Ga je mee terug naar Tsjechië?

An open mind creates an open heart”

Eentje uit de arciefdoos #appetitetodiscover

Christel Bedert

Bye bye vooroordelen

Maandag vertrokken met een valies vol vooroordelen. Woensdagavond thuis gekomen met de zekerheid terug te gaan: Tsjechië in vijf gepareerde prejudices.

1. Pasport please?

Vooroordeel 1…

Ietsie pietsie rode wangen had ik. Gelukkig kon de andere kant van de e-meel-lijn dat niet zien. Of ik een internationaal paspoort nodig had om naar Tsjechië te reizen, had ik gevraagd. Of een visum? Tuurlijk niet. De Tsjechen zijn evenveel lid van de Europese Unie als jij en ik dat zijn. Schengenland zelfs. Ware het niet dat je ID gecontroleerd wordt voor je op het vliegtuig stapt, kwestie dat ze weten wie er mee is, mocht die plots van de radar verdwijnen. En ware het niet dat je je bijna moet uitkleden om door de screening te geraken. Kwestie dat wij niet met bommen op het vliegtuig stappen en die mannen (en vrouwen of course) van de screening daar ook…

View original post 1.050 woorden meer

Solliciteren is een fulltime job (en kousen sorteren ook…)

Als je een blik in mijn (papieren) agenda werpt, zal het je meteen opvallen : solliciteren is een fulltime job. Er bestaan telefoons, bezoeken, gesprekken, persoonlijkheidstests, checks op sociale vaardigheden, salestests en diepte-interviews in alle geuren en kleuren. Ik peins dat ik de voorbije twee weken ze zowat allemaal al heb mogen ontdekken. Ik heb al 15 keer aan wildvreemden mijn meest persoonlijke levensloop verteld, heb al 4 keer mijn persoonlijkheid ontleed gezien door allerhande soorten artificiële intelligentietoestellen. Aan eentje heb ik het beroep van mijn ouders moeten toelichten, een ander concludeerde aan het feit dat ik in het bezit ben van een wagen dat ik ‘in staat ben mezelf te verplaatsen’. Dit alles terwijl de essentie van een langdurige samenwerking met een persoon en een bedrijf maar op één enkel gegeven berust. Ik verwoord het voor de gelegenheid bij monde van de mens die me gisteren uitnodigde voor een volgende gespreksronde: ik heb hier een goed gevoel bij. Dat de computers dit bevestigen is natuurlijk altijd mooi meegenomen. Ik mag dan ook eenieder die me genegen is, gerust stellen. Ik heb een goed gevoel dat tegen het einde van de maand of een klein beetje later ik met trots en opluchting een nieuwe job zal mogen aankondigen. Stempelen vanaf 1 maart zit er voor deze ondernemende dame niet in.

In tussentijd ben ik voor de gelegenheid momenteel ook nog fulltime huisvrouw. Dat houdt in dat ik erover nadenk om de grote kuis te doen. Echtgenoot is al gestart met het afwassen van het plafond in de badkamer. Ik ben ondertussen al effectief gestart met het ‘schommelen’. Vrij vertaald uit het West-Vlaams is dit ‘opruimen’. In hippe taal heet dit ‘minimaliseren’. Snuisterend door mijn herinneringendozen kom ik daar de meest verrassende zaken tegen, zoals een lijstje met bezochte campings in 2012 (ben ik dat jaar wel thuis geweest?) en een bewijzend certificaat dat ik samen met Czech Airlines de 75ste verjaardagsvlucht Praag-Brussel heb mogen meevieren in een Airbus 319/OK 632. Ik heb toen ook een sfeervol filmpje gemaakt.

Tijd verloren heb ik ook de voorbije weken. Meestal was dat met het sorteren van kousen. Er is iets zeer vreemds gaande met mijn wasmachine. Elke keer ik er een paar kousen in gooi, komt slechts de helft van dit paar er terug uit. Ik heb zo al een hele doos gedumpte kousen verzameld. Als ik hun originele partner niet terug vind, probeer ik ze tindersgewijs te koppelen aan een nieuwe. Dat is niet simpel, wat logisch is natuurlijk, partnerselectie is een wetenschap op zich. Net zoals bij het solliciteren is er ook hier maar één iets wat écht telt.

Het vinden van de perfecte match waarbij alle partijen zich goed voelen.

Keep you informed my friends!

 

Raadslid Bedert, tot uw dienst Knokke-Heist

We hebben een nieuwe start genomen in 2019 en hoe… Op de derde dag al van dit magische nieuwe jaar ben ik ‘ingezworen’ als gemeenteraadslid en OCMW-raadslid van Knokke-Heist en tevens ook verkozen tot politieraadslid, dit ten overstaan van onze burgemeester graaf Lippens. Dit bijzondere moment werd door verschillende fotografen vastgelegd maar eentje had ook mijn smile te pakken, waarvoor dank Annemarie Maertens.

Met de glimlach, met veel engagement, authenticiteit en empathie is hoe ik mij de voorbije jaren op verschillende vlakken altijd heb ingezet voor mijn werk, voor mijn gemeente, voor mijn familie en voor mijn lezers. Het is hoe ik me de volgende zes jaar ga inzetten voor mijn mede-inwoners en bezoekers van ons Knokke-Heist. Zonder als een politieker te willen klinken : dit is een belofte. Mensen die me kennen weten dat dit waar is. Wie me (nog) niet kent, zal dit wel ontdekken. De eerste periode van ‘raadslid zijn’, is er vooral eentje van inwerken en bijleren. De eerste bladzijden van mijn ‘to do’ notitieboekje zijn al ingevuld, de eerste opleidingen zijn al gevolgd, ja zelfs de eerste nieuwjaarsreceptie is al achter de rug…

Ik bedank iedereen die me hier heeft gebracht. Mijn altijd ondersteunende echtgenoot Daniël Rijckaert en onze kinderen Daphné en Stanny in de allereerste plaats. Ik denk niet dat Echtgenoot op het moment dat wij elkaar het ja-woord gaven al wist dat hij zo’n ondernemende vrouw in huis had gehaald, maar in ieder geval, wat ik ook doe, hij is er altijd voor mij en nu nog meer dan vroeger. De kinderen zijn ondertussen zelfstandige entiteiten geworden. Dochter heeft vandaag haar eerste examen in Howest. We keep fingers crossed en het kaarsje brandende. Zoon combineert op een schitterende manier zijn ASO Economie-Moderne Talen met zijn muziekopleiding. Ik zou het fantastisch gevonden hebben mochten mijn ouders er vandaag nog bij geweest zijn maar laat ons zeggen dat ze in ons hart altijd heel dicht bij ons zijn.

Tevens dank ik eenieder die mij zijn of haar stem of de partijstem heeft gegeven. Ik heb jullie vertrouwen gekregen. ik zal er alles aan doen om deze waar te maken. Een speciale merci aan schepen Kathleen van der Hooft die mij in haar politiek engagement heeft meegenomen en aan ere-schepen Danny Despiegelaere voor zijn steun reeds vele jaren. Uiteraard ook een stevige big hug aan mijn familie en schoonfamilie, en especially aan mijn ‘friends’, de echte, de virtuele en de mix van beide. Onmisbaar zijn jullie.

Raadslid zijn is, zoals ik zei, een engagement. Het is verre van een fulltime job. In het dagelijkse leven ben ik momenteel volop aan het solliciteren. Ik ben door de saneringen in het bedrijf waarvoor ik werkte momenteel ‘thuis’ en heb volop tijd voor de was en de plas en het maken van verse quiche. Ik volg een cursus Duits want ik heb gemerkt dat als je als vertegenwoordiger of account manager de baan op wil daar nogal wat opportuniteiten te rapen vallen. Verder doe ik ook wat ik al altijd heb gedaan, zijnde genieten van de kleine dingen des levens. Zoals van de muziek op de blues jam in de Tracks & Travellers. (Je ziet daar zowaar soms topmuzikanten aan het werk.) Van een zetel/deken/Telenet Play More Sopranos momentje. (Game of Thrones komt terug in april).  Van mijn wekelijks babbeltje op Radio Kompas. (Zondag was Daniël eens mee. Hij heeft zijn radiodebuut gemaakt. Ik apetrots.) Van een wandelingetje langs de vaart met onze Chloë. (Pup wordt 9 jaar eind deze maand.) Van het kijken naar onze voederboom in de tuin. (Druk bezocht. We hebben weer meesjes en een roodborstje ‘in huis’.) Van een koffie met een stuk chocola. (Ben nooit mager geweest en zal het hopelijk ook nooit worden.) Van het schrijven van een stukje tekst. (Ook in 2019 blijf ik hier heel graag reistips met jullie delen.) Ik geniet van het gelezen worden.

Ik wens jullie allen een heel fijne dag toe.

Met hartelijke groeten

Christel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een riviercruise, opstap naar een échte cruise?

Ook in 2019 brengen we opnieuw reisverhalen en -bedenkingen
#appetitetodiscover

Appetite To Discover

Enige tijd geleden was ik op de wandel in Düsseldorf langs de oever van de Rijn, alwaar zowaar een riviercruiseschip lag aangemeerd. Het was de eerste keer dat ik een riviercruiser live van dichtbij zag. Het was lang, plat, met leuke terrasjes boven en achteraan een hottub. Het zag er mij claustrofobisch uit enerzijds, maar anderzijds ook en vooral uitnodigend. Echtgenoot vraagt al jaren naar een cruis ervaring – dat heb ik al verteld – maar ik ben bang van de wiebelende zee, en laat de Rijn nu eens iets niet doen en dat is wiebelen, golven, bewegen tout court.

Dus heb ik mij wat geïnformeerd en blijkt er een hele sector achter dat riviercruisen te schuilen. Een van de specialisten terzake zou riviercruises.be zijn.

Zij vatten de bijzonderheden van de riviercruise samen als volgt:

·      Het is feeëriek om vanop het water rustig de landschappen voorbij te zien glijden. Er is…

View original post 246 woorden meer