Tagarchief: Zeeuws-Vlaanderen

55. ‘t Leven is beter als werkmens dan als werkloze…

Eerlijk is eerlijk. Ik heb genoten van mijn dagen als werkloze. Genoten van het concept tijd dat ik plots cadeau had gekregen. Van de traagheid waarmee we het leven leidden. Van de buitenlucht. Van mijn gezin. Van de rust en van de stilte. Van het schrijven. Van het koken. Tijdens de eerste weken zelfs van het kuisen.

Ik heb de momenten gekoesterd die bestonden uit het wegblazen van het stof op mijn teruggevonden jeugdherinneringen.

Na twee maand had ik het, net zoals de rest van de wereld ‘gehad’. Het was genoeg. Nadat ik voor de zoveelste keer had moeten vaststellen dat een huis na een grote schoonmaak één dag proper blijft – max – had ik het helemaal ‘gehad’. Toen week na week bleek dat ondanks hardnekkige pogingen van enkelen maar door de onkunde, kwaadwilligheid en mediageilheid van anderen, de politiek het einde van de lockdown in totaal chaotische banen leidde, hadden ik – en vele Belgen samen met mij – het niet alleen ‘gehad’, we raakten ook totaal gefrustreerd.

Gisteren was ik voor het eerst terug op kantoor. Ik heb mijn kalender drie maand vooruit moeten schuiven.

Vandaag ben ik voor het eerst weer met mij Peugeot de grens naar Nederland over gereden. Voor het eerst terug (potentiële) klanten bezocht. Ik voelde bij hen precies hetzelfde als wat ik dit weekend heb gezien op de veelvuldige terrasjes die ik heb gefrequenteerd, hetzelfde als wat ik vandaag op de baan zelf heb gevoeld: heel veel ondernemingszin en goesting om te werken.

’t Leven is beter als werkmens dan als werkloze.

Dat ik voor mijn eerste verkoopsgesprekken in het prachtige Zeeland mocht rondreizen, heeft natuurlijk ook ferm bijgedragen aan het gelukzalige gevoel dat ik momenteel koester.

Dat ik dit tekstje virtueel neerpen terwijl vier machines voor mij draaien in het wassalon omdat den onzen thuis besloten heeft te stoppen met werken, kan mijn happy feeling niet temperen.