In Knokke-Heist zijn we een ster in het uitdragen van positivisme. Ik ben zelf een positief mens. Ik ben enorm blij dat er ook buiten ons Knokke-Heist zoveel positivisme te vinden is. Er  is immers enorm veel negativisme in de wereld. We kunnen vele redenen opsommen om negatief te zijn. Maar we gaan voor positief. Voor oplossen, voor … en ja daar zijn we… ‘gewoon doen’. M.a.w. ik heb me laten gaan in mijn groupie zijn, getuige onderstaande foto’s, waarvoor dank aan LVN. Ook een dikke merci aan het team Open VLD Blankenberge, voor de inspirerende gezelligheid.

Elke dag een beetje meer ben ik gemotiveerd om mee te werken aan de toekomst van ons Knokke-Heist. Gisteren hebben we daartoe een volgende stap gezet. Ik heb samen met ‘collega-raadsleden’ van Knokke-Heist, zoals we ons zo officieel mogen noemen een ICT-opleiding gevolgd én ik ben vanaf nu voor iedereen ook te bereiken via christel.bedert@knokke-heist.be.

Verder heb ik ook de grote eer en het genoegen samen met de ploeg Open VLD Knokke-Heist u, vrienden en familie en kennissen, uit te nodigen voor de Open VLD Nieuwjaarsreceptie nu zaterdag 26 januari om 18u30 in de Wim’s Knokke-Heist.

 

Gastspreker is Vincent Van Quickenborne. Ook hij mocht met mij op de foto…

Geef me seintje vooraf aub als je er graag wil bij zijn. Je kent het adres : christel.bedert@knokke-heist.be.

 

 

Ga je mee terug naar Tsjechië?

An open mind creates an open heart”

Eentje uit de arciefdoos #appetitetodiscover

Christel Bedert

Bye bye vooroordelen

Maandag vertrokken met een valies vol vooroordelen. Woensdagavond thuis gekomen met de zekerheid terug te gaan: Tsjechië in vijf gepareerde prejudices.

1. Pasport please?

Vooroordeel 1…

Ietsie pietsie rode wangen had ik. Gelukkig kon de andere kant van de e-meel-lijn dat niet zien. Of ik een internationaal paspoort nodig had om naar Tsjechië te reizen, had ik gevraagd. Of een visum? Tuurlijk niet. De Tsjechen zijn evenveel lid van de Europese Unie als jij en ik dat zijn. Schengenland zelfs. Ware het niet dat je ID gecontroleerd wordt voor je op het vliegtuig stapt, kwestie dat ze weten wie er mee is, mocht die plots van de radar verdwijnen. En ware het niet dat je je bijna moet uitkleden om door de screening te geraken. Kwestie dat wij niet met bommen op het vliegtuig stappen en die mannen (en vrouwen of course) van de screening daar ook…

View original post 1.050 woorden meer

Solliciteren is een fulltime job (en kousen sorteren ook…)

Als je een blik in mijn (papieren) agenda werpt, zal het je meteen opvallen : solliciteren is een fulltime job. Er bestaan telefoons, bezoeken, gesprekken, persoonlijkheidstests, checks op sociale vaardigheden, salestests en diepte-interviews in alle geuren en kleuren. Ik peins dat ik de voorbije twee weken ze zowat allemaal al heb mogen ontdekken. Ik heb al 15 keer aan wildvreemden mijn meest persoonlijke levensloop verteld, heb al 4 keer mijn persoonlijkheid ontleed gezien door allerhande soorten artificiële intelligentietoestellen. Aan eentje heb ik het beroep van mijn ouders moeten toelichten, een ander concludeerde aan het feit dat ik in het bezit ben van een wagen dat ik ‘in staat ben mezelf te verplaatsen’. Dit alles terwijl de essentie van een langdurige samenwerking met een persoon en een bedrijf maar op één enkel gegeven berust. Ik verwoord het voor de gelegenheid bij monde van de mens die me gisteren uitnodigde voor een volgende gespreksronde: ik heb hier een goed gevoel bij. Dat de computers dit bevestigen is natuurlijk altijd mooi meegenomen. Ik mag dan ook eenieder die me genegen is, gerust stellen. Ik heb een goed gevoel dat tegen het einde van de maand of een klein beetje later ik met trots en opluchting een nieuwe job zal mogen aankondigen. Stempelen vanaf 1 maart zit er voor deze ondernemende dame niet in.

In tussentijd ben ik voor de gelegenheid momenteel ook nog fulltime huisvrouw. Dat houdt in dat ik erover nadenk om de grote kuis te doen. Echtgenoot is al gestart met het afwassen van het plafond in de badkamer. Ik ben ondertussen al effectief gestart met het ‘schommelen’. Vrij vertaald uit het West-Vlaams is dit ‘opruimen’. In hippe taal heet dit ‘minimaliseren’. Snuisterend door mijn herinneringendozen kom ik daar de meest verrassende zaken tegen, zoals een lijstje met bezochte campings in 2012 (ben ik dat jaar wel thuis geweest?) en een bewijzend certificaat dat ik samen met Czech Airlines de 75ste verjaardagsvlucht Praag-Brussel heb mogen meevieren in een Airbus 319/OK 632. Ik heb toen ook een sfeervol filmpje gemaakt.

Tijd verloren heb ik ook de voorbije weken. Meestal was dat met het sorteren van kousen. Er is iets zeer vreemds gaande met mijn wasmachine. Elke keer ik er een paar kousen in gooi, komt slechts de helft van dit paar er terug uit. Ik heb zo al een hele doos gedumpte kousen verzameld. Als ik hun originele partner niet terug vind, probeer ik ze tindersgewijs te koppelen aan een nieuwe. Dat is niet simpel, wat logisch is natuurlijk, partnerselectie is een wetenschap op zich. Net zoals bij het solliciteren is er ook hier maar één iets wat écht telt.

Het vinden van de perfecte match waarbij alle partijen zich goed voelen.

Keep you informed my friends!

 

Raadslid Bedert, tot uw dienst Knokke-Heist

We hebben een nieuwe start genomen in 2019 en hoe… Op de derde dag al van dit magische nieuwe jaar ben ik ‘ingezworen’ als gemeenteraadslid en OCMW-raadslid van Knokke-Heist en tevens ook verkozen tot politieraadslid, dit ten overstaan van onze burgemeester graaf Lippens. Dit bijzondere moment werd door verschillende fotografen vastgelegd maar eentje had ook mijn smile te pakken, waarvoor dank Annemarie Maertens.

Met de glimlach, met veel engagement, authenticiteit en empathie is hoe ik mij de voorbije jaren op verschillende vlakken altijd heb ingezet voor mijn werk, voor mijn gemeente, voor mijn familie en voor mijn lezers. Het is hoe ik me de volgende zes jaar ga inzetten voor mijn mede-inwoners en bezoekers van ons Knokke-Heist. Zonder als een politieker te willen klinken : dit is een belofte. Mensen die me kennen weten dat dit waar is. Wie me (nog) niet kent, zal dit wel ontdekken. De eerste periode van ‘raadslid zijn’, is er vooral eentje van inwerken en bijleren. De eerste bladzijden van mijn ‘to do’ notitieboekje zijn al ingevuld, de eerste opleidingen zijn al gevolgd, ja zelfs de eerste nieuwjaarsreceptie is al achter de rug…

Ik bedank iedereen die me hier heeft gebracht. Mijn altijd ondersteunende echtgenoot Daniël Rijckaert en onze kinderen Daphné en Stanny in de allereerste plaats. Ik denk niet dat Echtgenoot op het moment dat wij elkaar het ja-woord gaven al wist dat hij zo’n ondernemende vrouw in huis had gehaald, maar in ieder geval, wat ik ook doe, hij is er altijd voor mij en nu nog meer dan vroeger. De kinderen zijn ondertussen zelfstandige entiteiten geworden. Dochter heeft vandaag haar eerste examen in Howest. We keep fingers crossed en het kaarsje brandende. Zoon combineert op een schitterende manier zijn ASO Economie-Moderne Talen met zijn muziekopleiding. Ik zou het fantastisch gevonden hebben mochten mijn ouders er vandaag nog bij geweest zijn maar laat ons zeggen dat ze in ons hart altijd heel dicht bij ons zijn.

Tevens dank ik eenieder die mij zijn of haar stem of de partijstem heeft gegeven. Ik heb jullie vertrouwen gekregen. ik zal er alles aan doen om deze waar te maken. Een speciale merci aan schepen Kathleen van der Hooft die mij in haar politiek engagement heeft meegenomen en aan ere-schepen Danny Despiegelaere voor zijn steun reeds vele jaren. Uiteraard ook een stevige big hug aan mijn familie en schoonfamilie, en especially aan mijn ‘friends’, de echte, de virtuele en de mix van beide. Onmisbaar zijn jullie.

Raadslid zijn is, zoals ik zei, een engagement. Het is verre van een fulltime job. In het dagelijkse leven ben ik momenteel volop aan het solliciteren. Ik ben door de saneringen in het bedrijf waarvoor ik werkte momenteel ‘thuis’ en heb volop tijd voor de was en de plas en het maken van verse quiche. Ik volg een cursus Duits want ik heb gemerkt dat als je als vertegenwoordiger of account manager de baan op wil daar nogal wat opportuniteiten te rapen vallen. Verder doe ik ook wat ik al altijd heb gedaan, zijnde genieten van de kleine dingen des levens. Zoals van de muziek op de blues jam in de Tracks & Travellers. (Je ziet daar zowaar soms topmuzikanten aan het werk.) Van een zetel/deken/Telenet Play More Sopranos momentje. (Game of Thrones komt terug in april).  Van mijn wekelijks babbeltje op Radio Kompas. (Zondag was Daniël eens mee. Hij heeft zijn radiodebuut gemaakt. Ik apetrots.) Van een wandelingetje langs de vaart met onze Chloë. (Pup wordt 9 jaar eind deze maand.) Van het kijken naar onze voederboom in de tuin. (Druk bezocht. We hebben weer meesjes en een roodborstje ‘in huis’.) Van een koffie met een stuk chocola. (Ben nooit mager geweest en zal het hopelijk ook nooit worden.) Van het schrijven van een stukje tekst. (Ook in 2019 blijf ik hier heel graag reistips met jullie delen.) Ik geniet van het gelezen worden.

Ik wens jullie allen een heel fijne dag toe.

Met hartelijke groeten

Christel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een riviercruise, opstap naar een échte cruise?

Ook in 2019 brengen we opnieuw reisverhalen en -bedenkingen
#appetitetodiscover

Appetite To Discover

Enige tijd geleden was ik op de wandel in Düsseldorf langs de oever van de Rijn, alwaar zowaar een riviercruiseschip lag aangemeerd. Het was de eerste keer dat ik een riviercruiser live van dichtbij zag. Het was lang, plat, met leuke terrasjes boven en achteraan een hottub. Het zag er mij claustrofobisch uit enerzijds, maar anderzijds ook en vooral uitnodigend. Echtgenoot vraagt al jaren naar een cruis ervaring – dat heb ik al verteld – maar ik ben bang van de wiebelende zee, en laat de Rijn nu eens iets niet doen en dat is wiebelen, golven, bewegen tout court.

Dus heb ik mij wat geïnformeerd en blijkt er een hele sector achter dat riviercruisen te schuilen. Een van de specialisten terzake zou riviercruises.be zijn.

Zij vatten de bijzonderheden van de riviercruise samen als volgt:

·      Het is feeëriek om vanop het water rustig de landschappen voorbij te zien glijden. Er is…

View original post 246 woorden meer