Nieuw in Casino Knokke : 1ste Knokke-Zoute Luxury & Art Fair in Casino

dekriebelopreis

In het weekend van 7, 8 en 9 oktober 2016 van 11 tot 19 uur ontdek je op de Luxury & Art Fair in het Casino oogstrelende kunst, fonkelende juwelen, trendy design & interieur, excentrieke mode, exclusieve wagens, second home en culinaire hoogstandjes. (Inter)nationale standhouders verleiden de bezoekers in een wereld van klasse en elegantie. Op vrijdag 7 oktober vindt vanaf 19.30 uur een VIP Gala night plaats ten voordele van de Rode Neuzen Dag, een project dat geld inzamelt voor de ondersteuning van jongeren die kampen met psychische problemen .

grf_knokke-zoute-la

Tandem Gert Snoeys – Anne Van Hoof

Knokke–Zoute L.A. Luxury & Art Fair is zowel voor Gert Snoeys als voor Anne Van Hoof ontstaan uit een passie met als doel het creëren van een lifestyle en art event. Anne Van Hoof had al geruime tijd het idee om in Knokke–Heist een prestigieus evenement te organiseren. Voor een geschikte locatie…

View original post 272 woorden meer

…I’m in love

Voor mijn Kriebel die er binnenkort in TT aankomt, liet ik me inspireren door…de liefde :

Ik had verschillende keren geprobeerd een afspraak met de man vast te leggen. Hij had het te druk, het was te warm of hij had geen zin. Een gedetailleerde reden gaf hij me niet. Hoefde ook niet. Dat waren mijn zaken niet. Toch moest en zou ik hem te pakken krijgen. Ik had een opdracht voor een uitgebreid interview. Eentje dat nog goed zou betaald worden ook. Een onderwerp dat mij interesseerde. Zag er perfect uit. Behalve voor de man. Ik denk dat hij niet van de meest assertieve soort was. Want op de uiteindelijke dag waarop tijdstip en plaats voor het interviewmoment waren vastgelegd, kwam hij niet opdagen. Het telefoontje dat ik naar hem pleegde, duurde niet lang. ‘Was dat vandaag? Oh…ik ben weggeroepen,” waarna hij zonder boe of bah de hoorn oplegde en al mijn volgende oproepen onbeantwoord afblokte. Onbeleefd was hij dus ook. En dom. Want ik was een potentiële klant voor zijn bedrijf. En nu was hij mij kwijt. Stommerik. Maar ik was hem dus ook kwijt, en ik kan u verzekeren. Ik voelde mij ook stom. Bedrogen. Goedgelovig. Dwaas. En vooral beroofd van mijn tijd. Want het bedrijf van de man bevond zich niet naast de deur. Heen en terug 140km. Files inclusief een goede twee uur. Hulpa, een hele namiddag naar de wup. Ik was ook een beetje boos. Op hem, op mezelf, op de wereld en op de wegeniswerken van en naar huis. Maar dat duurde niet lang. Weet je waarom? Because I’m in love… Ik ben verliefd…op mijn Renault Captur. Cappuccinobruin met een chocoladensausen dakje. Lederen stuurtje. En een turbodiesel waarmee ik goed avanceer. Aan een zeer schappelijke prijs gevonden bij Demeyere Cars. Onverrichter zaken thuis komen van een no show interview? Geen probleem voor mij. Ik heb genoten van mijn 140km op de baan, minstens tot op het moment dat het resultaat van de mobiele flitspaal in mijn brievenbus zat…

***

Dit geschreven zijnde wil ik nu attent maken op het gegeven dat het momenteel de moment is om kennis te maken met de nieuwe modellen van Demeyere Cars: de verleidelijke Nieuwe Renault CLIO en zijn Grandtour-versie, de dynamische Nieuwe Renault MEGANE Grandtour en de buitengewoon elegante Renault TALISMAN Grandtour. Kris Demeyere en Britt de Clercq stellen ons ook graag de relancering van de vernieuwde Nissan NAVARRA voor, de verhoogde standaarduitrusting op de verschillende Nissan modellen, de techno deals, acties en voorwaarden. Alstublieft.

Demeyere Cars Brugge, Pathoekeweg 11, Brugge. Tel. 050 53 00 00.

Demeyere Cars Knokke-Heist, Westkapellestraat 180, Knokke-Heist. Tel. 050 51 23 18.

info@demeyerecars.be / www.demeyerecars.be

Verkeers- en andere ellende in Ramskapelle

Mijn Kriebel uit De Streekkrant w37/2016

Ik was – na een intensieve opleidingsdag in wat voor mij het binnenland is – met de wagen op weg van Kortrijk naar huis, naar Knokke-Heist dus, toen ik ergens bijna bij het binnenrijden van het Brugs grondgebied een ‘zeetje’ kreeg, een klop van de hamer, een aanval van vermoeidheid. Mijn ‘zeetje’ was makkelijk te verklaren. Ik was al van 6u op. Had ochtend- en avondfile getrotseerd en de hele dag naar – weliswaar boeiende – maar toch vooral heel grote hoeveelheden informatie geluisterd. Ik was bijna tien uur van huis weg en toen het zo tegen 17u30 aanliep, begon mijn lichaam naar wat rust te vragen en calorieën. Brandstof. Ik dacht aan de kookpotten die op mij stonden te wachten, de was en de strijk maar ook aan mijn zetel of – de zon scheen – misschien nog een apero op het terras. Plots overviel mij een gevoel van medelijden. Ik dacht aan Dochter en Zoon die op maandag een wat ze noemen ‘achtste’ lesuur hebben. Hun schooldag begint dan om 8u20 en eindigt om 17u. Leerkrachten, die zelf kunnen genieten van springuren, beklagen er zich over dat in de loop van de namiddag de concentratie van de kinderen daalt en de animo in de klas stijgt. Elk overtuigd van het levensbelang van hun eigen vak geven ze diezelfde kinderen, die elke dag tussen de 8 en de 9 uur op school doorbrengen, verdiepingstaken mee of herhalingsoefeningen, om thuis aan te werken. Dat allemaal terwijl om de zoveel tijd een politieke kwiet pleit voor de 36uren week of andere arbeidsduurverkortingen voor werknemers. Is het wel wettelijk vraag ik me af, om jongeren tot tien uur en meer per dag te laten werken? Wat willen we leerkrachten daarmee bereiken? Is er echt geen andere manier om hen te ‘leren’ zonder ze aan levenskwaliteit te moeten laten inboeten? Alsof dit alles nog niet genoeg is, moeten diezelfde kinderen als ze na hun lange schooluren de schoolgebouwen verlaten vechten voor hun leven. Akkoord, we wonen hier niet in de brousse, en ook niet in de VS waar ze gewapend naar school trekken, maar hier in ons zo vreemd beheerde land België hebben we andere levensdreigingen: het verkeer. En dat ziet er hier deze septembermaand in Ramskapelle, Knokke-Heist waar ik dus woon, ellendig uit. De Heistlaan bijvoorbeeld, de baan die je nodig hebt om van Dudzele of Westkapelle naar Heist te rijden, ligt al maanden onderbroken. 25minuten had mijn buurvrouwtje en haar jonge kinderen nodig om met de wagen een halve kilometer Heistlaan te overbruggen op 1 september, en dan nog moest ze laveren tussen vrachtwagens, heftrucks, kranen en ander onheil. Met de fiets in Heist of Knokke geraken is een nog groter probleem. Begin september was het fietspad van diezelfde Heistlaan in de twee rijrichtingen onderbroken voor lang aanhoudende werken, en nu is ook het baantje langs de vaart naar Heist onderbroken. De werken hebben bovendien nog lang hun nut niet bewijzen. Integendeel. De organisatie van het splitsen tussen het afval- en het regenwater in Ramskapelle heeft tot nu toe alleen nog maar verkeersellende en water in de kelder veroorzaakt. Ondertussen – we zijn al enkele dagen van september verder – is er toch al één fietspad ter beschikking in de Heistlaan, waarvoor dank. Maar ik – en ik niet alleen ik – zou een pak gelukkiger zijn mocht het leven en het welzijn van onze kinderen ietsje beter beheerd worden.

De Communicatiesprong/KriebelOpReis iPhone partnernews

Zonder supporters geen sport… Ik stel u nog graag even een van mijn hoofdpartners voor.  Elk bedrijf met wie ik samenwerk staat binnen zijn eigen sector garant voor producten die ik of zelf heb getest, of sterk in geloof of nauw mee samenwerk. Dat is zeer zeker het geval voor PCS KNOKKE.

  • PCS KNOKKE, bedreven in IT.              Sinds jaar en dag mijn trouw IT-leverancier, probleemoplosser, assistent in de computerwereld en goede vriend. En ja… voor de Apple-freaks : go iPhone 7 shopping at PCS Knokke, Smedenstraat 5, Knokke-Heist. www.pcsknokke.be.

pcs-iphone7

Proficiat Zwintriathleten!

De felicitaties die ik hier jaarlijks op mijn blog uitschrijf aan alle Zwintriathleten, zijn van een niet vooraf gegane grootteorde dit jaar. Want het is waar wat een triathleet mij zei na zijn finish, het is elk jaar zwaar. Of er is onnoemlijk veel wind, of het water is ijskoud – herinner u de storm paar jaar terug – of de goedgetrainde atleet wil zijn persoonlijk record verbreken, of de niet getrainde wil levend finishen. Het is waar. Elk jaar worden er topprestaties geleverd in een topsfeer. Maar dit jaar was er één van superlatieven. Het was warm. Het was snikheet.  Het was bovennatuurlijk. Vandaar een extra dikke, dikke proficiat voor iedereen die zijn record niet heeft gebroken of zijn doelstelling niet heeft gehaald maar wel het gevecht met de natuurelementen en met zichzelf is aangegaan en gewonnen heeft.

Extra proficiat aan Sofie Goos die 4 maanden na de messteek die zij tijdens een training door een gek kreeg toegedaan, in de Zwintriathlon haar rentree in de sport maakte, nederige buiging voor de herstelde en/of herstellende Think Pink deelnemers en een zoen voor mijn Echtgenoot. Ik ben zo trots op hem.

*******

Klik op onderstaande Louis Talpe voor mijn fotoselectie. En aub, stop met Toby te roepen naar die jongen als hij aan het sporten is.  Tijdens de Zwintriathlon was hij ook maar een gewone atleet die het heel, heel warm had.

zwintriathlon-2016-43

Vrijetijdsmarkt Knokke-Heist 2016

Zondag ben ik nog eens de straat opgetrokken richting Vrijetijdsmarkt Knokke-Heist, een leuk concept waarbij de marktkramers voor ene keer niet op zijn Eddy Wally’s sacochen, wijde broeken of fruit aan de man brengen, maar wel een nieuwe hobby, sportbezigheid of knutselevenement of zo. Voor mij is de Vrijetijdsmarkt altijd een blij weerzien met vele bekende  verenigingen van uiteenlopende aard, van Oranje tot de Spelotheek, van het KTKH tot ’t Verzet, van Oxfam tot de Boardemoakers, de Smoeltrekkers, het Sincfala museum en vele, vele andere fijne groepen mensen die voor ons entertainment zorgen op een vaak ook nog duurzame manier. Ik heb een paar foto’s voor u meegebracht. U kan ze bekijken als u klikt op onderstaand tekenend beeld.  Een jongeling met een lolly die het schaakspel ontdekt. Geslaagder dan dit kan een vrijetijdsmarkt niet zijn.

vrijetijdsmarkt-2016-1

 

Ik ga op reis en neem mee…

dekriebelopreis

…Correctie. Ik ging op reis en nam mee. Een valies vol lectuur uiteraard. Met wie mijn Echtgenoot tijdens Zijn vakantie me heeft moeten delen?

cap magazine

  • Met George R.R. Martin. A Game of Thrones. Book One of A Song of Ice and Fire. Na het verslinden van alle Game of Thrones jaargangen die Telenet Play More me te bieden had – de volle zes reeksen dus – was ik nog niet verzadigd. Ben aan de boeken gestart. Het lezen van een vreemde taal – alhoewel, Engels is mij niet zo vreemd – zou bovendien vroegtijdige dementie tegen gaan. Ik moet trouwens dringend terug op reis. Zodat ik aan Book 2 kan beginnen. Just can’t get enough, zelfs niet na 801 bladzijden.
  • Met Guido Deville. ’t Is te zeggen, met het boek ‘Memoires van een Kasteelrover’ geschreven door Rico Castellino en José Masschelin dat hij heeft uitgegeven. Met zijn 169 bladzijden ietsje minder…

View original post 151 woorden meer