Categorie archief: Appetite to Discover – Food & Travel

Christel reist, eet en ontdekt

44. Er zit meer kunst in je dan je denkt

Zoals je gisteren kon lezen, doe ik dus zogezegd niet aan kettingbrieven.

Ik neem af en toe wel een ‘uitdaging’ aan. Zo loopt op mijn facebookpagina momenteel de tien dagen van de kunstliefhebber. Ik heb mij geëngageerd om verspreid over tien dagen tien keer een beeld te posten die mij op de een of andere manier heeft geraakt. Als mens die vooral door woord en muziek gepassioneerd is, vond ik het wel een challenge om op zoek te gaan naar tien beelden in mijn leven. Ik heb het geluk te kunnen putten uit het rijkelijke gevuld reisarchief.

Een paar jaar geleden was ik in samenwerking met Romantik Hotels als reisjournalist op roadtrip doorheen Zwitserland, Oostenrijk en Duitsland. We belandden in Krumbach, een ontzaglijk klein dorpje met 1000 inwoners gelegen in het westen van Oostenrijk. Het is een dorpje waar je zo zou doorrijden of doorwandelen ware het niet dat sinds 2014 het een plaats op de wereldkaart veroverde met zijn architecturaal project BUS:STOP.

Toen de bushokjes van Krumbach aan vervanging toe geraakte, schreef het dorpje een architectuur wedstrijd uit. Het resulteerde in de bouw van zeven bushaltes ontworpen door architecten afkomstig uit verschillende landen. De Belgische ontwerpers lieten zich inspireren door de bergen. Ze noemden hun bushokje De Kapel. Omdat een kapel in de bergen door de eeuwen heen altijd al schuilplaatsen zijn geweest die je beschermen tegen natuurelementen. Of tegen jezelf. De bushalte van de Noren simuleert een tribune voor een tennisveld, dat van de Russen is een doorkijkhut.

Het internationale project werd gerealiseerd met de hulp en dank zij de betrokkenheid van de dorpbewoners van Krumbach. Het werd gebouwd met de medewerking en met de Kraftmanschap van hun allen. Een klein uithoekje in Oostenrijk, herbergt een groot verhaal. Het is zeker meer dan een stop waard op een (door)reis in, naar of van Oostenrijk.

Ik vond dat een mooie story om hier te delen. Mijn volledige reisverslag van de roadtrip lees je HIER.

 

De muziekbijdrage mag ook wel roadtripmuziek zijn, vind ik. “I’ve been driving all night, my hands wet on the wheel.”

 

41. Tweedeverblijver van harte welkom

De politieke soap in België was gisteren van danig kaliber dat ik door de grond kon zakken van schaamte voor het feit dat ik Belg ben en nog erger, een (politiek) geëngageerde Belg dan nog wel.

Op dezelfde dag dat de gouverneur van West-Vlaanderen oproept niet naar de kust te komen, declameert de Vlaams Minister-President dat tweedeverblijvers met onmiddellijke ingang opnieuw welkom zijn in hun tweedeverblijf. Tegelijkertijd herhaalt de Veiligheidsraad dat er geen virologische reden is waarom mensen niet in hun tweede thuis de lockdown zouden mogen doorbrengen maar vindt de federale Premier dat ze het voor de zekerheid toch eerst nog eens moet vragen aan de tien kustburgemeesters.

De spelletjes haantje de voorste spelen, wie luidst roept, meest krijgt en ik durf, ik durf wat jij niet durft vierden tot op een beschamend niveau hoogtij.

Maar het is het resultaat dat telt. En dat is dat tweedeverblijvers terug welkom zijn in hun tweedeverblijf. Of dit nu een chique villa is in het Zoute of een stacaravan een beetje buiten het Zoute. Of je nu eigenaar bent of voor een jaar hebt gehuurd. Je bent welkom. De beslissing is plots gekomen. Te plots om goed te zijn maar dat wil niet zeggen dat we er aan de kust niet klaar voor zijn! De winkels zijn open, de take-aways hebben lekker menu’s samengesteld en op het strand is plaats voor iedereen…om te wandelen.

Ik ben gisteren nog eens gaan pootje baden in onze Noordzee. Ik ben blij dat de tweedeverblijvers die per slot van rekening voor vele kustbewoners de grootste bron van inkomen zijn, terug kunnen komen meebaden.

Ik hoop van harte dat de volgende versoepeling van de lockdown beter georganiseerd zal verlopen en vooral dat het wat vooruit zal gaan.

Nu is het aan de stranduitbatingen. Die moeten open. ASAP!

Filmpje: Voor een keer geen stukje muziek maar een stukje Knokke-Heist.

 

36. Dream now, travel later: Düsseldorf

De dag dat we terug zullen kunnen reizen, komt traag maar gestaag dichterbij. Gezien, volgens alle voorspellingen en volgens ons verzamelde gezond verstand, we voor onbepaalde tijd vooral dichtbij gaan reizen, zou het wel eens kunnen dat we nog een keer naar Düsseldorf trekken. (Veel voorwaardelijke wijs, I know. We zien wel wat ervan komt.)

Ik vind Düsseldorf een fijne stad. Dichtbij. Gezellig. Op en top Duits. Ik voel me ook echt thuis in Duitsland. Ik voel me er slank tussen de Duitsers, slanker dan in Frankrijk in ieder geval. En de muziek is er goed. De vorige keer dat we in Düsseldorf waren, was het voor het bijwonen van een concert van Fever333 en van Bring me the Horizon. Ik wil gerust meer van dadde. Bovendien is Duitsland een zeer groen land, met een wijdgestrekte natuur en goed aangeduide wandelpaden. Dat laatste is vooral handig als je geen echte avonturier bent zoals ik.

Het is een bierland ook uiteraard en alhoewel ik er zelf geen drink, geef ik je graag een tip mee. Hét lokale bier van Düsseldorf is het donkere Altbier van bijvoorbeeld Diedels, Füchsen, Uerige of Schlüssel. Volgens een plaatselijk gebruik moet je een bierviltje op je glas leggen, anders zal de Köbes (de kelner) steeds een nieuwe biertje voor je blijven neerzetten, zoals geïllustreerd op de foto…

Als je er een hapje wil eten, dan kan je er eens een Rheinische Sauerbraten (Rijnlands stoofvlees) bestellen, Haxe (schenkel), Flönz (bloedworst) of erwtensoep, die ze hier Äh-zezupp noemen. Of een van de meeste bekende gerechten in Düsseldorf – een Halve Hahn – geen halve kip, maar een Handkäse, een ambachtelijke kaas, met komijn en uien, waarbij een Röggelchen, een klein roggebroodje, wordt gegeten.

New_Altstadt_Uerige_Köbes

Stoofvlees, bloedworst, erwtensoep…zoals ik zei. Ik voel me een slankheid in Duitsland. Heerlijk. De voorwaardelijke wijs zal snel achterwege gelaten worden…

28. Reis later, kook nu met Royal Thai Cuisine Green Curry

#erschuilteenhuisvrouwinmij en meer zelfs… er schuilt ook een bescheiden masterchef in mij. Je moet weten dat toen ik op mijn 26ste bij Echtgenoot kwam wonen, ik nog nooit aardappelen had geschild. Gezien Echtgenoot daar zelf zeer bekwaam in is, doe ik dat vandaag nog altijd zeer zelden tot nooit.

Ik heb mijzelf de voorbije jaren echter wel geschoold in de traditionele Vlaamsche keuken en ik durf te zeggen dat op vandaag ik de lekkerste vol-au-vent maak, de meest heerlijke lasagne en echt onnavolgbare Pommes Dauphinois. Van de Corona-tijd heb ik gebruik gemaakt om wat meer te gaan experimenteren in de keuken met als resultaat onder meer een niet-mooi-gevormde maar toch wel-gesmaakte appeltaart met vanillepudding. Er schuilt meer huisvrouw in mij dan je zou kunnen denken.

Onder het motto ‘dream now, travel later’, heb ik me gisteren gewaagd aan een rijstschotel met kip en Thaise Groene Curry bestaande uit een mengeling van citroengras, galanal, sjalot, limoenblaadjes, koriander, zoete basilicum, Chinese gember, bird’s eye chili, cayennepeper, gewone peper, look, komijn en kurkuma. Van die galangal had ik nog nooit gehoord maar ik heb ontdekt dat het naast zijn smaak ook helpt bij het voorkomen van ontstekingen, artritis en hartziekten. Het bevordert de spijsvertering en helpt bij het hoesten of keelpijn. Ideaal Corona-Food dus.

Onervaren als ik ben in de Thaise keuken ben ik ietwat geschrokken van de graad van ‘spicyness’ van mijn groene curry maar Echtgenoot die voor de gelegenheid eens geen patatjes had moeten schillen was gelukkig. “Ik heb het graag wat pittig,” zei hij. En bovendien waanden we ons allemaal eens één momentje niet in ons kot maar ergens aan de andere kant van de wereld. En geloof me, dat deed deugd.

Net vandaag verneem ik dat het aantal coronabesmettingen ook in Thailand daalt en al een paar dagen op rij onder de 20 ligt. De Thaise regering werkt aan de introductie van een nieuw gezondheidscertificaat voor de horeca, het openbaar vervoer en de toeristische instellingen zodat het zijn toeristen in alle veiligheid  en ondersteund door de hoogste hygiënische normen terug kan verwelkomen. Op naar de toekomst dus. Nog een beetje dromen en hopelijk kan de mensch heel gauw terug op reis.

 

 

23. Vlaanderen mijn land is prachtig.

Ik verneem van mijn contactpersonen bij Glenaki Tourism Consultancy, een PR bureau gespecialiseerd in toerisme met wie ik al vele jaren samenwerk, dat uit onderzoek van Tripadvisor blijkt dat 89%  van de reizigers zich op zijn gemak zal voelen om terug internationaal te reizen binnen de 6 maanden na de crisis, 48% wil al binnen de 3 maanden reizen.

Ik behoor tot de 48%. What did you expect? Ik behoor zelfs tot diegene die in juli – en dat is heel dicht binnen die drie maand – heel graag op wandelvakantie naar Zillertal zou gaan. Ik heb nog altijd hoop.

Ik lees in hetzelfde infobericht dat actieve vakanties het als nieuwe trend zullen halen van het massa all-inn tourisme. Ook zal er meer en meer dichtbij gereisd worden en we gaan volop voor de B-locaties, de Vallée du Loire in plaats van de Côte d’Azur bijvoorbeeld. De kans is groot dat ondanks alle goed hoop en dromen het deze zomer een Côte Belge vakantie zal worden. Dat is ook niet slecht natuurlijk, zeker niet als je bij ons aan zee het strand combineert met het hinterland.

Ik vertel geen zever. Kijk maar naar de foto’s van de Spaanse Linies in Damme waar Echtgenoot en ik vandaag op gewandeld hebben. Eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik zeker al 50 keer voorbij deze locatie was gefietst vooraleer ik er vandaag voor het eerst ben op gestapt.

Soms vraag ik me echt af waarom we met al die natuurpracht en geschiedenis die we dichtbij huis hebben überhaupt nog op reis willen gaan.

Vlaanderen mijn land is prachtig.

7. Geluk zit hem in… de natuur

Een wist-je-datje. Vorige maand werd Finland in het World Happiness Report 2020 van de Verenigde Naties voor de derde keer op rij uitgeroepen tot het gelukkigste land ter wereld. In totaal werden 156 landen aan de hand van zes criteria onderzocht. Als je aan een Fin vraagt wat hem gelukkig maakt, zal bij het merendeel onder hen de natuur onder het rijtje antwoorden vallen. 70% van het landoppervlakte van Finland is bos. De schone lucht, weidsheid en stilte zijn deel van ’s lands grootste troeven.

België staat op de 20ste plek in de lijst van gelukkigste landen. De natuur staat in mijn persoonlijk top 3 van dingen die me gelukkig maken voor, tijdens en zeker ook na Corona tijdperk. Het meest van al geniet ik van de natuur als ik samen met Echtgenoot ga kamperen, als ik aan de ontbijttafel thuis naar de vogels in de voederboom zit te kijken of als ik, zoals daarnet, samen met Dochter en hond op ochtendwandeling ga langs de vaart. 

Geniet ook van uw weekend, beste lezer. #staysafe. Laat u niet verleiden om dingen te doen die nieuwe besmettingen teweeg kunnen brengen. Zoek de natuur rondom u. Misschien wordt u er ook een beetje meer Fin door. Of een beetje meer Katrina & The Waves.

Extra weetje – omdat ik ook trouw wil blijven aan het gedeelte ‘Appetite’ van Appetite To Discover. De Finnen blijken ook echte ‘zoetemondjes’ te zijn én koffieverslaafden. Ze consumeren zo’n 10 kilo koffie per persoon per jaar. Die koffie combineren ze graag met een kaneelbroodje of  ‘Korvapuusti‘ wat zoveel betekent als ‘een draai om je oren’. Een ‘pullakahvit’ is letterlijk vertaald een ‘broodje koffie’. Voor veel Finnen is het nuttigen van dit kaneelbroodje een van de hoogtepunten van de dag en ze maken zich niet zo druk over de calorieën – prima comfort food dus. In tijden van Corona. Onderstaand het recept. In het Engels. Zal wel lukken, hoop ik?

 

5. Dream now – Travel later

We mogen tussen al mijn serieuze schrijfsels door niet vergeten dat ik ook nog altijd hobby-reisschrijfster ben. En een echte reiziger laat zich door geen enkele quarantaine tegenhouden! Gek genoeg is mijn bucket list de voorbije weken korter geworden. Ballast heb ik eruit gegooid. Wat overblijft is wat ik écht wil, waar ik écht van droom. Zo heb ik op één der vorige reizen de ongelooflijk pech gehad dat ons persgroepje te laat was voor het vertrek van de Bernina Express. De treinrit in, op en over het Zwitsers pracht staat nog altijd hoog op mijn verlanglijstje. In afwachting daarvan koester ik het motto van de Zwitserse dienst van Toerisme ‘Dream now – Travel later’ en laat ik mezelf graag mee leiden doorheen de virtuele beelden van de treinrit die ik ooit nog eens wil maken. (Klik op de foto.)

Dream now - travel later Appetite To Discover

Naast het kijken naar droombeelden van bestemmingen waar we nu even niet heen kunnen, kunnen we ook lekker internationaal gaan koken.  Blijkbaar zijn de Zwitsers bekend voor hun traditionele Zwitserse Paastaart. De taart zou gemaakt zijn van rijstepap en een ware lekkernij zijn voor groot en klein. Het recept is relatief eenvoudig – so I’ve been told – en de bereidingstijd bedraagt een klein uur. (Reken daar voor mij wel wat langer voor. #erschuilteenhuisvrouwinmij weetjewel, maar ze is vaak ver te zoeken.)

Zelf dus nog niet uitgetest maar mocht je je hier aan wagen, laat me dan zeker weten hoe het was. Of nodig mij na Corona eens uit voor een hapje. Onderstaand het recept. Klik ook eens op de taart zelf voor een meer uitgebreide blik op de Zwitserse keuken.

Muziekliefhebbers scrollen onmiddellijk door naar onder.

Appetite to discover paastaart zwitserland

Zwitserse Paastaart:

Bakken: Verwarm de oven voor op 180 ºC (heteluchtoven: 160 ºC). Bak de taart ca. 45 minuten in het midden van de oven. Haal de taart uit de oven, laat afkoelen, haal uit de vorm, laat de taart afkoelen op een taartrooster.

Voorbereiden: Bak de taart 1 dag van tevoren, bewaar de onversierde taart afgedekt in de koelkast.

Stap 1
Rijstepap: breng melk, zout en rijst in een pan onder voortdurend roeren aan de kook. Zet het vuur lager, laat onder voordurend roeren ca. 30 minuten doorkoken tot een dikke, maar nog vochtige pap. Laat de brij afkoelen.
Stap 2
Deegbodem: rol het deeg af. maak langs de rand ca. 3 cm diepe golfjes. Bekleed een voorbereide bakvorm met het deeg, prik de bodem in, zet het deeg koel. Verdeel de confituur over de deegbodem.
Stap 3
Vulling: roer boter of margarine in een kom zacht. Voeg suiker en zout toe en roer de eierdooiers er één voor één door. Voeg de geraspte citroenschil toe, doorroeren tot de massa licht is. Meng amandelen, room en rijstepap door het mengsel. Spatel het geklopte eiwit er voorzichtig doorheen. Verdeel de massa over de deegbodem, leg de gegolfde rand op de vulling, Bak de taart.
Stap 4
Versiering; kopieer het voorbeeld van de haasjes 8 keer. Knip de haasjes uit, leg ze op de paastaart, bestuif de taart dik met poedersuiker. Til de sjablonen voorzichtig op. Versier de taart met het suikerstrooisel.

Bakvorm
Voor een bakvorm van ca. 26 cm doorsnede, bekleed met bakpapier.

Smakelijk.

Voor de dromers onder ons: Supertramp.